Ο πλησίον, που μας τον έβαλε ο Θεός πλάι μας για να είναι η εικόνα Του, και επομένως με τα μάτια του, με το στόμα του και με τα χείλη του να είναι η εύκαιρος ανάτασις της ψυχής μας, η υπόμνησις του...

Πλήρες Κείμενο:

Ο πλησίον, που μας τον έβαλε ο Θεός πλάι μας για να είναι η εικόνα Του, και επομένως με τα μάτια του, με το στόμα του και με τα χείλη του να είναι η εύκαιρος ανάτασις της ψυχής μας, η υπόμνησις του ουρανού, γίνεται τελικώς για μας πέτρα σκανδάλου· όχι γιατί φταίει η πέτρα, αυτή παραμένει εκεί που βρίσκεται, αλλά διότι εμείς πηγαίνουμε και την κλωτσάμε, εμείς πηγαίνουμε και σπάμε το κεφάλι μας επάνω της.

Οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους αποβλέπουν, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, στο να διαπλάσουμε τους άλλους κατά το δικό μας είναι ή κατά τη δική μας κρίση.

Θέλουμε να αρνηθούν το είναι τους, να υπερβούν τον εαυτό τους, να ξεπεράσουν τις αδυναμίες τους και να είναι οι επιτυχημένοι και οι άγιοι, και μαζί τους και εμείς επιτυχημένοι και άγιοι.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει.

Ο άνθρωπος δεν τίθεται έτσι ως εικόνα του Θεού μπροστά μας ή ως δούλος του Θεού, αλλά ως δούλος δικός μας, που οφείλει να είναι όπως τον θέλουμε εμείς.

Αυτή δε η απαίτησις της καρδιάς μας, η προβολή του ιδίου του εαυτού μας, συνήθως εκφράζεται με έναν τρόπο διδασκαλικό, λέγοντας στον άλλον πώς πρέπει να είναι και τι πρέπει να κάνει.

Γι’ αυτό και ο αββάς Ησαΐας την παράστασή μας ενώπιον του Θεού, την προσωπική αγωνιστικότητα και τη μετάνοιά μας, τα συνάπτει με τους άλλους, και μάλιστα με το θέμα του διδάσκειν και διορθούν αυτούς.

Είπε πάλιν, περί του διδάσκειν τον πλησίον περί εντολής Θεού· πόθεν οίδα εγώ, ότι προσεδέχθην παρά τω Θεώ, ίνα είπω άλλω, ποίησον τούτο ή εκείνο, αυτός εγώ υπό μετάνοιαν ων διά τας αμαρτίας μου; 18, 14, . Ενώ η εντολή είναι, εμείς να εφαρμόσουμε τον νόμο του Θεού, εμείς ζητούμε να τον εφαρμόσει ο άλλος, δημιουργώντας έτσι σύγχυση στο οικοδόμημα της ζωής.

Αλλά πώς είναι δυνατόν εγώ, που παρατηρώ τη ζωή του άλλου, να γνωρίζω ότι έγινα δεκτός από τον Θεό, ώστε να μπορώ να του πω τι να κάνει, αφού εγώ ο ίδιος είμαι υπό μετάνοια για τις αμαρτίες μου; Εάν μπορώ να κάνω ένα πράγμα στη ζωή αυτή, ενώπιον του Θεού και των αδελφών μου, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο η μετάνοια. Από το βιβλίο του Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, «Λόγοι ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα», των εκδόσεων Ίνδικτος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους