Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο εκταφές, δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στη Βοιωτία, μια γυναίκα θάβεται κρυφά, από την κόρη της σε στάβλο.

Μόλις το περιστατικό αποκαλύπτεται, η Δικαιοσύνη σπεύδει να διατάξει εκταφή για να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου.

Όπως ακριβώς πρέπει να γίνει, όταν υπάρχουν σκιές, η αλήθεια πρέπει να βγει στο φως.

Κι όμως, όταν ο Πάνος Ρούτσι ζητά το ίδιο για τον γιο του που χάθηκε στα Τέμπη, η Δικαιοσύνη αρνείται.

Το αίτημα απορρίπτεται, οι πόρτες κλείνουν, ο πατέρας καταφεύγει σε απεργία πείνας για να ακουστεί.

Εκεί που η κοινωνία ολόκληρη ζητά διαφάνεια, το κράτος απαντά με σιωπή.

Είναι δυνατόν; Για μια ηλικιωμένη στον στάβλο, όλα τα μέσα ενεργοποιούνται.

Για τα θύματα μιας εθνικής τραγωδίας, τίποτα.

Να λοιπόν πώς λειτουργεί η περίφημη «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη». Με δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Η εξήγηση είναι προφανής.

Η υπόθεση της Βοιωτίας δεν ενοχλεί κανέναν κυβερνητικό μηχανισμό.

Αντίθετα, τα Τέμπη είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετιών.

Μια νέα ιατροδικαστική εξέταση μπορεί να ανατρέψει την επίσημη αφήγηση, να εκθέσει την ανικανότητα και τις ευθύνες που η κυβέρνηση προσπαθεί να θάψει μαζί με τα θύματα.

Γι’ αυτό και η Δικαιοσύνη εμφανίζεται «τυφλή» μόνο όπου συμφέρει την εξουσία.

Γιατί αν ήταν πραγματικά τυφλή, θα έδινε στον πατέρα Πάνο Ρούτσι το ίδιο δικαίωμα που έδωσε και στη Βοιωτία.

Να μάθει πώς και γιατί πέθανε ο άνθρωπός του.

Όσο το αίτημα αυτό μένει αναπάντητο, δεν μιλάμε για κράτος δικαίου.

Μιλάμε για κράτος συγκάλυψης, με μια Δικαιοσύνη υποχείριο της κυβέρνησης. Και η κοινωνία το βλέπει, το νιώθει και δεν θα το ξεχάσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους