Original Post

Πλήρες Κείμενο:

το παρακάτω γραφτό τα λέει όλα, απλά και καθαρά. είναι της Μαρίας Μπαλάφα και είναι πολύ καλό. "Τρία χρόνια ήταν πολλά για να παίρνει το ανάθεμα ο Τσίπρας σήμερα - Τα διλήμματα τα βάζει η ζωή Η πλειοψηφία ζητάει πολιτική αλλαγή.

Σε μια προεκλογική χρονιά αυτό δεν μπορεί να παραμείνει μία θεωρητική συζήτηση.

Και οι πολιτικές δυνάμεις να το συζητούν φιλολογικά.

Κάποιος πρέπει να βγει μπροστά και να πει στην κοινωνία "ακούω το αίτημά σου και αναλαμβάνω την ευθύνη και θα καταβάλω κάθε προσπάθεια για να γίνει πράξη το αίτημά σου". Η πολιτική αλλαγή δεν γίνεται με ευχολόγια ή με πολιτικές κομματικής επιβίωσης. Ο Τσίπρας αναλαμβάνει αυτή την ευθύνη.

Αυτό άλλωστε ήταν το κίνητρο για την επιστροφή στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Η αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων να εκφράσουν το αίτημα της κοινωνίας.

Το γιατί δεν το κατάφεραν έχει κριθεί και δεν είναι ο Τσίπρας που θα απαντήσει για αυτό.

Δεν έμεινε στην ασφάλεια, ούτε μετέτρεψε τον εαυτό του σε Κώστα Καραμανλή της από εδώ μπάντας - που ακόμα δηλαδή περιμένουν την επιστροφή του στη λαϊκή δεξιά.

Έδειξε τη βούληση να μπει μπροστά για το αίτημα της κοινωνίας.

Και αυτή την στιγμή βγαίνει μπροστά.

Προφανώς με πολιτικό ρίσκο.

Και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Δεν θέτει ο Τσίπρας κανένα δίλημμα.

Τα θέτει η πραγματικότητα.

Το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών, όμως, θα κρίνει πολλά.

Αν θα προστατευθεί και θα αυξηθεί το εισόδημα της κοινωνικής πλειοψηφίας ή θα συνεχιστεί το πάρτι των καρτέλ παντού.

Αν η Δικαιοσύνη θα αφεθεί ελεύθερη να κάνει τη δουλειά της για τα μεγάλα σκάνδαλα ή θα συνεχιστεί το καθεστώς της ασυδοσίας και της συγκάλυψης.

Αν το κράτος θα είναι στην υπηρεσία του κόσμου της εργασίας, των οικογενειών και των νέων ή λάφυρο των κολλητών, των φίλων, των κουμπάρων, των «Φραπέδων» και των «Χασάπηδων». Αν η χώρα θα ανακτήσει την αξιοπιστία της, θα συγκλίνει με την Ευρώπη ή θα είναι ουραγός σε όλους τους βασικούς δείκτες.

Αν η Ελλάδα θα είναι ένας τόπος που αξίζει να ζεις και να προκόβεις ή μια χώρα όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι εργαζόμενοι φτωχοί.

Οπότε το με ποια κριτήρια θα φτάσουν οι πολίτες στην κάλπη είναι ένα σημαντικό θέμα.

Οι εκλογές βγάζουν κυβέρνηση και πρωθυπουργό.

Από το μακρινό 2024 αυτό το ακάουντ υποστηρίζει ότι έχουμε ανάγκη ένα μεγάλο λαϊκό κόμμα της Αριστεράς (όλα μπολντ, όλα κεφαλαία) που θα μετράει τη δύναμή του παντού και θα βάζει τον στόχο της νίκης.

Το από εδώ μπλοκ έχει ιστορικά υπάρξει αθροιστικά πλειοψηφικό.

Αυτή είναι και η ανησυχία του Γεωργιάδη με τα εμφυλιοπολεμικά του.

Σε όλες τις περιόδους και σε όλες τις διαφορετικές συνθήκες διαμορφωνόταν ένα ηγεμονικό κόμμα στον πόλο και άλλα μικρότερα που ανάλογα με το εκλογικό δίλημμα και πόσο αυτό περνούσε στις μάζες καθόριζε το μέγεθος και του μεγάλου και των μικρότερων κομμάτων εντός του πόλου.

Ζούμε μία ανισορροπία του πολιτικού συστήματος αυτή την περίοδο.

Κατά την ταπεινή μου άποψη αυτό πρέπει να λήξει..Και εκεί θα γίνει εκ νέου η ταξινόμηση εντός του πόλου.

Ποιο θα είναι το μεγάλο κόμμα και ποια τα μικρότερα.

Ισοδύναμα κόμματα εντός των πόλων είναι ένα από τα στοιχεία της ανισορροπίας του πολιτικού συστήματος.

Υπάρχει σήμερα μια πλήρως διαμορφωμένη πλειοψηφική συνείδηση ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη παράγει σκάνδαλα - διαφθορά, αδικία - ασφυξία και διαμορφώνεται οριστικά το αίτημα της πολιτικής αλλαγής.

Δεν αρκούν μόνο κάποιες καλές προγραμματικές προτάσεις.

Δεν αρκούν μόνο ισοζύγια πολιτικού δυναμικού.

Κάποιος πρέπει να βγει και να το πει.

Να το πάρει πάνω του. Ο Τσίπρας το δήλωσε.

Προφανώς το νήμα των αντιστάσεων είναι πολύ σημαντικό και για υποκείμενα της Αριστεράς.

Σήμερα, όμως, δεν αρκεί.

Δεν μεταβάλλει τον συσχετισμό στην ισχύ. Γιατί; Γιατί έχει γαμηθεί το πίσω όριο της εργατικής τάξης και όποιων δυνάμεων σήμερα συγκροτούν τον κόσμο της δουλειάς.

Είναι πολύ σημαντικό το νήμα των αντιστάσεων, αλλά δεν αλλάζει τους νόμους ούτε αυξάνει τους μισθούς.

Υπάρχει η ανάγκη για μια ισχυρή αριστερή προοπτική διακυβέρνησης που να έχει αντίκρισμα στην πραγματική ζωή με εγγυήσεις και ασφάλεια για τον κόσμο της δουλειάς και μια προοπτική ζωής για τους πρεκάριους.

Είναι πολύ σεβαστές οι άλλες επιλογές.

Αλλά δεν γίνεται να ασκείται μια κριτική για πολιτική επί των προσώπων, όταν το ρεπορτάζ λέει ότι και άλλες διεργασίες επί των προσώπων γίνονται.

Σε ό,τι αφορά τον Ανδρουλάκη του δόθηκε τζιπούρα και δεν έχει δίπλωμα για πατίνι. Το ΠΑΣΟΚ είχε την ευτυχή γι' αυτό συγκυρία να δει τον ΣΥΡΙΖΑ να διαλύεται και δεν μπόρεσε να πετύχει τίποτα.

Όχι μόνο τον Μητσοτάκη δεν μπόρεσε να κερδίσει, ούτε τον Κασσελάκη στις ευρωεκλογές του '24. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Δεν είναι άλλη.

Η επάνοδος του Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή έδειξε ότι υπήρχε η ανάγκη, η προσμονή και συσπειρώνει αριστερούς ψηφοφόρους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, δεν γίνεται να την παραβλέπουμε.

Δεν γίνεται να μιλάνε υποκείμενα για την Αριστερά χωρίς τους Αριστερούς, ούτε για τις λαϊκές ανάγκες χωρίς τα λαϊκά στρώματα.

Το πως αυτή η συσπείρωση γύρω από την ΕΛΑΣ θα ενισχυθεί το επόμενο διάστημα πριν από τις επόμενες εκλογές εκτιμώ ότι βρίσκεται στο μυαλό του Τσίπρα και του κόμματος και θα δούμε από εδώ και πέρα την στρατηγική.

Σε ό,τι αφορά τον Τσίπρα, όμως, όποιος τον παρακολουθεί, ξέρει ότι έχει δικούς του μηχανισμούς συγκρότησης του πολιτικού κριτηρίου, ανατροφοδότησης του πολιτικού ενστίκτου και της κοινωνικής ευφυίας. Αυτή την στιγμή βγαίνει μπροστά και δεν γίνεται να τον κατηγορούμε γιατί βγαίνει μπροστά."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους