Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με ρωτούσε πολύ δικός μου άνθρωπος πριν κάποιους μήνες τι σκέφτομαι να κάνω μετά το πέρας και του διδακτορικού μου.

Πως σκέφτομαι να το αξιοποιήσω... Αν και πολύ δικός μου άνθρωπος αποδεικνύεται πόσο λίγο με ξέρει.. Της απάντησα πως δεν με ενδιαφέρει το μετά.

Η πραγματικά μεταμορφωτική ουσία βρίσκεται ακριβώς στην όλη διαδρομή.

Η συνεργασία με ανθρώπους και οι στιγμές που καλείσαι να υπερβείς τον εαυτό σου.

Η αλήθεια είναι πως τα πάντα εδώ και 13 χρόνια που αποφάσισα να βγω πέρα από το πρώτο μου πτυχίο έγιναν μέσα από μια βαθιά ανάγκη να τιμήσω την επιστήμη μου και την επιστήμη γενικότερα.

Ποτέ δε μ' ένοιαξε το μετά! Στο "μετά" πιστεύω πως θα στραφώ στην άλλη μου αγάπη: την τέχνη.

Μουσικές σπουδές ή ζωγραφική... Κι όταν πεθάνω, όπως λέω στους φίλους, ας γράψουν πάνω στην ταφόπλακα πως τη μισή ζωή του τίμησε την επιστήμη και την άλλη μισή την τέχνη.

Τον έρωτα σε όλη του τη ζωή...Έκανε όλα όσα πρόλαβε αν και προσπάθησε να ξεζουμίσει τα πάντα απ' τη ζωή. Να το ξαναπούμε; Επιστήμη δίχως τέχνη κι έρωτα είναι από δύσκολη έως επικίνδυνη!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους