Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αληθινή ταπεινότητα δεν απαιτεί να αρνείσαι το μέγεθός σου, σου επιτρέπει να το αναγνωρίζεις χωρίς να χρειάζεται να μειώνεις κανέναν.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοβούνται τόσο την αποτυχία όσο την επιτυχία.

Όχι επειδή δεν την επιθυμούν, αλλά επειδή έμαθαν νωρίς πως το να ξεχωρίζεις έχει τίμημα.

Μεγάλωσαν σε οικογένειες όπου τα χρήματα θεωρούνταν ύποπτα, η φιλοδοξία εγωισμός και η προβολή αλαζονεία.

Η ταπεινότητα δεν σήμαινε να γνωρίζει κάποιος την αξία του χωρίς να υποτιμά τους άλλους.

Σήμαινε να μη μιλά για όσα κατάφερε, να μη ζητά πολλά, να μη χαίρεται φανερά, να μη γίνεται μεγαλύτερος από τον χώρο που του παραχωρήθηκε.

Το παιδί δεν ακούει μόνο τις λέξεις.

Αισθάνεται τι επιτρέπεται και τι απειλεί τη σύνδεση.

Καταλαβαίνει πως, αν προχωρήσει πολύ, μπορεί να απομακρυνθεί από τους δικούς του.

Αν αποκτήσει περισσότερα, ίσως θεωρηθεί ότι τους πρόδωσε.

Αν αναγνωρίσει τις ικανότητές του, μπορεί να χάσει την αποδοχή τους.

Κάπως έτσι γεννιέται μια σιωπηλή συμφωνία: «Θα προχωρήσω, αλλά δεν θα νιώσω επιτυχημένος.

Θα δημιουργήσω, αλλά θα αμφισβητώ την αξία μου.

Θα αποκτήσω, αλλά θα αισθάνομαι ενοχή.

Θα ξεχωρίσω, αλλά θα φροντίζω να μη φαίνομαι». Ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει πολύ μακριά και, παρ’ όλα αυτά, να νιώθει πως η επιτυχία του δεν του ανήκει πραγματικά.

Αποδίδει όσα πέτυχε στην τύχη, στις συγκυρίες ή στην υπερβολική προσπάθεια, ποτέ όμως στις ικανότητές του.

Δυσκολεύεται να δεχτεί την αναγνώριση, να αμειφθεί ανάλογα με την αξία της εργασίας του, να χαρεί χωρίς να απολογηθεί.

Δεν πρόκειται για έλλειψη επιτυχίας.

Πρόκειται για αδυναμία ψυχικής οικειοποίησής της.

Και ό,τι δεν επιτρέπει ένας άνθρωπος να ζήσει μέσα του, συχνά τον γοητεύει όταν το συναντά σε κάποιον άλλον.

Μπορεί να νιώσει έντονη έλξη για κάποιον που εμφανίζεται βέβαιος για τον εαυτό του, διεκδικεί χωρίς δισταγμό, καταλαμβάνει χώρο και μιλά για τις ικανότητές του σαν να είναι αυτονόητες.

Στην αρχή αυτή η παρουσία μοιάζει απελευθερωτική.

Ο άλλος φαίνεται να ενσαρκώνει όσα εκείνος αναγκάστηκε να εξορίσει: την αυτοπεποίθηση, τη φιλοδοξία, την τόλμη, το δικαίωμα στην επιθυμία.

Δεν ερωτεύεται, όμως, πάντοτε μόνο εκείνον που έχει απέναντί του.

Μερικές φορές ερωτεύεται στον άλλον και ένα απαγορευμένο κομμάτι του εαυτού του.

Αν ο άλλος άνθρωπος σχετίζεται ναρκισσιστικά, η αρχική γοητεία μπορεί σταδιακά να μετατραπεί σε μια επώδυνη συμπληρωματικότητα.

Ο ένας αναλαμβάνει να εκφράζει τη βεβαιότητα και ο άλλος την αμφιβολία.

Ο ένας απαιτεί τον θαυμασμό και ο άλλος μαθαίνει να τον προσφέρει.

Ο ένας καταλαμβάνει ολοένα περισσότερο χώρο, ενώ ο άλλος συρρικνώνεται, ώστε να διατηρείται η εύθραυστη ισορροπία της σχέσης.

Και συχνά όποιος σχετίζεται ναρκισσιστικά δεν επιλέγει τυχαία.

Μπορεί να ελκύεται από τις ικανότητες, την εξέλιξη, τη γενναιοδωρία και το κύρος του συντρόφου του από όσα μπορούν να ενισχύσουν τη δική του εικόνα.

Η λάμψη του άλλου τον προσελκύει.

Αν όμως πάψει να υπηρετεί τη δική του εικόνα, μπορεί να αρχίσει να την υποτιμά ή να προσπαθεί να την επισκιάσει.

Η έξοδος από αυτή τη δυναμική δεν βρίσκεται στην αλαζονεία.

Βρίσκεται στην ανάκτηση όσων ο άνθρωπος ανέθεσε στον άλλον να ζει για λογαριασμό του.

Να διεκδικεί χωρίς να εκμεταλλεύεται.

Να αναγνωρίζει την αξία του χωρίς να χρειάζεται την κατωτερότητα κανενός.

Να επιθυμεί περισσότερα χωρίς να θεωρεί την επιθυμία αμαρτία.

Να αντέχει να φαίνεται, να αμείβεται, να ξεχωρίζει και να χαίρεται για όσα δημιούργησε.

Αυτός είναι ο υγιής εγωισμός: όχι η πεποίθηση ότι κάποιος είναι ανώτερος, αλλά η βαθιά αίσθηση ότι δεν χρειάζεται να γίνει μικρότερος για να αξίζει την αγάπη.

Και κάποια στιγμή χρειάζεται να ακουστεί καθαρά: Η αληθινή ταπεινότητα δεν απαιτεί να αρνηθείς το μέγεθός σου.

Σου επιτρέπει να το αναγνωρίζεις χωρίς να μειώνεις κανέναν.

Ίσως, λοιπόν, το πιο ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι μόνο: «Γιατί επέλεξα αυτόν τον άνθρωπο;» Αλλά και: «Ποιο κομμάτι του εαυτού μου τού ανέθεσα να ζήσει αντί για μένα;» Γιατί η θεραπεία δεν αρχίζει όταν πάψεις απλώς να θαυμάζεις τη δύναμη του άλλου. Αρχίζει όταν δεν φοβάσαι πια να αναγνωρίσεις τη δική σου. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους