Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Τσακωθήκαμε και θόλωσα». Το ίδιο χιλιοειπωμένο άλλοθι επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά.

Όχι, οι γυναικοκτονίες δεν είναι απόρροια ψυχολογικών ζητημάτων, ούτε ανεξέλεγκτες εκρήξεις «εν βρασμώ». Δεν υπάρχει κανένα «θόλωμα». Υπάρχει μόνο η απόλυτη, συνειδητή πρόθεση επιβολής, ελέγχου και η βαθιά ριζωμένη αντίληψη κυριαρχίας του άντρα πάνω στη γυναίκα.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και η ουσιαστική διαφορά της γυναικοκτονίας από μια ανθρωποκτονία: δεν πρόκειται για μια τυχαία σύγκρουση δύο προσώπων, αλλά για μια συνειδητή ανθρωποκτονία με θεμέλιο την αντίληψη κυριαρχίας του άντρα στη γυναίκα του, στην οποία ο ισχυρισμός του «βρασμού» ή της ψυχικής διαταραχής είναι η κλασική υπερασπιστική γραμμή που πατά πάνω στα έμφυλα στερεότυπα ώστε οι δράστες να μειώσουν τη ποινή και να αποφύγουν τα ισόβια, εκμεταλλευόμενοι τις κυρίαρχες σεξιστικές αντιλήψεις της κοινωνίας.

Ακόμη, το κίνητρο δεν είναι απλώς η αφαίρεση μιας ζωής, αλλά η τιμωρία του θύματος επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει την ανδρική κυριαρχία.

Είναι το έγκλημα-τιμωρία μιας γυναίκας που θέλησε να ορίσει ελεύθερα τον εαυτό της, να εκφράσει αντίρρηση, να χωρίσει, να επιλέξει άλλη ζωή.

Καμία άρση καταλογισμού, κανένα ελαφρυντικό, καμία ανοχή στη βολική δικαιολογία του «θόλωσα»! Αντί να κρυβόμαστε πίσω από ψευδοψυχολογικές ερμηνείες και να αρνούμαστε ότι άντρες δολοφονούν γυναίκες ακριβώς επειδή τις θεωρούν κατώτερες και κτήμα τους, ας κοιτάξουμε την κοινωνική πραγματικότητα κατάματα: την έμφυλη βία και τα πατριαρχικά πρότυπα που τη γεννούν και τη συντηρούν.

Αυτά είναι που οφείλουμε να αλλάξουμε.

Στους άντρες τους ίδιους πρέπει να στοχεύσει η αλλαγή και όχι στις γυναίκες να μαθαίνουν να προσαρμόζονται, να φοβούνται και να υπομένουν για να επιβιώσουν, με καμπάνιες ενημέρωσης που τις προστάζουν να μιλήσουν.

Όποιος συνεχίζει να αναπαράγει τα αφηγήματα περί «τυφλής οργής», απλώς ξεπλένει τον δράστη και γίνεται συνένοχος σε κάθε επόμενη γυναικοκτονία.

Και επιτέλους οι άντρες πρέπει να σηκώσουν το βάρος της ντροπής και την ευθύνης που έχουν ως φύλο για κάθε γυναικοκτονία, για κάθε βιασμό, για κάθε παρενόχληση και κάθε κακοποίηση.

Τα οποία είναι αποτέλεσμα των αντιλήψεων που κυριαρχούν στο συλλογικό ασυνείδητο και κανονικοποιούνται με αστειάκια, ανέκδοτα, πειράγματα, πέσιμο και γενικά συμπεριφορές σε βάρος των γυναικών και λειτουργούν ως το αναγκαίο υπόβαθρο για ορισμένους να στηριχτούν και να ασκήσουν βία σε βάρος γυναικών! Οι γυναικοκτόνοι δεν είναι τέρατα από άλλον πλανήτη.

Πριν σκοτώσουν, γελούσαν στην ίδια παρέα με τα ίδια ανέκδοτα για τις γυναίκες, σχολίαζαν μαζί σας άγνωστες κοπέλες στον δρόμο.

Είναι οι φίλοι σας, οι συγγενείς σας, οι συνάδελφοι, οι προϊστάμενοί σας. Κείμενο: Michael Lolis Εικαστικό: Zaklin Polenaki

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους