👉Το Βερολίνο (δεν) πωλείται 👉Για να μπορέσει η Linke να κάνει τη διαφορά θα πρέπει να δεχθεί σοβαρή πίεση από τα κινήματα Γράφει η Dimitra Alifieraki 👉 Τα βλέμματα είναι στραμμένα στο Βερολίνο τις...

Πλήρες Κείμενο:

👉Το Βερολίνο (δεν) πωλείται 👉Για να μπορέσει η Linke να κάνει τη διαφορά θα πρέπει να δεχθεί σοβαρή πίεση από τα κινήματα Γράφει η Dimitra Alifieraki 👉 Τα βλέμματα είναι στραμμένα στο Βερολίνο τις τελευταίες μέρες: Στις κρατιδιακές εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, το κόμμα Die Linke σκαρφάλωσε με επικεφαλής την 45χρονη τουρκικής καταγωγής Έλιφ Έραλπ στο ιστορικό 25,7% ξεπερνώντας ακόμη και το 22,6% που είχε καταγράψει η PDS το 2001.

Με το ποσοστό της Κυριακής άφησε αισθητά πίσω του αμφότερα τα κόμματα του τρέχοντος κυβερνητικού συνασπισμού χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών κατά περίπου εφτά και δεκατέσσερις ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα. 👉Στην προεκλογική του μάχη, η Linke έκανε σημαία της την υλοποίηση του αιτήματος κοινωνικοποίησης περίπου 220.000 κατοικιών στη βάση του δημοψηφίσματος, θέτοντας την εφαρμογή του δημοψηφίσματος ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή του σε κυβερνητικό συνασπισμό.

Έχει ήδη διαφανεί ότι, εάν και εφόσον οι διαβουλεύσεις οδηγήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης rot-rot-grün (Die Linke-SPD-Πρασίνων), οι εξελίξεις στο ζήτημα αυτό θα είναι καθοριστικές για την ανάδειξη της Linke ως κόμματος κοινωνικής ανατροπής ή ως κόμματος κυβερνητικής διαχείρισης. 👉 Στο φόντο αυτό, μπορεί να φαντάζει παράδοξο, αλλά η Linke δεν είχε πάντα τη μαχητική φυσιογνωμία που παρουσιάζει σήμερα.

Μέσα από τη συμμετοχή του σε κυβερνητικούς συνασπισμούς για συνολικά περίπου 15 χρόνια (2002-2006, 2006-2011, 2016-2023), και ιδίως κατά τη δεκαετία 2002-2011, κατά την οποία συγκυβέρνησε με το SPD, συνυλοποίησε σειρά πολιτικών τις συνέπειες των οποίων θέτει τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο.

Πιο συγκεκριμένα, στον απόηχο της κρίσης της Bankgesellschaft Berlin και εν μέσω μιας ήδη οξείας δημοσιονομικής κρίσης, για πάνω από μια δεκαετία οι κυβερνήσεις στις οποίες η Linke συμμετείχε περιέκοβαν ετησίως γύρω στα 4 δισεκατομμύρια ευρώ από τον ετήσιο προϋπολογισμό του κρατιδίου: μαζικές απολύσεις στον δημόσιο τομέα, μειώσεις μισθών, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας. ια τις επιλογές του αυτές, η Linke πλήρωσε βαρύ εκλογικό τίμημα: από το 22,6% του 2001 υποχώρησε στο 13,4% το 2006 και στο 11,7% το 2011. 👉Για να μπορέσει η Linke να κάνει τη διαφορά και κυρίως για να μπορέσει, στην τρέχουσα επιτακτική συγκυρία της ανόδου ενός κόμματος που έχει εντάξει τη Remigration στο πολιτικό του πρόγραμμα (δηλαδή την απέλαση των ίδιων μεταναστών που έχτισαν τη μεταπολεμική Γερμανία στις βιομηχανίες και τους δρόμους μιας σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένης από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο χώρας), θα πρέπει να δεχθεί σοβαρή πίεση από την κοινωνία των πολιτών για να εφαρμόσει τις υποσχέσεις του, και φυσικά να δώσει το αναγκαίο πάτημα σε αυτήν την κοινωνία των πολιτών ώστε να το στηρίξει σε χώρους εργασίας και γειτονιές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους