Ο πρόεδρος του Ιράν, ο καρδιοχειρούργος Μασούντ Πεζεσκιάν, πραγματοποίησε μια ιδιαιτέρως δυναμική, πατριωτική και συναισθηματικά φορτισμένη ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Φόρεσε μαύρα ρούχα ως...
Ο πρόεδρος του Ιράν, ο καρδιοχειρούργος Μασούντ Πεζεσκιάν, πραγματοποίησε μια ιδιαιτέρως δυναμική, πατριωτική και συναισθηματικά φορτισμένη ομιλία στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Φόρεσε μαύρα ρούχα ως ένδειξη πένθους για τις δολοφονίες των μαθητών του δημοτικού σχολείου στο Μινάμπ και του Αλί Χαμενεΐ από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αντίστοιχα, δείχνοντας μάλιστα και φωτογραφίες των θυμάτων.
Τοιουτοτρόπως απάντησε στις χθεσινές κατηγορίες του προέδρου Τραμπ εναντίον του Ιράν ότι είναι τρομοκρατικό, για να δείξει ότι το Ιράν έχει υπάρξει θύμα της τρομοκρατίας. Ο Πεζεσκιάν αντέτεινε ότι αυτοί που κάνουν τέτοιες αναφορές είναι οι ίδιοι τρομοκράτες και στηρίζουν, μάλιστα, την τρομοκρατία.
Επίσης, κατήγγειλε τα δύο μέτρα και δύο σταθμά όσον αφορά την αντιμετώπιση των πυρηνικών προγραμμάτων, από τη μία, του Ιράν και, από την άλλη, του Ισραήλ.
Εξήγησε δε τους λόγους που το Ιράν έχει ανάγκη την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι η χώρα του δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων.
Απεναντίας, υπογράμμισε ότι το Ιράν δεν επιθυμεί ειδική μεταχείριση, παρά μόνο ίσα δικαιώματα.
Αναφέρθηκε, επίσης, στη γενοκτονία στη Γάζα, κάνοντας λόγο για δολοφονία 80.000 αμάχων.
Τόνισε δε ότι οι διεθνείς οργανισμοί απέτυχαν να προστατεύσουν τους κατοίκους της.
Χαρακτήρισε την Παλαιστίνη ως «ανοιχτή πληγή» της διεθνούς κοινότητας.
Επισήμανε ότι χωρίς δικαιοσύνη για τους Παλαιστινίους δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη στη Δυτική Ασία.
Και τόνισε ότι οι σφαγές και οι καταστροφές δεν θα καταβάλουν την αντίσταση, αλλά θα την ενδυναμώσουν.
Τόνισε ότι το Ιράν είναι η αμυνόμενη πλευρά και δεν πρόκειται να υποκύψει ούτε με απειλές ούτε με οικονομική και στρατιωτική πίεση, αλλά ταυτόχρονα παραμένει ανοικτό σε διάλογο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα διεξαχθεί υπό απειλές ή χρήση βίας.
Τέλος, διατράνωσε ότι θα υπεραπιστεί την πατρίδα του μέχρι την τελευταία πνοή του, ότι η χώρα δεν θα σκύψει το κεφάλι της και ότι το Ιράν πρέπει να είναι ισχυρό για να αμύνεται.
Παραθέτω την πλήρη ομιλία του κάτωθι: "Στο όνομα του Θεού, του Παντελεήμονος, του Πολυεύσπλαχνου. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Γενικέ Γραμματέα, Εξοχότατοι, κυρίες και κύριοι, Είχα προετοιμάσει μια ομιλία για να σας την παρουσιάσω χθες. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μάς χαρακτήρισε τρομοκράτες.
Εμείς έχουμε υπάρξει θύματα τρομοκρατίας.
Έρχομαι από ένα Ιράν στο οποίο ο σεβαστός Ανώτατος Ηγέτης μας δολοφονήθηκε χωρίς κανένα νομικό πλαίσιο ή λόγο.
Έρχομαι από ένα Ιράν όπου, στην πραγματικότητα, βομβάρδισαν ένα σχολείο.
Βλέπετε αυτά τα παιδιά; Αυτά τα παιδιά σκοτώθηκαν από βόμβες, με όπλα που χρησιμοποιήθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Ήταν αθώα, δεν είχαν διαπράξει κανένα έγκλημα. Το Λαμερντ, μία από τις μικρές πόλεις σε μια επαρχία του Ιράν, ένα αθλητικό κέντρο όπου παιδιά έπαιζαν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποιώντας όπλα με πολλαπλές κεφαλές, έβαλαν στο στόχαστρο εκείνο το αθλητικό κέντρο.
Μαρτύρησαν, δολοφόνησαν τους επιστήμονές μας, τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά μας.
Αθώα παιδιά που, στην πραγματικότητα, δεν είχαν διαπράξει κανένα έγκλημα, καμία αμαρτία.
Εκείνοι που είναι τρομοκράτες και εκπαιδεύουν και προστατεύουν τρομοκράτες μάς αποκαλούν έτσι.
Εμείς απλώς υπερασπιστήκαμε τον εαυτό μας.
Δεν είμαστε τρομοκράτες.
Ο αθώος λαός μας υπήρξε στόχος δειλών επιθέσεων και επιθέσεων που επιβλήθηκαν στη χώρα μας, και εμείς υπερασπιστήκαμε τον εαυτό μας με όλη μας τη δύναμη. Η Αμερική και το Ισραήλ μάς επιτέθηκαν, εξοπλισμένα με την πλέον σύγχρονη τεχνολογία και οπλικά συστήματα, και ο λαός μας παρέμεινε σταθερός.
Ναι, μας χτύπησαν, αλλά δεν λυγίσαμε.
Δεν σκύψαμε το κεφάλι.
Απαντήσαμε, αλλά δεν χτυπήσαμε άμαχους πληθυσμούς.
Ήρθαν σε γειτονικές περιοχές και έβαλαν στο στόχαστρο τα πανεπιστήμιά μας, τα κέντρα υγείας μας, τα σχολεία μας, τα νοσοκομεία μας, τις υποδομές μας — όλα αυτά κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Όταν ανέλαβα τα καθήκοντα του Προέδρου, δολοφόνησαν τον Ισμαήλ Χανίγια στο Ιράν.
Την ημέρα της ορκωμοσίας μου, το Ισραήλ στοχοποιεί οποιαδήποτε γειτονιά, σε οποιαδήποτε πόλη, σε οποιαδήποτε επαρχία, διαπράττει δολοφονίες σαν ένας πραγματικός τρομοκράτης. Στη Γάζα, πάνω από 80.000 αθώοι άμαχοι έχουν δολοφονηθεί, έχουν δολοφονηθεί βάναυσα.
Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν εκτοπιστεί.
Διαπράττουν γενοκτονία χρησιμοποιώντας τις λεγόμενες τεχνολογίες που έχουν στη διάθεσή τους.
Και μετά αποκαλούν άλλους τρομοκράτες.
Είμαστε εμείς η πηγή της αστάθειας; Εμείς θέλουμε απλώς να ζήσουμε ανεξάρτητα.
Είμαστε εμείς που προκαλούμε την αστάθεια; Εκείνοι που διαπράττουν τρομοκρατία και εγκλήματα, είναι αυτοί οι προστάτες της ειρήνης και της σταθερότητας; Κανένας από τους διεθνείς νόμους δεν έχει τηρηθεί από αυτούς.
Αυτό είναι που αντιμετωπίζουμε.
Δεν θέλουμε τίποτα.
Έχουμε λάβει την απάντησή μας.
Χρειαζόμαστε δύναμη, διότι ένας λαός που δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του θα ποδοπατηθεί στον σημερινό κόσμο.
Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο οι ισχυροί, αντί να σκέφτονται την ανθρωπότητα, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και τη δημοκρατία, φαίνεται να είναι οι προστάτες και οι δημιουργοί της αστάθειας και της καταστροφής.
Όποιον επιθυμούν να δυσφημίσουν, τον χαρακτηρίζουν τρομοκράτη.
Για διακόσια χρόνια — εδώ και τους τελευταίους δύο αιώνες — το Ιράν δεν έχει επιτεθεί σε καμία χώρα ή σε κανένα έδαφος, αλλά πάντοτε υπερασπιζόταν τον εαυτό του ακλόνητα.
Και τώρα κατηγορούμαστε ότι είμαστε η πηγή της αστάθειας στην περιοχή; Μας χαρακτηρίζουν τρομοκράτες; Και αυτό έχει κάνει τον δρόμο που έχουμε επιλέξει για τον εαυτό μας να απαιτεί δύναμη για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας.
Δεν επιδιώκουμε δύναμη προκειμένου να επιτεθούμε ή να διαπράξουμε επιθετικές ενέργειες.
Επιδιώκουμε ενέργεια για την πρόοδο, όχι για να απειλούμε κοινωνίες με όπλα.
Και επιθυμούμε να συνεργαστούμε και να συμπράξουμε για την ασφάλεια.
Ο λαός του Ιράν, τους τελευταίους επτά μήνες, βρίσκεται στους δρόμους κάθε βράδυ, διαδηλώνοντας υπέρ της γης του, υπέρ της πατρίδας του, ώστε να μην επιτρέψει σε εκείνους που εξοπλίστηκαν, εκπαιδεύτηκαν και οπλίστηκαν από το Ισραήλ και την Αμερική να προκαλέσουν αναταραχή στην ασφάλεια της χώρας του.
Για επτά μήνες, μέρα και νύχτα, βρίσκονται στους δρόμους.
Αυτοί είναι η πηγή της δύναμής μας και της στήριξής μας.
Και γι’ αυτό παραμένουμε σταθεροί. Το Ιράν πρέπει να είναι ισχυρό, ώστε να μην απειλείται, ώστε να μην απειλείται το μέλλον του.
Δεν επιθυμούμε να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας για ηγεμονία και δεν επιδιώκουμε την ασφάλειά μας μέσα από την ανασφάλεια των άλλων.
Όσον αφορά την άμυνα του Ιράν, τα αμυντικά μας συστήματα έχουν κατασκευαστεί έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να θεωρήσει ότι ο βομβαρδισμός των ιρανικών πόλεων θα μείνει αναπάντητος.
Γι’ αυτό διαθέτουμε τη στρατιωτική ισχύ που διαθέτουμε: για άμυνα.
Αλλά το λέμε ξεκάθαρα: προκειμένου να υπερασπιστούμε τη χώρα μας, δεν ζητούμε την άδεια ή την έγκριση κανενός.
Επιδιώκουμε ενέργεια για την πρόοδο.
Για χρόνια, υπήρξαν — φυγοκεντρητές, διεθνείς κυρώσεις, άλλες ταμπέλες — όταν πρόκειται για την πυρηνική μας τεχνολογία.
Αλλά για τη χώρα μας, η ειρηνική πυρηνική τεχνολογία αποτελεί μέρος της εγγενούς προόδου μας.
Για τους ασθενείς μας, είναι θεραπεία και ίαση.
Για τον αγροτικό τομέα, είναι επισιτιστική ασφάλεια.
Για τη βιομηχανία, είναι εξέλιξη και πρόοδος και παροχή ηλεκτρικής ενέργειας. Το Ιράν δεν αποδέχεται η πυρηνική τεχνολογία να βρίσκεται στην αποκλειστική διάθεση ορισμένων, μιας χούφτας χωρών.
Δεν θα — δεν θα — σκύψουμε το κεφάλι και δεν θα εγκαταλείψουμε το δικαίωμα που μας ανήκει εγγενώς.
Το λέμε ξεκάθαρα: όχι πυρηνικά όπλα και κανένας περιορισμός στην ειρηνική πυρηνική τεχνολογία.
Η ειρήνη μας δεν θα έρθει στο πεδίο της μάχης.
Αλλά πρέπει να παρέχουν την απαραίτητη ασφάλεια στον λαό και στο έθνος του Ιράν.
Επιδιώκουμε τη συνεργασία προκειμένου να έχουμε ασφάλεια.
Ζούμε σε μια περιοχή όπου ο πόλεμος δεν γνωρίζει σύνορα.
Η κρίση σε μία χώρα θα διαχυθεί στα γύρω κράτη.
Γι’ αυτό το Ιράν δεν θεωρεί τους γείτονές του ανταγωνιστές στον τομέα της ασφάλειας.
Θέλουμε ισχυρούς γείτονες.
Στα ύδατα του Στενού του Χορμόζ, δεν — δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε ορισμένους να έχουν ελεύθερη πρόσβαση και να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους από μια υδάτινη οδό, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιούν αυτήν την υδάτινη οδό για να επιβάλλουν την επιθετικότητά τους εναντίον μας, να μας επιβάλλουν ανασφάλεια, να μας απαγορεύουν την πρόσβαση στα δικά μας ύδατα.
Κλείνουν την πρόσβασή μας στα δικά μας ύδατα, ενώ συνεχίζουν να προμηθεύουν πυραύλους και φονικές στρατιωτικές τεχνολογίες, προκαλώντας ανασφάλεια σε όλες τις χώρες που περιβάλλουν αυτόν τον υδάτινο δρόμο.
Δεν θα υποκύψουμε σε αυτό.
Η επέκταση του πολέμου δεν θα οδηγήσει σε ασφάλεια.
Δεν μπορεί κανείς να δημιουργεί χάος για τις παράκτιες χώρες επιδιώκοντας ναυτική ασφάλεια. Εξοχότατοι, Όσον αφορά την Παλαιστίνη, η Παλαιστίνη παραμένει μια ανοιχτή πληγή στη συνείδηση της διεθνούς κοινότητας και η Γάζα παραμένει σύμβολο της αποτυχίας των διεθνών μηχανισμών να αποτρέψουν την ταλαιπωρία των αμάχων.
Για δεκαετίες, έχουν υιοθετηθεί ψηφίσματα, όμως η κατοχή και η βία συνεχίστηκαν.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για ειρήνη αγνοώντας την Παλαιστίνη.
Η διαρκής ειρήνη στη Δυτική Ασία είναι αδύνατη χωρίς δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη.
Όσο η κατοχή, η επιθετικότητα και η αδικία επιμένουν στον κόσμο, η αντίσταση θα συνεχίζεται.
Εάν αποδυναμωθεί με μία μορφή, θα επανεμφανιστεί με άλλες μορφές, ίσως ακόμη ισχυρότερη. Η Γάζα, παρά τις αδιάκοπες δολοφονίες και την εκτεταμένη καταστροφή, έχει ενισχύσει την πίστη του λαού στην αντίσταση.
Και η αντίσταση δεν μπορεί να καταστραφεί με βόμβες και πολιορκία.
Αυτό είναι η ανθρώπινη φύση.
Εάν ένας άνθρωπος εκδιωχθεί από τη γη του, θα αντισταθεί.
Εάν τα σπίτια του υποβληθούν σε βομβαρδισμούς, επιθετικές ενέργειες και επιθέσεις, θα αντισταθεί.
Τι άλλη επιλογή έχει; Να υποκύψει στον εκφοβισμό; Να εκδιωχθεί από τα σπίτια του, από τη γη του και να παραμείνει σιωπηλός απέναντι σε αυτές τις απειλές και τους κινδύνους; Και όταν υπερασπίζεται τον εαυτό του, χαρακτηρίζεται τρομοκράτης; Η γλώσσα αυτή, δυστυχώς, καθιστά σαφές το είδος του κόσμου στον οποίο ζούμε σήμερα.
Τα περιφερειακά μας ζητήματα πρέπει να επιλύονται στην περιοχή, από τις χώρες της περιοχής, χωρίς να γίνονται παιχνίδι στα χέρια εξωτερικών επιτιθέμενων.
Καμία σχέση με μια ξένη δύναμη δεν μπορεί να γίνει εργαλείο απειλής εναντίον γειτονικών χωρών της περιοχής.
Και τώρα, λίγα λόγια προς εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση των επιθέσεων εναντίον της χώρας μας.
Ο λαός μας βίωσε από πρώτο χέρι το αποτέλεσμα της φονικής τους επίθεσης.
Και δοκίμασαν τη δύναμη και τη σταθερότητα του Ιράν και έμαθαν ότι το Ιράν δεν μπορεί να εξαναγκαστεί σε παράδοση. Το Ιράν ποτέ, μα ποτέ, δεν υπήρξε επιτιθέμενο, δεν ξεκίνησε ποτέ έναν πόλεμο και πάντοτε έδειξε τη δέσμευσή του στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Μας επέβαλαν τον πόλεμο, αλλά αποδείξαμε — έχουμε αποδείξει — ότι δεν φοβόμαστε τη μάχη, τον πόλεμο, έναν πόλεμο που είναι αμυντικός ως προς τη φύση του.
Και θα σταθούμε στην υπεράσπιση του αγαπημένου μας Ιράν, της πατρίδας μας, μέχρι την τελευταία μας πνοή.
Κυρίες και κύριοι, Το θέμα αυτής της συνάντησης είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη.
Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με λόγια, αλλά με την αποχή από τη χρήση δύο μέτρων και δύο σταθμών.
Τα ατομικά και πυρηνικά όπλα βρίσκονται στα χέρια του ισραηλινού καθεστώτος, αλλά ζητείται από τους επιθεωρητές να έρθουν στο Ιράν. Το Ισραήλ έχει δολοφονήσει βάναυσα πάνω από 70.000 αθώους στη Γάζα, αλλά το Ιράν, ενώ βρισκόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, βομβαρδίστηκε. Το Ισραήλ διαθέτει τις βόμβες, διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής, δεν είναι μέλος της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων καθ’ όλη τη ντροπιαστική του ιστορία και δεν έχει επιτρέψει ούτε μία επιθεώρηση.
Ωστόσο, ανταμείβεται με όλα τα απαραίτητα μέσα ώστε να μπορεί να βομβαρδίζει κατά βούληση οποιαδήποτε πρωτεύουσα στην περιοχή.
Θα το επαναλάβω: Το πυρηνικό όπλο βρίσκεται στο Ισραήλ, αλλά οι επιθεωρητές βρίσκονται στο Ιράν. Το Ισραήλ σκοτώνει, αλλά το Ιράν υπόκειται σε κυρώσεις.
Αυτή είναι μια πραγματική τραγωδία, η οποία θα έκανε οποιονδήποτε την ακούσει να γελάσει, στην καλύτερη περίπτωση.
Αυτοί σκοτώνουν, εμείς υφιστάμεθα κυρώσεις, εμείς τιμωρούμαστε.
Εκείνοι που είναι άρρωστοι, οι αθώοι άνθρωποι, οι φτωχοί, οι λιγότερο προνομιούχοι στην κοινωνία μας, είναι οι στόχοι αυτών των κυρώσεων.
Και αυτό είναι που επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν με όλες τις χώρες: να θυσιάσουν τον πληθυσμό μιας χώρας προκειμένου να επιτύχουν τους παράνομους στόχους τους.
Εάν επιδιώκουμε πραγματική ειρήνη και σταθερότητα, πρέπει να εφαρμόσουμε ένα ενιαίο μέτρο για όλους. Το Ιράν δεν ζητά ειδική μεταχείριση.
Ζητάμε ίσα δικαιώματα.
Αναλαμβάνουμε την ευθύνη, αποδεχόμαστε την ευθύνη που τη συνοδεύει.
Αλλά το Ιράν, κατά τη διάρκεια της υπερήφανης ιστορίας του, έχει μάθει το ακόλουθο μάθημα: Ένας κόσμος χωρίς ισχύ είναι επικίνδυνος, αλλά ένας κόσμος που κατανοεί μόνο τη γλώσσα του πολέμου και του εκφοβισμού δεν θα είναι ασφαλής.
Όταν επιδιώκουμε να έχουμε ατζέντες που υπηρετούν μόνο τα οφέλη λίγων προνομιούχων, θα έχουμε έναν κόσμο σε αταξία.
Αλλά βλέπουμε ότι αυτό θα γίνει ένας κόσμος πολύ πιο επικίνδυνος για όλους μας.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον 21ο αιώνα να επιστρέψει σε μια εποχή όπου κυριαρχούν μόνο οι ισχυρές και εκφοβιστικές δυνάμεις και οι ηγεμονικές δυνάμεις.
Δεν πρέπει να οικοδομήσουμε έναν κόσμο στον οποίο η στρατιωτική ισχύς αντικαθιστά τη νομιμότητα, η τρομοκρατία αντικαθιστά την πολιτική και τις διαπραγματεύσεις και ο πόλεμος αντικαθιστά τον διάλογο και τη διπλωματία. Το Ιράν απλώνει το χέρι του προς τον κόσμο.
Καλούμε τον κόσμο.
Καλούμε τον κόσμο, όχι από αδυναμία, αλλά από μια βαθιά πίστη στη δική μας δύναμη και σταθερότητα, να συνεργαστούμε και να συμπράξουμε.
Επειδή πιστεύουμε βαθιά ότι κανείς σε αυτή την περιοχή δεν θα έχει ασφάλεια μόνος του.
Είτε θα την οικοδομήσουμε μαζί είτε θα πρέπει να ζήσουμε όλοι μαζί μέσα στην ανασφάλεια.
Επιδιώκουμε να πιστεύουμε σε ένα παγκόσμιο μέλλον στο οποίο η ασφάλεια, η δικαιοσύνη, η δικαιοσύνη με την έννοια της ισονομίας και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θα αποτελούν αναφαίρετα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.
Ένα μέλλον στο οποίο κανένας λαός δεν θα ωθείται στο περιθώριο, καμία φωνή δεν θα χάνεται μέσα στο χάος της εξουσίας και καμία δύναμη δεν θα έχει το δικαίωμα να καθορίζει το μέλλον ενός λαού, εκτός από τον ίδιο τον λαό.
Εάν πραγματικά επιδιώκουμε μια τάξη βασισμένη στο διεθνές δίκαιο και στα διεθνή πρότυπα, πρέπει να βασίζεται στη δικαιοσύνη, στην κοινή ανθρώπινη βούληση και στην προαγωγή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Διότι μια ειρήνη που δεν περιλαμβάνει τους πάντες δεν είναι ειρήνη, και η δικαιοσύνη και η ισονομία που δεν αγκαλιάζουν τους πάντες δεν αξίζουν να αποκαλούνται δικαιοσύνη και ισονομία.
Αλλά επιστρέφοντας στα λόγια του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών χθες, γίνεται φανερό σε όσους είναι ειδικοί στο διεθνές δίκαιο, στον διάλογο, στη διπλωματία και στα βασικά ανθρώπινα πρότυπα ότι όλα όσα αφορούν τη χώρα μας έρχονται σε αντίθεση με την ίδια την ουσία, τον Χάρτη και το πνεύμα των Ηνωμένων Εθνών.
Πρέπει να γνωρίζει, ο κ. Τραμπ και όσοι επιδιώκουν να μας εκφοβίσουν, ότι η αντίσταση του ιρανικού λαού θα αυξάνεται μόνο απέναντι στις κυρώσεις, στην αυξανόμενη πίεση και στον αυξανόμενο εκφοβισμό.
Ποτέ δεν θα σκύψουμε το κεφάλι ούτε θα γονατίσουμε. Το Ιράν πρέπει να γίνει κατανοητό από τον κ. Τραμπ και από εκείνους που επιδιώκουν να μας εκφοβίσουν: είμαστε έτοιμοι για διάλογο, διπλωματία και διαπραγματεύσεις, χωρίς να αποδεχόμαστε τη γλώσσα της βίας.
Σας ευχαριστώ ειλικρινά για τον χρόνο και την παρουσία σας εδώ. Ο Θεός να σας ευλογεί όλους."
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους