Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τελικά, μέσα σε όλη αυτή την παλιανθρωπιά που κυριαρχεί γύρω μας, άνοιξε ξαφνικά μια μικρή χαραμάδα φωτός.

Μια πράξη αλληλεγγύης, φιλότιμου και εντιμότητας, αρκετή για να μας θυμίσει πως τίποτα δεν έχει ακόμη τελειώσει.

Λίγο πριν, σε μια ομάδα της Θεσσαλονίκης στο Facebook, διάβασα την ανάρτηση μιας κυρίας.

Είχε βρει στο μετρό ένα ξεχασμένο κινητό, στη θήκη του οποίου υπήρχαν και χρήματα.

Δεν τα κράτησε.

Δεν σκέφτηκε «ποιος θα το μάθει;». Δεν προσπέρασε αδιάφορα.

Παρέδωσε το κινητό και τα χρήματα στους αρμοδίους του μετρό και ενημέρωσε δημόσια, ώστε ο άνθρωπος που τα έχασε να μπορέσει να τα αναζητήσει.

Και κάπως έτσι, μια φαινομενικά απλή πράξη έγινε είδηση.

Γιατί ζούμε σε μια εποχή που φυλαγόμαστε από παντού.

Από κλέφτες, από εκείνους που προσπαθούν να μας κοροϊδέψουν, από κάθε λογής λωποδύτες, απατεώνες και κομπογιαννίτες που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Δυσπιστούμε ακόμη και απέναντι σε ένα απλωμένο χέρι, γιατί ξέρουμε δεκάδες περιπτώσεις κοροϊδίας, και γιατί έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στους ανθρώπους.

Γι’ αυτό θέλουμε να διαβάζουμε τέτοιες ειδήσεις.

Θέλουμε να υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκουν κάτι που δεν τους ανήκει, και το επιστρέφουν χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς αντάλλαγμα, έτσι, για να κοιμηθούν ανάλαφροι το βράδυ, σκεφτόμενοι πως έκαναν το σωστό.

Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν το σωστό, ακόμη κι όταν κανείς δεν τους βλέπει, υπάρχει ελπίδα.

Και μέσα στο σκοτάδι που συνηθίσαμε, μια τέτοια πράξη δεν είναι απλώς μια χαραμάδα φωτός.

Είναι η απόδειξη ότι η ανθρωπιά δεν χάθηκε. Απλώς περιμένει να την προσέξουμε. Όσο για όλους εμάς που δημοσιολογούμε, οφείλουμε και να την αναδείξουμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους