Φίλοι μου σήμερα θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε μια ηρωίδα του 1955-’59 της Λαπήθου που ίσως για τους νεότερους να είναι άγνωστη, την Αθηνά Κουμίδου. Η Αθηνά Κουμίδου, ως ενεργό μέλος του δικτύου...

Πλήρες Κείμενο:

Φίλοι μου σήμερα θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε μια ηρωίδα του 1955-’59 της Λαπήθου που ίσως για τους νεότερους να είναι άγνωστη, την Αθηνά Κουμίδου. Η Αθηνά Κουμίδου, ως ενεργό μέλος του δικτύου υποστήριξης της ΕΟΚΑ στη Λάπηθο, φιλοξενούσε και έκρυβε στην οικία της στην ενορία του Απ. Λουκά, τον Κυριάκο Μάτση. Τον Νοέμβριο του 1955, οι Βρετανοί κατόπιν προδοσίας, ανακάλυψαν στην οικία της ένα τεράστιο οπλοστάσιο της οργάνωσης (79 βόμβες, 5 νάρκες και μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών). Η Κουμίδου ανέλαβε πλήρως την ευθύνη, προστατεύοντας τους αντάρτες, και τον Ιανουάριο του 1956 καταδικάστηκε από τους Βρετανούς σε 12ετή φυλάκιση.

Οι αποικιοκρατικές δυνάμεις, εφαρμόζοντας την τακτική των αντιποίνων και της τρομοκράτησης του πληθυσμού, ανατίναξαν εκ θεμελίων το σπίτι της στη Λάπηθο, επειδή λειτουργούσε ως κρησφύγετο και αποθήκη πυρομαχικών της ΕΟΚΑ.

Θυμάμαι την ημέρα εκείνη που θα γινόταν η ανατίναξη του σπιτιού της, μας είχαν βάλει κέρφιου (κατ’ οίκον περιορισμό) μέχρι να γίνει η ανατίναξη και μετά το τέλος της όλης διαδικασίας ήραν τον περιορισμό.

Τότε όλοι τρέξαμε να δούμε το αποτέλεσμα.

Ολόκληρο το σπίτι έγινε συντρίμμια και επηρεάστηκαν και μερικές κατοικίες που ήταν δίπλα στο δικό της σπίτι.

Βέβαια αυτοί πρέπει να αποζημιώθηκαν από την Αγγλική κυβέρνηση. Η Αθηνά Κουμίδου, η οποία ήταν 34 ετών κατά τη διάρκεια της δίκης της, καταδικάστηκε από τις βρετανικές αποικιακές αρχές σε 12ετή φυλάκιση επειδή έκρυβε στο σπίτι της ένα τεράστιο οπλοστάσιο της ΕΟΚΑ (79 βόμβες, 5 νάρκες και μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών). Λόγω της βαρύτητας της ποινής της και του γεγονότος ότι επρόκειτο για κατάδικη γυναίκα αγωνίστρια, κρατήθηκε στο ειδικό τμήμα γυναικών των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας.

Εκεί υπέστη και η ίδια όπως και όλες οι άλλες κρατούμενες ταις δοκιμασίες και ταλαιπωρίες τις οποίες μόνο οι Άγγλοι γνώριζαν για τους πολιτικούς κρατούμενους.

Η απανθρωπιά στο μεγαλείο της.

Αμέσως μετά την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου και την επίσημη λήξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ όπως συνέβει και με τους υπόλοιπους πολιτικούς καταδίκους, δρομολογήθηκε και η δική της απελευθέρωσή μετά τη γενική αμνηστία που δόθηκε τον Μάρτιο του 1959, Έχω θύμησες γι’ αυτό το γεγονός πολύ έντονες.

Ακριβή ημερομηνία δεν έχω, αλλά θυμάμαι όταν ανακοινώθηκε η απελευθέρωσή της, ξεκίνησε λεωφορείο από τη Λάπηθο για να πάει να την παραλάβει από τις Κεντρικές Φυλακές.

Θέλησα να πάω και εγώ αν και είχε αντιρρήσεις η μητέρα μου γιατί ήμουν μικρή κοπελίτσα του Δημοτικού.

Όμως εγώ ήθελα να πάω και πήγα.

Θα μου μείνει αξέχαστη εκείνη η βραδιά.

Το αυτοκίνητο τρανταζόταν από πατριωτικά τραγούδια της ΕΟΚΑ «όπως το είμαστε παιδιά της ΕΟΚΑ» «Ξύπνα καϋμένε μου ραγιά» κ.α. Ήταν μετά τα μεσάνυκτα όταν επιστρέψαμε στη Λάπηθο εκείνο το βράδυ, όπου πλήθος κόσμου περίμενε για να χαιρετήσει και να αγκαλιάσει την ηρωίδα της Λαπήθου Αθηνά Κουμίδου.

Μετά την απελευθέρωσή της συνέχισε τη ζωή της, ξανάκτισε το σπίτι της χωρίς να γνωρίζουμε αν υπήρξε οποιαδήποτε κρατική βοήθεια.

Τα χρόνια πέρασαν και φθάνουμε στα τραγικά γεγονότα του 1974 οπότε και αυτή όπως και οι υπόλοιποι πήρε τον δρόμο της προσφυγιάς.

Αρκετά χρόνια μετά είχαμε πάει να την επισκεφθούμε στο σπίτι της στη Λάρνακα, με τον τότε Δήμαρχο Λαπήθου Νίκο Ευαγγέλου και τον Δημοσιογράφο Κώστα Σολωμού ο οποίος και της πήρε συνέντευξη η οποία δυστυχώς δεν μπόρεσε να βγει στο φως λόγω ξαφνικής αποδημίας του δημοσιογράφου. Αν οποιοσδήποτε γνωρίζει κάτι περαιτέρω και θέλει να μας το αναφέρει, είναι ευπρόσδεκτο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους