Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο Αλαφούζος δεν αλλάζει», έγραφε κάποτε ο Τάσος Νικολογιάννης. Και ο χρόνος τον δικαίωσε πανηγυρικά: ο Αλαφούζος δεν άλλαξε.

Μηδέν πρωταθλήματα είχε, μηδέν έχει. Ο Τάσος, αντιθέτως, υπέστη ολόκληρη δημοσιογραφική μεταμόρφωση.

Τέτοια μεταμόρφωση ούτε στο Face/Off.

Μόνο που εκεί η αλλαγή προσώπου απαιτούσε χειρουργείο.

Εδώ χρειάστηκε απλώς να περάσουν μερικά χρόνια και να ξεχάσουμε τα παλιά άρθρα.

Από το «ο Παναθηναϊκός δεν σηκώνει κεφάλι με τον Αλαφούζο» περάσαμε στο «ο Αλαφούζος ενεργεί για το καλό του ποδοσφαίρου». Τόση απόσταση δεν τη διανύεις με μια απλή αλλαγή γνώμης.

Τη διανύεις με τέτοια επική κωλοτούμπα, που μέχρι και η Νάντια Κομανέτσι θα σηκωνόταν όρθια και θα ύψωνε το δεκάρι.

Όχι για την εκτέλεση, αλλά για την πρωτοφανή ευλυγισία.

Μπροστά σε τέτοια περιστροφή, ακόμη και το κοριτσάκι στον Εξορκιστή θα ζητούσε φυσικοθεραπευτή.

Τελικά, το μεγαλύτερο επίτευγμα του Αλαφούζου δεν είναι ότι άλλαξε τον Παναθηναϊκό.

Είναι ότι, αν κρίνουμε από τα ίδια τα γραπτά, άλλαξε τον Νικολογιάννη.

Το αν μεσολάβησε και αύξηση δεν το γνωρίζουμε.

Ξέρουμε μόνο ότι ο Αλαφούζος παρέμεινε ίδιος: το απόλυτο μηδέν.

Η πένα, αντιθέτως, απέκτησε αξιοθαύμαστη ευλυγισία. Την ευλυγισία που μόνο η απουσία σπονδυλικής στήλης μπορεί να προσφέρει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους