Ο θάνατος του λαϊκού τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη προκάλεσε πολλαπλά σοκ. Το μεγαλύτερο σοκ προκάλεσε στους διαχειριστές της δημόσιας ατζέντας της χώρας το τεράστιο κύμα συγκίνησης και ενδιαφέροντος...

Πλήρες Κείμενο:

Ο θάνατος του λαϊκού τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη προκάλεσε πολλαπλά σοκ. Το μεγαλύτερο σοκ προκάλεσε στους διαχειριστές της δημόσιας ατζέντας της χώρας το τεράστιο κύμα συγκίνησης και ενδιαφέροντος για τη ζωή ενός ανθρώπου, ο οποίος –στο κάτω κάτω της γραφής– δεν ήταν ο μέγας, διεθνούς εμβελείας Μίκης Θεοδωράκης ή ο Σαββόπουλος.

Τα λαϊκά είδωλα ποτέ δεν συγκινούσαν τις ελίτ, ακόμη και αυτές που, αντικειμενικά, δεν χαρακτηρίζονταν από την υψηλή αισθητική τους.

Και, βέβαια, η στερεοτυπική ανάγνωση «Δυτικά Προάστια εναντίον Κολωνακίου» περιλαμβάνει κάποια ψιχία ψυχολογικής εξήγησης του εύρους της αποδοχής του Μαζωνάκη.

Το σοκ αυτό, όμως, έχει και πολιτική ανάγνωση και αναδεικνύει ότι παρά τους «τόνους» πληροφορίας που διακινούνται καθημερινά μέσα από κάθε δυνατό δίαυλο, η πολιτική έχει αποκτήσει απόσταση από τα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας.

Αυτή η ισορροπία που έχει επιτευχθεί αυτή τη στιγμή, δηλαδή η ανάδειξη κυβερνήσεων που εκλέγονται από ομάδες ψηφοφόρων, ενώ άλλοι απλά απέχουν, δεν μπορεί να θεωρείται κανονικότητα.

Είναι μια ισορροπία του τρόμου, με δημογραφικά όρια και τον κίνδυνο μιας απροσδόκητης δυσάρεστης έκπληξης.

Φυσικά ο θάνατος του Μαζωνάκη δεν είναι παρά η ευκαιρία ώστε να επαναληφθεί μια τέτοια συζήτηση.

Τα ερεθίσματα είναι πολλά. Στη Γερμανία η απόσταση των κομμάτων εξουσίας, δηλαδή του CDU και του SPD, έχει αρχίσει να προκύπτει ανάγλυφα.

Σε λίγες εβδομάδες, σε τρία κρατίδια από τα 16 της Γερμανίας, τα δύο κόμματα που ενσάρκωσαν το κοινωνικό συμβόλαιο της χώρας κατέρρευσαν παταγωδώς. Στη Γαλλία, το Κέντρο, η Κεντροαριστερά και η Κεντροδεξιά εδώ και χρόνια συνασπίζονται προκειμένου να κρατήσουν την Ακροδεξιά εκτός εξουσίας.

Κάτι που, όπως όλα δείχνουν, δύσκολα θα γίνει εφικτό τον ερχόμενο Μάιο.

Δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντισυστημικό κύμα ήταν εκείνο που έφερε στην εξουσία τον Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ τόσο το 2016 όσο και το 2024.

Η αλλαγή που έχει υποστεί παγκοσμίως η οικονομία, και ακόμη πιο έντονα στον δυτικό κόσμο, καθώς σε αυτόν υπήρχαν κάποιες σαφείς δομές, αλλάζει τις κοινωνίες στον πυρήνα τους.

Γι’ αυτό και απολιθώματα του κομματικού σωλήνα (όπως εν προκειμένω ο Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία) δεν επιτυγχάνουν να κρατήσουν το τιμόνι στη σημερινή εποχή.

Εχουμε εισέλθει εδώ και καιρό σε αχαρτογράφητα νερά.

Γι’ αυτό και η κοινωνική και οικονομική συνοχή κάθε χώρας πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή οποιασδήποτε προγραμματικής ατζέντας. Διαφορετικά, μετά τα μικρά σοκ θα ακολουθήσουν μεγαλύτερα. Και θα είναι αργά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους