Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αγαπώ τις Τετάρτες... Τις έχω αφήσει φέτος ελεύθερες, πέρα από ένα μάθημα αργά το βράδυ.

Και όταν κοιμηθεί η μικρή το μεσημεράκι, βγαίνω στο μπαλκόνι, πίνω είτε τον καφέ μου, είτε ένα ποτηράκι κρασί , κοιτάζω την θάλασσα και ηρεμεί το είναι μου.

Σημερα έχω στο ποτήρι λίγο λικέρ σοκολάτα το οποίο συνοδεύω με κάτι γλυκάκια που μου έφεραν από το Βέλγιο, αυτά που βλέπετε στο πιάτο , δεν ξέρω τι είναι αλλά είναι τέλεια.

Αν κάποιος τα ξέρει ας μου πει τι είναι. ❤️ Και γράφω... Κοιτάω την θάλασσα και γράφω. " Θα σου χαρίσω τον ουρανό" Θα σου χαρίσω τον ουρανό, Ολόκληρο, με όλα τα φεγγάρια, τους ήλιους και τα αστέρια του.

Ψέματα, ίσως και να κρατήσω λίγα αστέρια για να τα βάζω για στολίδι στα μαλλιά μου.

Θα σου χαρίσω τον ουρανό, θα τον κατεβάσω κοντά σου και έτσι δεν θα χρειάζεται πια να κοιτάς ψηλά όταν θα κάνεις ευχές.

Δεν θες τον ουρανό, θες την θάλασσα; Όχι μη μου ζητάς κάτι τέτοιο.

Δεν θα σου χαρίσω την θάλασσα.

Αυτή είναι δική μου.

Την θάλασσα την χάρισε σε εμένα η ζωή, μου την χάρισε μια νύχτα που είχε πιεί και δεν έβλεπε μπροστά της από το μεθύσι, μου την χάρισε μια νύχτα η ζωή διότι κουράστηκε μου είπε να βλέπει ναυάγια ψυχών και πνιγμένες αγάπες, πνιγμένους έρωτες και πνιγμένες ελπίδες στον βυθό της.

Κουράστηκε να βλέπει ραγισμένα όνειρα να αυτοκτονούν στα βράχια, κουράστηκε να μαζεύει ξεβρασμένες, νεκρές ελπίδες από τις ακτές.

Την πέρασε σε μια κονκάρδα και την καρφίτσωσε με δύναμη στην ψυχή μου. Και τώρα θα έχω για πάντα την θάλασσα περασμένη σε κονκάρδα για πάντα εντός μου."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους