Επιδόματα εργασίας και ανεργία. Πρόνοια, κίνητρο ή εξαναγκασμός. Άλλο θέμα είναι το ταμείο ανεργίας και άλλο το επίδομα εργασίας.Και τα δύο είναι χρήσιμα με μια διαφορά. Το ταμείο ανεργίας να μην...
Επιδόματα εργασίας και ανεργία. Πρόνοια, κίνητρο ή εξαναγκασμός. Άλλο θέμα είναι το ταμείο ανεργίας και άλλο το επίδομα εργασίας.Και τα δύο είναι χρήσιμα με μια διαφορά.
Το ταμείο ανεργίας να μην είναι κατώτερο των βασικών αναγκών και να δίνει την δυνατότητα για αναζήτηση αξιοπρεπούς εργασίας.
Και το επίδομα - επιδότηση της εργασίας να μην είναι εξαναγκασμός του άνεργου και να μην συνεπάγεται με απώλεια της πρόνοιας σε περίπτωση δικαιολογημένης άρνησης.
Κανένας εξαναγκασμός δεν είναι σωστός.
Η σημερινή & αυριανή ανεργία πρέπει να αντιμετωπιστεί ως παράγωγο της νέας κοινωνικής κατάστασης που καθημερινά διαμορφώνεται από την 4η βιομηχανική επανάσταση αλλά και ως δομικό στοιχείο του Καπιταλισμού και όχι ως κακοήθεια του προλεταριάτου.
Αν ρίξουμε την ευθύνη της ανεργίας στο προλεταριάτο τότε αυτό σημαίνει αποδοχή των ανισοτήτων ως δίκαιη κανονικότητα και οδηγεί σε μια πολιτική πολλών εξαναγκασμών και προκαταλήψεων.
Αυτό δεν είναι ούτε φιλελεύθερο αλλά ούτε λογικό.
Το επίδομα εργασίας δεν γίνεται να είναι ο μπαμπούλας του άνεργου.
Πρέπει να είναι το κίνητρο.
Η εργασία ως κίνητρο ενεργοποιεί τις δυνατότητες του ανθρώπου αρκεί να υπάρχει το «επιχειρηματικό κράτος» να στηρίζει και να ενισχύει όπου δεν υπάρχει ατομική δυνατότητα.
Τότε η ανεργία υποχωρεί & έχουμε ανάπτυξη.
Αυτό κάνει καλό στον καπιταλισμό, την αγορά αλλά και το προλεταριάτο που γίνεται αφεντικό του εαυτού του μέσω της επιδότησης της συνεργατικής επιχείρησης - οικονομίας. Η ΝΔ ως φιλελεύθερη - κεντροδεξιά δύναμη, ιδεολογικά και προγραμματικά δεν είναι με την επιδοματική πολιτική και προκρίνει την ανάπτυξη- δίχως όρια, τον ανταγωνισμό - με ελάχιστα όρια, την αξιοκρατία - των εύπορων και την αξιοσύνη αδιαφορώντας για τις πολλαπλές ανισότητες που φράζουν την δυνατότητα.
Δεν έχει καμμία προεκλογική δέσμευση για ενίσχυση του κράτους πρόνοιας και φροντίδας των μη εχόντων.
Αντιθέτως εκλέχτηκε προτείνοντας λιγότερο κοινωνικό κράτος.
Αυτό πρότεινε, αυτό υλοποιεί και αυτό την καθιστά αξιόπιστη και ας διαφωνώ με αυτά που προτείνει και σχεδιάζει στρατηγικά.
Δεν μας χρωστάει δηλαδή επιδόματα και κοινωνική πολιτική όταν εξαγγέλει τέτοια μέτρα και το κάνει κάτω από την κοινωνική πίεση.
Παρ’όλα αυτά διατηρεί αρκετά επιδόματα & γι αυτό αρκετοί δεξιοί νεο-φιλελεύθεροι κατηγορούν τον Μητσοτάκη για σοσιαλιστική πολιτική και κεντροαριστερά.. Η περικοπή και μείωση του κοινωνικού κράτους, του κοινωνικού μισθού και του επιδόματος για την ανεργία- εργασία ικανοποιεί μόνο τους δογματικούς ιδεολόγους και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες που επενδύουν στην ανέχεια κατεβάζοντας όσο μπορούν το κόστος εργασίας και εισπράττοντας κρατικό χρήμα.
Αυτή είναι η τακτική των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων και έχει αποτύχει παγκοσμίως.
Το κίνητρο όταν μετατίθεται από τον άνεργο στον εργοδότη (επιδότηση εργασίας) δεν είναι φιλελεύθερο αναπτυξιακό μέτρο, δεν κατευθύνεται στην δημιουργία νέου παραγωγικού κεφαλαίου αλλά λειτουργεί δογματικά μεροληπτώντας υπέρ του υφιστάμενου κεφαλαίου.
Νέο δημιουργικό παραγωγικό κεφάλαιο δημιουργεί η επιδότηση για συνεργατική επιχείρηση μεταξύ ανέργων.
Αυτό θα ήταν φιλελεύθερο και προοδευτικό, για να μην πω φιλελεύθερο αριστερό και φέρω σε δύσκολη θέση την παρακμιακή αριστερά του σαλονάτου μαρξισμού που αντιμετωπίζει την ανεργία δίχως στρατηγική απλά καταγγέλλοντας τον καπιταλισμό.
Το ζητούμενο θα ήταν να υπάρχει ένα ανάλογο κοινωνικό κίνημα που θα στήριζε τη στρατηγική της εργασίας ως κίνητρο μέσω της επιδότησης της συνεργατικής επιχείρησης - οικονομίας.
Η αντιπολίτευση που αξιώνει να κυβερνήσει δυστυχώς είναι αναξιόπιστη και επικεντρώνει την πολιτικής της στην καταστροφολογία & δημαγωγεί αντιγράφοντας τα υφιστάμενα μη βιώσιμα προγράμματα.
Καμία ανταγωνιστική βιώσιμη πρόταση δεν έχει κατατεθεί, ενώ η δημαγωγία τους όπως και η αριστερή φρασεολογία είναι μέρος της νεοφιλελεύθερης μετάλλαξησ τους και αποτελεί τον φερετζέ της «ανανεωτικής ριζοσπαστικής Αριστεράς» ( ΣΥΡΙΖΑ, Νεαρ, Ι.Χ Τσιπρας). Ο Μητσοτάκης όμως ως κυρίαρχος του πολιτικού πεδίου μπορεί να εκπέμπει αξιοπιστία και σταθερότητα σε σχέση με την αντιπολίτευση αλλά είναι εγκλωβισμένος μεταξύ νεοσυντηρητικών και νεοφιλελεύθερων απόψεων.
Μέχρι στιγμής όπως βλέπουμε δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει την ακρίβεια και την φτώχεια δομικά και καταναλώνεται σε επιδόματα που παρόλα αυτά είναι απαραίτητα.
Όλα αυτά τα προβλήματα θέλουν μια άλλη στρατηγική ειδάλλως θα χάσει τον κόσμο της λαϊκής καταγωγής και την μεσαία τάξη που χρειάζεται στήριξη όπως την έχασε η αντιπολίτευση.
Δίχως αξιόπιστη αντιπολίτευση και με μια ΝΔ να κυβερνάει με ταξικά δόγματα του Νεοφιλελευθερισμού γίνεται ξεκάθαρο ότι χρειάζεται μια διαφορετική δυναμική από τον ίδιο τον κόσμο ως φορέα προοδευτικών φιλελεύθερων προτάσεων και επιθυμιών που θα στηρίζουν ανάλογα κοινωνικά κινήματα και κόμματα.
Οι λύσεις υπάρχουν μέσα μας ως κοινωνία και το σύστημα διαχείρισης είναι ανάλογο των δικών μας παρεμβάσεων που είναι μέρος της ζωής μας και ας μας απομονώνει η κυρίαρχη εξουσία.
Δεν χρειαζόμαστε πάνω από εμάς καμία πρωτοπορία, καμία εξωτερική παρέμβαση, ούτε τους τεχνοκράτες των τραπεζών, ούτε τις ιερές αγελάδες της ακαδημαϊκής κοινότητας. Συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ μας χρειάζεται υπηρετώντας το Κοινό καλό. https://newsonline.gr/gnomes/epidomata-ergasias-kai-anergia-pronoia-kinitro-i-exanagkasmos/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους