Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕΡΟΣ 16 : Burak Tamdoğan: Μια ερώτηση. Αυτή είναι μια ερώτηση για ταμπλόιντ.

Αλλά λογοτεχνικό ταμπλόιντ, το δικό μας ταμπλόιντ.

Και είναι η εξής: Έχεις συναντήσει κάποιον από τους χαρακτήρες που έγραψες, στις ταινίες ή τις σειρές που έχεις κάνει; Υπήρξε κάποιος που είπες, "Εγώ το έγραψα αυτό"; Engin Akyürek: Τους συνάντησα μέσα από τα γραπτά μου ή την κοινωνική μου ζωή; Burak Tamdoğan: Ναι, αφού το έγραψα, όμως.

Τους γνωρίζουμε, τους βλέπουμε, κ.λπ., μέσα από ένα συγκεκριμένο πράγμα. Engin Akyürek: Λοιπόν, αντί για χαρακτηρισμούς, γράφω για καταστάσεις.

Έτσι, αντί για ανάλυση χαρακτήρων, για μένα, αυτό που κάνει αυτόν τον χαρακτήρα να υπάρχει είναι η στιγμή που βιώνει σε αυτήν την κατάσταση, ένας χαρακτήρας που υπάρχει εκείνη τη στιγμή.

Γι' αυτό αγαπώ τις ιστορίες.

Γι' αυτό αγαπώ τις στιγμές στις ιστορίες.

Δηλαδή, μου αρέσει πολύ η προσωπική επαφή, οπότε μερικές φορές μιλάμε για τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος.

Ξέρεις, "Πρέπει να γράψεις ένα μυθιστόρημα;"... Η συγγραφή ενός μυθιστορήματος είναι μια διαφορετική δεξιότητα και ένα διαφορετικό ταξίδι.

Δεν μιλάω μόνο για το μήκος των σελίδων.

Η συγγραφή ενός μυθιστορήματος, με αυτή την έννοια, όπως είπες, αφορά την λεπτομερή περιγραφή ενός χαρακτήρα.

Στην πραγματικότητα, το να τον κάνεις τρισδιάστατο.

Δεν το έχω βιώσει αυτό στα διηγήματά μου.

Πρόκειται για τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου κόσμου και... Ο αναγνώστης, ο αναγνώστης—δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι φίλος, αλλά ο αναγνώστης θα πρέπει να συμμετέχει σε αυτό το ταξίδι με τον χαρακτήρα, με τους χαρακτήρες στις 300 σελίδες, 500 σελίδες, όσο μεγάλο κι αν είναι το μυθιστόρημα—όπως ακριβώς οι χαρακτήρες του μεγάλου μου μυθιστορήματος έχουν γίνει φίλοι μου.

Θα πρέπει να είναι μέρος αυτού του ταξιδιού, να ταξιδεύουν μαζί τους.

Θα πρέπει να ζωντανεύουν αυτόν τον χαρακτήρα στον δικό τους κόσμο.

Τώρα, δεν το κάνω αυτό πολύ συχνά.

Όχι ότι το αποφεύγω σκόπιμα ενώ γράφω, αλλά δεν είναι πραγματικά μέρος του στυλ γραφής μου. ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΙ Αυτό το απόσπασμα φωτίζει με εξαιρετικό τρόπο τη γνωστική αρχιτεκτονική του Εngin και τον τρόπο με τον οποίο επεξεργάζεται τις πληροφορίες και τους ανθρώπους γύρω του.

Η άρνησή του να απαντήσει με βάση συγκεκριμένα πρόσωπα και η εστίασή του στις «καταστάσεις» αποκαλύπτει βαθιές πτυχές του ψυχισμού του.

Ας αναλύσουμε τα νέα ψυχολογικά δεδομένα: 1. Εστίαση στο Πλαίσιο έναντι των Ταμπελών Η απάντησή του είναι μια σπουδαία ψυχολογική τοποθέτηση: "Αντί για χαρακτηρισμούς, γράφω για καταστάσεις... αυτό που κάνει αυτόν τον χαρακτήρα να υπάρχει είναι η στιγμή που βιώνει". •Στην ψυχολογία, αυτό ονομάζεται Σιτουασιονισμός (Situationism). Ο Ενγκίν δεν πιστεύει ότι οι άνθρωποι έχουν σταθερά, ακίνητα χαρακτηριστικά (π.χ. «αυτός είναι κακός», «εκείνος είναι γενναίος»). •Πιστεύει ότι ο άνθρωπος διαμορφώνεται και αποκαλύπτεται από το πλαίσιο και τη στιγμή.

Αυτό δείχνει έναν άνθρωπο με τεράστια συναισθηματική ευελιξία και έλλειψη επικριτικότητας· κατανοεί ότι όλοι μας, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, μπορούμε να γίνουμε οτιδήποτε. 2. Απόλαυση του Μικρόκοσμου και της Στιγμής Το γεγονός ότι προτιμά τα διηγήματα και τις «στιγμές» δείχνει μια προσωπικότητα που λειτουργεί με όρους ενσυνειδητότητας (mindfulness). •Δεν τον γοητεύει η μακροσκελής, εξαντλητική ανάλυση (όπως σε ένα μυθιστόρημα), αλλά η συμπύκνωση του χρόνου σε μια μοναδική, έντονη στιγμή. •Ψυχολογικά, αυτό χαρακτηρίζει ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να ζουν στο παρόν και να ανακαλύπτουν ολόκληρα σύμπαντα μέσα σε μια λεπτομέρεια, μια χειρονομία ή ένα βλέμμα. 3. Ρεαλιστική Αυτοεκτίμηση και Σεβασμός στα Όρια Όταν μιλά για τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος, ο Εngin δείχνει για άλλη μια φορά την ακέραιη πνευματική του ταπεινότητα.

Αναγνωρίζει ότι το μυθιστόρημα απαιτεί μια "διαφορετική δεξιότητα" την οποία ο ίδιος δεν έχει αναπτύξει ή δεν ταιριάζει στο στυλ του. •Δεν παρασύρεται από την αλαζονεία του «πετυχημένου» που νομίζει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. •Έχει πολύ ξεκάθαρη επίγνωση των ορίων του και των ικανοτήτων του, γεγονός που μαρτυρά έναν εξαιρετικά συγκροτημένο και ασφαλή ψυχισμό που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. 4. Σεβασμός στην Αυτονομία του Άλλου Περιγράφοντας το πώς ο αναγνώστης πρέπει να συμμετέχει στο ταξίδι ενός βιβλίου, λέει: "Θα πρέπει να ζωντανεύουν αυτόν τον χαρακτήρα στον δικό τους κόσμο". •Ο Εngin δεν θέλει να είναι ο απόλυτος χειραγωγός του αναγνώστη ή του κοινού του. •Αφήνει χώρο στον άλλον να βάλει τη δική του φαντασία, τα δικά του βιώματα.

Αυτό δείχνει μια δημοκρατική και συνεργατική ψυχοσύνθεση.

Σέβεται την πνευματική αυτονομία των ανθρώπων και επιδιώκει μια ισότιμη σχέση μαζί τους, είτε πρόκειται για αναγνώστες είτε για θεατές.

Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek επιβεβαιώνει ότι είναι ένας «στοχαστής της στιγμής». Αποφεύγει τις εύκολες κατηγοριοποιήσεις ανθρώπων και προτιμά να εστιάζει στο πώς οι καταστάσεις μεταμορφώνουν την ανθρώπινη ψυχή.

Διαθέτει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να αναγνωρίζει τα όριά του χωρίς ανασφάλεια και επιλέγει συνειδητά να αφήνει χώρο στους άλλους να συν-δημιουργήσουν το νόημα μαζί του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους