Έφυγες από μια κακοποιητική σχέση. Τι από εκείνη ζει ακόμη μέσα σου; Έφυγες. Η σχέση τελείωσε, όμως μέσα σου η αναμονή συνεχίζεται. Μετράς τις λέξεις πριν τις πεις. Ελέγχεις τον τόνο σου. Μια...
Έφυγες από μια κακοποιητική σχέση. Τι από εκείνη ζει ακόμη μέσα σου; Έφυγες.
Η σχέση τελείωσε, όμως μέσα σου η αναμονή συνεχίζεται.
Μετράς τις λέξεις πριν τις πεις.
Ελέγχεις τον τόνο σου.
Μια ειδοποίηση στην οθόνη αρκεί για να σφίξει το σώμα σου.
Πριν μάθεις τι γράφει, έχεις ήδη προετοιμαστεί για κατηγορία, απειλή ή τιμωρία.
Για καιρό προσπαθούσες να προβλέψεις ποιος θα είναι ο άλλος σήμερα: εκείνος που θα σε πλησιάσει ή εκείνος που θα σε μειώσει, εκείνος που θα ζητήσει συγγνώμη ή εκείνος που θα αρνηθεί όσα έκανε.
Έμαθες να διαβάζεις βλέμματα, σιωπές, αλλαγές στη φωνή.
Άφηνες στην άκρη αυτό που ένιωθες και προσαρμοζόσουν για να κρατήσεις τη σχέση σε μια στοιχειώδη ισορροπία.
Τώρα η επιφυλακή έχει μείνει μέσα σου.
Σαρώνεις τον χώρο για σημάδια κινδύνου, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει άμεση απειλή.
Η ηρεμία μοιάζει ξένη, κάποιες φορές μοιάζει με παύση πριν από την επόμενη ανατροπή.
Μια διαφωνία δεν ακούγεται απλώς σαν διαφορετική άποψη.
Ξυπνά την προσδοκία της απαξίωσης, της απόσυρσης, της επίθεσης.
Η σχέση τελείωσε, οι κανόνες της, όμως, εξακολουθούν να οργανώνουν τις αντιδράσεις σου.
Η κακοποίηση αφήνει και μια ξένη φωνή μέσα σου. «Εσύ φταις». «Δεν κατάλαβες καλά». «Κανείς άλλος δεν θα σε ανεχτεί». Αυτά τα λόγια δεν χρειάζεται πια να τα λέει εκείνος.
Τα επαναλαμβάνεις εσύ, όταν αμφισβητείς τη μνήμη σου, όταν απολογείσαι επειδή πληγώθηκες, όταν ζητάς από τους άλλους να επιβεβαιώσουν ότι αυτό που έζησες ήταν πραγματικό.
Ο έλεγχος συνεχίζεται μέσα από την αμφιβολία που σου άφησε.
Κάπως έτσι αλλάζει και η αίσθηση της αξίας σου.
Αρχίζεις να τη μετράς με το πόσο άντεξες, πόσα συγχώρησες, πόσο προσπάθησες να καταλάβεις τον άλλον.
Σαν να έπρεπε να κερδίσεις την αγάπη με υπομονή και σιωπή.
Και όταν αναρωτιέσαι «γιατί έμεινα;», η ερώτηση γίνεται κατηγορία εναντίον σου.
Όμως δεν σε κακοποίησε η αδυναμία σου να φύγεις νωρίτερα.
Σε κακοποίησε εκείνος που επέλεξε να σε ελέγχει, να σε εκφοβίζει, να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και να σε πληγώνει.
Η ευθύνη είναι δική του.
Μπορεί να σου λείπει.
Να θυμάσαι τις στιγμές τρυφερότητας και να πενθείς εκείνον που περίμενες πως θα γίνει.
Η νοσταλγία συνυπάρχει με τη γνώση όσων σου έκανε.
Δεν την αναιρεί.
Δέθηκες, επένδυσες, ήλπισες.
Το πένθος σου αφορά και τη σχέση που υπήρξε και την υπόσχεση μιας σχέσης που δεν έγινε ποτέ.
Μετά έρχεται η δυσκολία να εμπιστευτείς ξανά, πρώτα τον εαυτό σου και ύστερα έναν άλλον άνθρωπο.
Αναρωτιέσαι αν η ανησυχία σου βλέπει κάτι αληθινό ή αν ξυπνά ο παλιός φόβος.
Περιμένεις ότι η διαφωνία θα φέρει τιμωρία.
Η σταθερότητα σού φαίνεται άγνωστη, ενώ η ένταση αναγνωρίσιμη.
Η εμπιστοσύνη δεν επιστρέφει με μια απόφαση, ξαναχτίζεται όταν βλέπεις συνέπεια, σεβασμό στο «όχι» σου και ανάληψη ευθύνης στον χρόνο.
Και τότε φαίνεται πόσο δύσκολο είναι να βάλεις όρια.
Το «ως εδώ» φέρνει ενοχή.
Εξηγείς ξανά και ξανά την απόφασή σου, σαν να χρειάζεσαι έγκριση για να την κρατήσεις.
Ή απομακρύνεις τους ανθρώπους πριν προλάβουν να σε πλησιάσουν.
Αυτές οι κινήσεις γεννήθηκαν όταν η εγγύτητα είχε κόστος.
Τώρα χρειάζεται να μάθεις να ξεχωρίζεις την προστασία από την υποχώρηση και την προφύλαξη από την απομόνωση.
Το όριο είναι η θέση σου απέναντι σε αυτό που σε βλάπτει.
Ορίζεις τι δεν δέχεσαι και τι θα κάνεις όταν αυτό επαναληφθεί.
Δεν μπορείς να ελέγξεις την αντίδραση του άλλου, μπορείς να προστατεύσεις την πρόσβαση που έχει στη ζωή σου.
Αν η κακοποίηση συνεχίζεται μετά τον χωρισμό, χρειάζονται συγκεκριμένα μέτρα ασφάλειας και υποστήριξη από ανθρώπους.
Η θεραπεία και οι ασφαλείς σχέσεις μπορούν να σε βοηθήσουν να ξαναβάλεις σε σειρά όσα συνέβησαν και να εμπιστευτείς ξανά την αντίληψή σου.
Η επούλωση δεν σβήνει το παρελθόν, σου επιτρέπει να ζεις χωρίς να υπακούς στους κανόνες εκείνου που σε πλήγωνε.
Έφυγες από τη σχέση.
Τώρα έχεις να αποχωριστείς και το βλέμμα μέσα από το οποίο έμαθες να βλέπεις τον εαυτό σου.
Να ξανακούσεις τη δική σου φωνή και να της επιστρέψεις τη θέση που της πήραν. Αγγελική Μπολουδάκη
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους