Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε το ταξίδι μας με τις πρώτες παρουσιάσεις των χωριών της Πιερίας, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας κάποιες σκέψεις.

Αύριο θα ακολουθήσουν ακόμη δύο αναρτήσεις με χωριά, ενώ τις επόμενες ημέρες θα συνεχίσουμε με φωτογραφίες από πλατείες, πάρκα, δρόμους και άλλα σημεία των χωριών μας, αλλά και με αρκετές φωτογραφίες από την Κατερίνη.

Και φυσικά, καθ’ όλη τη διάρκεια του Οκτωβρίου θα συνεχίσουμε με φωτογραφίες, στιγμές, χωριά, οικισμούς και περιοχές απ’ όλη την Πιερία.

Κάναμε αυτή την προσπάθεια με όλη μας την ψυχή και με όλη μας την καρδιά.

Για ακόμη μία φορά προσπαθήσαμε να στηρίξουμε τα χωριά μας, να τα προβάλλουμε και να τα γνωρίσει περισσότερος κόσμος.

Και το καταφέραμε.

Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί.

Απλές φωτογραφίες χωριών και περιοχών της Πιερίας έφτασαν τις 15.000, τις 20.000, 30.000 ακόμη και τις 70.000 προβολές.

Αριθμοί τεράστιοι για ένα τοπικό μέσο ενημέρωσης και αριθμοί που αποδεικνύουν ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται να γνωρίσει την Πιερία.

Υπήρξε όμως και κάτι που μας στενοχώρησε.

Ανάμεσα στα πολλά σχόλια και μηνύματα που λάβαμε, διαβάσαμε και αυτά: «Καλά, καλύτερη φωτογραφία δεν είχες να ανεβάσεις από το χωριό μας;» «Γιατί το προσβάλλεις έτσι;» «Αυτόν τον δρόμο βρήκες να ανεβάσεις; Υπάρχουν πλατείες, πάρκα και καλύτερα σημεία.» «Τι εννοείς ότι μειώνεται ο πληθυσμός; Εμείς εδώ παλεύουμε καθημερινά να κρατήσουμε το χωριό ζωντανό.» «Δεν ξέρεις τι γίνεται εδώ, αφού δεν βρίσκεσαι στο χωριό.» Αυτά ήταν μερικά μόνο από όσα διαβάσαμε.

Ξέρετε όμως τι δεν διαβάσαμε; Δεν είδαμε πουθενά ένα: «Ευχαριστούμε που θυμηθήκατε το χωριό μας.» «Ευχαριστούμε που μας προβάλλετε.» «Συνεχίστε και θα σας στείλουμε κι εμείς φωτογραφίες.» Δεν είδαμε ένα μικρό καφενείο, ένα μίνι μάρκετ, μια ταβέρνα , ένα μικρό μαγαζί που ακόμα παλεύει να επιβιώσει σε ένα απομακρυσμένο χωριό να μας γράψει: «Ρε παιδιά, ευχαριστούμε που θυμάστε κι εμάς εδώ που μας έχουν ξεχάσει σχεδόν όλοι.» Και αναρωτιόμαστε γιατί.

Ίσως κάποιοι θεωρείτε το Katerini Press δεδομένο.

Ίσως θεωρείτε ότι έχουμε κάποια υποχρέωση να προβάλλουμε δωρεάν κάθε περιοχή, κάθε χωριό και κάθε οικισμό.

Ίσως πάλι κάποιοι δεν έχετε καταλάβει ακόμη πόσο σημαντική μπορεί να είναι σήμερα μια τέτοια προβολή.

Ένα μικρό χωριό δεν χρειάζεται θαύματα.

Χρειάζεται να ακούγεται.

Να φαίνεται.

Να το γνωρίζει ο κόσμος.

Να το βλέπει κάποιος και να λέει: «Δεν έχω πάει ποτέ εκεί.

Ας πάω μια Κυριακή.» Με δύο, τρεις, πέντε ή δέκα τέτοιες αναρτήσεις μέσα σε έναν χρόνο μπορεί να δημιουργηθεί ενδιαφέρον για έναν τόπο που μέχρι πρόσφατα πολλοί δεν γνώριζαν καν.

Αυτό είναι το διαδίκτυο.

Αυτή είναι η δύναμη των social media.

Κι όμως, δεν λάβαμε ούτε ένα μήνυμα από έναν πρόεδρο κοινότητας που να λέει: «Μπράβο παιδιά. Συνεχίστε.

Θα σας στείλω κι εγώ φωτογραφίες από το χωριό μας.» Πού είναι όλοι αυτοί οι πρόεδροι των χωριών; Πού είναι οι άνθρωποι που ζουν καθημερινά εκεί; Πού είναι οι δάσκαλοι από τα σχολεία που ακόμη κρατούνται ανοιχτά; Πού είναι οι μικροί επαγγελματίες που παλεύουν καθημερινά για να κρατήσουν ένα καφενείο, ένα μαγαζί, μια μικρή επιχείρηση ανοιχτή; Πού είναι οι άνθρωποι του τουρισμού που θεωρητικά θέλουν περισσότερους επισκέπτες στην περιοχή τους; Πού είναι όλοι αυτοί; Ούτε ένα μήνυμα.

Ούτε ένα σχόλιο ενθαρρυντικό.

Ούτε ένας άνθρωπος να πει «μπράβο, συνεχίστε». Ούτε ένας να στείλει πέντε φωτογραφίες από το χωριό του και να μας πει «δείξτε κι αυτό, αξίζει». Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα χωριά μας μένουν πίσω.

Γιατί η Πιερία δεν προχωράει όσο θα μπορούσε.

Γιατί ένας τόπος με τον Όλυμπο, τα Πιέρια Όρη, τη θάλασσα, δεκάδες χωριά και τεράστιες δυνατότητες εξακολουθεί να κινείται πολλές φορές με νοοτροπίες άλλων εποχών.

Γιατί δυστυχώς υπάρχει πολύ κακία.

Υπάρχει πολύ εύκολη κριτική.

Υπάρχει πολύ εύκολο «γιατί ανέβασες αυτή τη φωτογραφία;», «γιατί έγραψες αυτό;», «γιατί δεν έβαλες το άλλο;». Το «ευχαριστούμε» όμως δύσκολα βγαίνει.

Το «μπράβο» δύσκολα γράφεται.

Το «να βοηθήσω κι εγώ» ακόμα δυσκολότερα.

Και ναι, αυτό δείχνει πολλά για την ποιότητα κάποιων ανθρώπων.

Δείχνει πολλά για τη νοοτροπία που κρατάει πίσω τα χωριά μας και συνολικά την Πιερία.

Ίσως ακόμη και άνθρωποι που θα ήθελαν να γράψουν τρεις καλές λέξεις να φοβούνται να εκτεθούν, ακριβώς επειδή ξέρουν πόση κακία υπάρχει γύρω τους.

Μη δει κάποιος ένα μέσο να κάνει κάτι διαφορετικό.

Μη δει κάποιος μια προσπάθεια να πηγαίνει καλά.

Μη δει κάποιον να προσπαθεί να προβάλει τον τόπο του χωρίς να περιμένει εντολή από δήμαρχο, βουλευτή ή αντιπεριφερειάρχη.

Εμείς πάντως νιώθουμε πολύ όμορφα για αυτή την προσπάθεια.

Και, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, έχουμε σκυλιάσει ακόμη περισσότερο.

Έχουμε πει ότι θα συνεχίσουμε.

Παρά την αδιαφορία.

Παρά την κακή κριτική.

Παρά την κακία που συναντήσαμε σε αρκετές περιπτώσεις.

Δεν θα μας πτοήσουν.

Έχουμε ακόμη αρχειακό υλικό, έχουμε φωτογραφίες, έχουμε περιοχές και χωριά που θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε και μέσα στον Οκτώβριο.

Και θα το κάνουμε και γιατί πιστεύουμε σε αυτό, αλλά και γιατί η ίδια η ανταπόκριση του κόσμου μάς δείχνει ότι αξίζει. 15.000, 20.000 και 30.000 προβολές σε απλές φωτογραφίες χωριών δεν είναι μικροί αριθμοί.

Είναι τεράστιοι αριθμοί για οποιοδήποτε τοπικό μέσο ενημέρωσης.

Και εμείς τους δείχνουμε καθαρά και έντιμα.

Εσείς λοιπόν συνεχίστε να χειροκροτάτε δημάρχους, βουλευτές και αντιπεριφερειάρχες.

Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να κρατήσουμε ζωντανά τον Όλυμπο, τα Πιέρια Όρη και τα χωριά μας.

Τα χωριά που αξίζουν κάτι καλύτερο από αδιαφορία, μιζέρια και ανθρώπους που ξέρουν μόνο να κρίνουν κάθε προσπάθεια.

Εμείς πιστεύουμε ότι έχουμε τον τρόπο να φέρουμε λίγη ζωή ξανά σε αυτά τα χωριά.

Μπορεί να το καταφέρουμε.

Μπορεί και όχι.

Αλλά τουλάχιστον θα μπορούμε να πούμε ότι προσπαθήσαμε. Εσείς μείνετε με την κακία και την κακή κριτική σας. Εμείς θα συνεχίσουμε. Χάρης Μπαζάκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους