Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα τεράστιο RESPECT στη μάνα μου Μαιρη Φαρακου ❤️ Για δυο μέρες βρίσκομαι συνοδός σε νοσοκομείο και, δυστυχώς, δεν μπορώ καθόλου να πάω να ταΐσω τα ζωάκια μου.

Και μόνο που το σκέφτομαι, αγχώνομαι… γιατί ξέρω πόσα στόματα περιμένουν κάθε μέρα το φαγητό τους.

Και τότε μου λέει η μάνα μου: «Μην ανησυχείς, Χριστίνα μου.

Θα πάω εγώ.

Θα ταΐσω εγώ όλα τα δεσποτάκια.» Και η γυναίκα αυτή, που έχει τόσα δικά της προβλήματα υγείας… που η αρθρίτιδα την ταλαιπωρεί καθημερινά, που το πόδι της πονάει και πολλές φορές δυσκολεύεται ακόμα και να σταθεί όρθια… πήρε το καροτσάκι της και, σιγά σιγά, πήγε.

Πήγε να ταΐσει όλα τα ζωάκια.

Χωρίς να παραπονεθεί.

Χωρίς να μου πει «δεν μπορώ». Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Γιατί ξέρει πόσο τα αγαπάω.

Και ξέρει πως, όταν πρόκειται για αυτά τα πλάσματα, η καρδιά μου δεν ησυχάζει αν δεν ξέρω ότι έχουν φάει.

Ρε μάνα… σε αγαπάω τόσο πολύ. ❤️ Και μπορεί να μη στο λέω όσο θα έπρεπε, αλλά σήμερα θέλω να το πω δημόσια: Είσαι η καλύτερη μάνα του κόσμου.

Όχι επειδή είσαι τέλεια.

Αλλά επειδή ακόμα κι όταν εσύ η ίδια πονάς, σκέφτεσαι τον άλλον.

Ακόμα κι όταν δυσκολεύεσαι να περπατήσεις, βρήκες τον τρόπο να πας να ταΐσεις πλάσματα που δεν είναι καν δικά σου.

Και αυτό για μένα είναι αγάπη.

Η πραγματική, η ανιδιοτελής αγάπη.

Μάνα, σ' αγαπάω.

Και ένα τεράστιο ευχαριστώ από καρδιάς σε εκείνη που, όταν εγώ δεν μπορώ, γίνεται τα χέρια και τα πόδια μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους