Η ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ Μια πόλη που κάποτε ανέδειξε ανθρώπους με κύρος, προσφορά και ιστορικό αποτύπωμα Η φωτογραφία αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα σπάνιο στιγμιότυπο μιας νυχτερινής...
Η ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ Μια πόλη που κάποτε ανέδειξε ανθρώπους με κύρος, προσφορά και ιστορικό αποτύπωμα Η φωτογραφία αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα σπάνιο στιγμιότυπο μιας νυχτερινής λιτανείας στην Κατερίνη των μέσων της δεκαετίας του ’50. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας της πόλης και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση μιας άλλης Κατερίνης — μιας Κατερίνης που ανέδειξε σημαντικές προσωπικότητες της Εκκλησίας, της πολιτικής, της Δικαιοσύνης και της κοινωνικής ζωής.
Στο πλευρό του αείμνηστου Μητροπολίτη Κίτρους και Κατερίνης κυρού Βαρνάβα, μιας σπουδαίας εκκλησιαστικής φυσιογνωμίας που άφησε βαθύ αποτύπωμα στην τοπική Εκκλησία, βλέπουμε ανθρώπους που εκπροσωπούσαν την Κατερίνη μιας ολόκληρης εποχής. Τον Δήμαρχο Δημήτριο Βακάλη, έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την πόλη και αργότερα εκπροσώπησε την Πιερία στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, και τον βουλευτή Κωνσταντίνο Δημόπουλο, έναν διακεκριμένο δικηγόρο και πολιτικό, που επίσης άφησε τη δική του σφραγίδα στην πολιτική ιστορία του τόπου. Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Η Κατερίνη εκείνης της εποχής — αλλά και των επόμενων δεκαετιών — δεν ήταν μια πόλη χωρίς μεγάλες προσωπικότητες.
Ήταν ένας τόπος που μπορούσε να γεννήσει, να φιλοξενήσει και να αναδείξει ανθρώπους με μόρφωση, προσωπικότητα, κοινωνική ακτινοβολία και πραγματική προσφορά.
Άνθρωποι που δεν περιορίζονταν σε έναν τίτλο ή ένα αξίωμα.
Άνθρωποι που γνώριζαν ότι το αξίωμα αποτελεί ευθύνη και όχι απλώς προβολή. ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ Ανάμεσα στις σημαντικές φυσιογνωμίες εκείνης της περιόδου ξεχωρίζει και ο αείμνηστος Δικηγόρος Θεοχάρης Μωυσίδης, Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στενός συνεργάτης του αειμνήστου Μητροπολίτη Βαρνάβα.
Η παρουσία ανθρώπων όπως ο Θεοχάρης Μωυσίδης αποδεικνύει ότι η Κατερίνη είχε εκείνα τα χρόνια ανθρώπους με πνευματική καλλιέργεια, κοινωνικό κύρος, εκκλησιαστική συνείδηση και ευρύτερους ορίζοντες.
Πρόσωπα που δεν έβλεπαν την πόλη τους απομονωμένη από τον ευρύτερο ελληνικό και ορθόδοξο κόσμο, αλλά λειτουργούσαν ως γέφυρες με σημαντικούς θεσμούς και προσωπικότητες. Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ — ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ Και μέσα σε αυτή την ιστορική διαδρομή αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερός και ευγνώμων, γιατί είχα την ευλογία να γνωρίσω προσωπικά, έστω από διαφορετικές ηλικιακές φάσεις της ζωής μου, κάποιες από αυτές τις μεγάλες μορφές της Κατερίνης.
Σε πολύ μικρή ηλικία πρόλαβα να γνωρίσω τον αείμνηστο Μητροπολίτη Βαρνάβα.
Η παιδική εκείνη γνωριμία μπορεί να ανήκει σε μια άλλη εποχή, όμως η μορφή και η παρουσία του έμειναν στη μνήμη μου ως ένα ζωντανό κομμάτι της Κατερίνης που γνώρισα και έζησα.
Χρόνια αργότερα, ως φοιτητής πλέον, είχα την ιδιαίτερη τιμή να γνωρίσω και να συνδεθώ στενά με τον αείμνηστο Δικηγόρο Θεοχάρη Μωυσίδη.
Δεν υπήρξε για εμένα απλώς ένας σπουδαίος δικηγόρος, ένας Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου ή ένας άνθρωπος με ξεχωριστή κοινωνική και πνευματική παρουσία.
Υπήρξε αδελφός μου.
Υπήρξε στενός και πολύτιμος φίλος μου.
Υπήρξε μέντοράς μου.
Η σχέση μας δεν περιορίστηκε σε μια απλή γνωριμία.
Είχα την τύχη να μαθητεύσω δίπλα του, να ακούσω τις συμβουλές του, να γνωρίσω μέσα από εκείνον έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης και να διδαχθώ από την προσωπικότητα, την εμπειρία και τις αρχές του.
Πολλά από όσα μου δίδαξε ο Θεοχάρης Μωυσίδης δεν ήταν μαθήματα που γράφονται σε βιβλία.
Ήταν μαθήματα ζωής, ήθους, αξιοπρέπειας, σχέσεων, πίστης και ευθύνης.
Και γι’ αυτό, όταν σήμερα βλέπω παλιές φωτογραφίες της Κατερίνης και συναντώ σε αυτές πρόσωπα που ανήκουν σε εκείνη τη μεγάλη γενιά, δεν αισθάνομαι ότι κοιτάζω απλώς μια μακρινή ιστορία.
Αισθάνομαι ότι συναντώ ξανά ένα κομμάτι της δικής μου ζωής. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ Κάθε γενιά έχει τους ανθρώπους που τη διαμορφώνουν.
Κάποιοι περνούν από τη ζωή μας ως απλές γνωριμίες.
Κάποιοι, όμως, αφήνουν πίσω τους ίχνος. Ο Μητροπολίτης Βαρνάβας ανήκει για μένα στις μορφές που συνδέονται με τις πρώτες αναμνήσεις μου από αυτή την Κατερίνη. Ο Θεοχάρης Μωυσίδης υπήρξε αργότερα ένας από τους ανθρώπους που επηρέασαν ουσιαστικά τη σκέψη και την πορεία μου.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αξία μιας πόλης: να μην παραδίδει στις επόμενες γενιές μόνο κτίρια, δρόμους και ονόματα, αλλά ανθρώπους, παραδείγματα και παρακαταθήκες. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΤΙΡΙΑ — ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Κοιτάζοντας σήμερα αυτή τη φωτογραφία, ίσως το σημαντικότερο που μπορούμε να κρατήσουμε δεν είναι μόνο τα πρόσωπα που αναγνωρίζουμε.
Είναι το μέγεθος μιας ολόκληρης εποχής.
Μιας εποχής κατά την οποία ο Μητροπολίτης, ο Δήμαρχος, ο βουλευτής, ο δικηγόρος, ο εκπαιδευτικός και ο απλός πολίτης συναντιούνταν στους ίδιους δρόμους, στις ίδιες λιτανείες και στις ίδιες κοινωνικές στιγμές.
Και πίσω από κάθε πρόσωπο υπήρχε μια ιστορία, μια διαδρομή, μια προσφορά. Η ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΕΙΧΕ — ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΕΧΕΙ — ΜΕΓΑΛΕΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΕΣ Η μνήμη αυτών των ανθρώπων δεν πρέπει να μένει μόνο σε παλιές φωτογραφίες και ξεχασμένα αρχεία.
Πρέπει να αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Γιατί μια πόλη μεγαλώνει πραγματικά όχι μόνο όταν μεγαλώνουν τα κτίριά της, αλλά όταν αναδεικνύει ανθρώπους με αρχές, παιδεία, ήθος, κοινωνική ευθύνη και προσφορά.
Και η παλιά Κατερίνη απέδειξε ότι είχε τέτοιους ανθρώπους.
Πολλούς και σημαντικούς.
Σήμερα, όταν κοιτάζουμε αυτή την εικόνα, δεν κοιτάζουμε απλώς το παρελθόν.
Κοιτάζουμε μια Κατερίνη που αξίζει να θυμόμαστε, να τιμούμε και να αναζητούμε ξανά το μεγαλείο της μέσα από ανθρώπους που υπηρετούν τον τόπο τους με ουσία και όχι μόνο με τίτλους. Φωτογραφία και ιστορική αναφορά: Παρασκευάς Καλπακτσόγλου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους