Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μην νομίζετε πως πέρασα στο ντούκου τη φθινοπωρινή ισημερία. Όχι. Το αντίθετο μάλιστα.

Γιατί έχω μια θεωρία.

Υπάρχουν κάποιες νύχτες μέσα στον χρόνο που οι νεράιδες του δάσους βγαίνουν από τις κρυφές φωλιές τους και αλλάζουν τα ξόρκια των ανθρώπων.

Δεν τα φτιάχνουν από την αρχή.

Αυτά άλλωστε είναι από τη γέννηση μας.

Ξέρω,ακούγεται παιδικό.

Αλλά αφήστε με να το πιστέψω για λίγο.

Ένα ξόρκι για εκείνον που πρέπει επιτέλους να φύγει.

Ένα για εκείνον που πρέπει να επιστρέψει.

Ένα για μια καινούργια αρχή.

Κι ένα, το πιο δύσκολο απ’ όλα, για εκείνους που πρέπει να μάθουν να αγαπούν ξανά τον εαυτό τους.

Και χθες το βράδυ, όσο εμείς κοιμόμασταν, εκείνες πρέπει να ήταν πολύ απασχολημένες.

Γι’ αυτό ίσως σήμερα κάποιοι ξυπνήσατε διαφορετικοί.

Ίσως σας ήρθε στο μυαλό ένας άνθρωπος που είχατε χρόνια να σκεφτείτε.

Ίσως αποφασίσατε κάτι χωρίς να ξέρετε ακριβώς γιατί.

Ισως νιώσατε πως κάτι τελείωσε, παρόλο που κανείς δεν το ανακοίνωσε.

Ίσως πάλι νιώσατε μια παράξενη επιθυμία να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο.

Ίσως να ακούσατε να φωνάζουν το όνομα σας μέσα στη νύχτα.

Μην το αγνοήσετε.

Η φθινοπωρινή ισημερία δεν είναι μόνο η μέρα που η νύχτα αρχίζει σιγά σιγά να κερδίζει τη μέρα.

Είναι μια υπενθύμιση.

Ότι τίποτα δεν μένει ίδιο για πάντα.Ούτε οι άνθρωποι.

Ούτε οι φόβοι.Ούτε οι πληγές.Ούτε οι ζωές μας.

Κι αν σήμερα αισθανθήκατε πως κάτι μέσα σας αναταραχθηκε έστω και λίγο ίσως να μην ήταν η ιδέα σας.

Ίσως, κάπου πολύ μακριά από εδώ, σε ένα δάσος που δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη, μια μικρή νεράιδα μόλις να τελείωσε το ξόρκι της.Και πριν σβήσει το φαναράκι της, σας ψιθύρισε: «Από εδώ και πέρα, όλα θα είναι αλλιώς.» Κι εγώ θέλω να πιστεύω πως φέτος πέρασαν και από τη δική μου πόρτα. 🍂✨Καλό φθινόπωρο Crossers μου! Είθε όλες οι ευλογίες το Θεού να έρθουν να σας συναντήσουν!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους