Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα 21/09/1956 απαγχονίζεται από τους Άγγλους αποικιοκράτες ο 21χρονος ήρωας της ΕΟΚΑ Παναγίδης Ανδρέας.

Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 14 Νοεμβρίου 1934. Σύζυγος: Γιαννούλα Ανδρέα Παναγίδη Παιδιά: Αριστείδης, Δέσπω και Αυγή Γονείς: Γρηγόρης Παναγή και Δέσποινα Χατζηκυριάκου Παναγή Αδέλφια: Μαρία, Άννα, Κυριάκος Ο Ανδρέας Παναγίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιομετόχου και εργαζόταν στην κουζίνα του αγγλικού στρατού στο αεροδρόμιο Λευκωσίας.

Με την έναρξη του αγώνα προσφέρθηκε να υπηρετήσει στις τάξεις της ΕΟΚΑ, μαζί με το φίλο του ήρωα Μιχαήλ Κουτσόφτα.

Η σταθερή και αμετακίνητη επιμονή τους έπεισε τον ιερέα Παλαιομετόχου Παπαλευτέρη να τους ορκίσει.

Η πρώτη δράση του Παναγίδη ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας.

Σε έρευνα που έκαμε Άγγλος στρατιώτης στην τσάντα του, στον τόπο της εργασίας του, αμέσως μετά την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου, βρήκε μια ελληνική σημαία και ζήτησε από τον Ανδρέα να του σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του.

Τόση ήταν η προσβολή που ένιωσε ο Ανδρέας, ώστε ήλθε στα χέρια μαζί του κτυπώντας τον άγρια.

Όταν πήγε στο σπίτι, έστειλε τη γυναίκα του και του έφερε τα περίστροφά του που της είχε δώσει να του κρύψει.

Την επομένη, όταν πήγε στη δουλειά του στο αεροδρόμιο, μαζί με το Μιχαήλ Κουτσόφτα και έναν άλλο αγωνιστή, επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του.

Συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Απαγχονίστηκαν και οι δυο με το Στέλιο Μαυρομμάτη.

Συγκλονιστικός ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το θάνατο.

Στις 20 του Σεπτέμβρη έστειλε το τελευταίο του γράμμα: "Σεβαστέ μου πεθερέ, πεθερά και κουνιάδοι.

Σας στέλλω το τελευταίο μου μήνυμα από τα προπύλαια του θανάτου.

Λυπούμαι πολύ που δεν μπόρεσα να δω όλους τους συγγενείς μας γιατί δεν δέχονται εκτός από αδέλφια, γονείς και γυναίκα.

Ελπίζω να είσθε πάντοτε ευτυχισμένοι και σας εύχομαι ένα λαμπρό μέλλον.

Σεβαστέ μου πατέρα ήταν γραφτό της μοίρας μας να υποστούμε αυτόν το μοιραίο χωρισμό.

Ας ευχαριστήσουμε όλοι το Θεό και ας γίνει το θέλημά του.

Ισως ο Θεός με αγάπησε κοντά του.

Αργά ή γρήγορα θα δώσουμε την ψυχή μας στο Θεό γιατι όχι τώρα.

Δεν εκτελούμαι σαν ένας κοινός εγκληματίας, αλλά σαν ένας τιμημένος Κύπριος.

Τώρα που γνωρίζω ότι σε μια μέρα θ' αντικρύσω την αγχόνη, έχω διπλάσιο θάρρος παρά πρώτα. Ο Χριστός είναι πάντα συντροφιά στα κελλιά μας... Ελπίζω αγαπητοί μου γονείς και αδέλφια ν' αντιμετωπίσετε αυτό το κτύπημα με θάρρος και ψυχραιμία.

Σας παρακαλώ να κοιτάζετε τα παιδιά μου και τη γυναίκα μου.

Δίνετε θάρρος στη γυναίκα μου και πέστε της πως δεν θα με χάσει γιατί η ψυχή μου θα φτερουγίζει πάντα κοντά της, και στα παιδιά μου.

Αυτά έχω να σας γράψω.

Για τελευταία φορά δώσετε δε χαιρετισμούς εις την πεθερά μου, Κώστα, Ελένη, Σολή, Κυριακού, Παρασκευού, γυναίκα μου και στα λατρευτά μου παιδια. Με αγάπη ο γαμβρός σας, Ανδρέας Παναγίδης"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους