Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συζητούσαν χθες στο ηλιοβασίλεμα στο φέρι μποτ μια παρέα αγοριών, πιτσιρικάδες, φοιτητές πρέπει να ήταν, πρώτο δεύτερο έτος το πολύ, με μαύρες μπλούζες και σουβλάκια στο χέρι κι αυτή την αλήτικη παρεΐστικη διάθεση των παιδιών που ακόμα είναι πιο μικρά απ’ όσο νομίζουν.

Και συζητούσαν τι είναι ο ρατσισμός, τι είναι ο φασισμός, αν μπορείς να πηγαίνεις διακοπές σε χώρες που έχουν φασιστική κυβέρνηση, αν δεν μπορείς… Και είχε μια στενόχωρη πλάκα όλο αυτό.

Και ήμουν στο τσακ να πάω εκεί ο Ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι και να τους μιλήσω ως είκοσι χρόνια μεγαλύτερος και να τους πω «αδέρφια μου ελάτε να τα βάλουμε κάτω, να καταλάβουμε κάποιες έννοιες, να δούμε πού μας πάει φάση». Και τελικά δεν πήγα. Κρατήθηκα.

Τους άφησα έτσι.

Σπουδάζω ήδη τον Ξένο του Καμύ.

Κι αυτός ο ήρωας θα έχει έναν διαφορετικό τρόπο να τα λέει.

Μπορεί να γράψω ραπ τραγούδια.

Θα δούμε.

Έκανα χάδι στο σκυλάκι μου, πήρα τα δύο τελευταία κριτσίνια από το σακουλάκι και πήγαμε στα κάγκελα να ταΐσουμε τους γλάρους.

Και για τα παιδιά αυτά θέλω να αισιοδοξώ.

Και μόνο που συζητάνε γι' αυτά, ίσως είναι κάτι καλό. Θα χρειαστεί απλώς να βοηθήσουμε να είναι κάτι καλό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους