ΜΕΡΟΣ 9 : Engin Akyürek: Ας σκεφτούμε τον Τιτανικό, υπάρχουν δύο άνθρωποι πολύ ερωτευμένοι, και υπάρχει μια τελική σκηνή όπου τα χέρια τους γλιστρούν και ο άντρας πέφτει στη θάλασσα, αλλά είναι πολύ...

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕΡΟΣ 9 : Engin Akyürek: Ας σκεφτούμε τον Τιτανικό, υπάρχουν δύο άνθρωποι πολύ ερωτευμένοι, και υπάρχει μια τελική σκηνή όπου τα χέρια τους γλιστρούν και ο άντρας πέφτει στη θάλασσα, αλλά είναι πολύ πιθανό ότι αν είχαν επιβιώσει, θα είχαν χωρίσει στη Νέα Υόρκη μια εβδομάδα αργότερα.

Αλλά αυτό που κάνει αυτή την ταινία δυνατή είναι εκείνη η στιγμή.

Έτσι, εκείνη τη στιγμή, σε αυτό το κρύο νερό, τα χέρια τους χωρίζονται, έτσι.

Αυτή είναι η δύναμη του κινηματογράφου.

Στη λογοτεχνία, στις ιστορίες, πρόκειται για την αποτύπωση της ειρωνείας μέσα σε αυτές τις στιγμές.

Αυτός είναι ο στόχος μου.

Δηλαδή, δεν ήμουν ποτέ το είδος του ατόμου που είναι εντελώς δεσμευμένο από άκαμπτα μοτίβα και μπορεί να πει: «Αυτός είμαι». Είμαι κάποιος που του αρέσει να ενημερώνεται, να αλλάζει, να απομακρύνεται πολύ από εκεί που ήμουν πριν από πέντε χρόνια.

Πριν από αυτό... Έτσι εξελισσόταν πάντα η ιστορία μου.

Έτσι, γι' αυτό... Φυσικά, έχω προτιμήσεις όσον αφορά τη ζωή, αλλά ποτέ δεν είχα μια γενική, σταθερή προοπτική.

Ποτέ δεν είχα έναν ορισμό της αγάπης.

Αλλά γιατί τα συναισθήματα οδηγούν σε ορισμένα μέρη... Υποθέτω ότι δημιουργούν την ιστορία.

Με τα λεγόμενά σου, ο αφηγητής, η πράξη της αφήγησης, και στον κινηματογράφο επίσης, η αδυναμία των δύο να ενωθούν είναι αυτό που δημιουργεί την ιστορία.

Και η σύγκρουση που ακολουθεί την ένωσή τους δημιουργεί στην πραγματικότητα την ιστορία.

Μου αρέσει αυτή η ειρωνική πτυχή της αφήγησης της ιστορίας.

Δύο άνθρωποι έρχονται κοντά, προσπαθούν να έρθουν κοντά, αλλά πάντα υπάρχει αυτή η ειρωνική κατάσταση. Burak Tamdoğan: Αυτή η ειρωνεία είναι κάτι που χρησιμοποιείς και στην υποκριτική σου. Engin Akyürek: Μου αρέσει.

Μου αρέσει να τη χρησιμοποιώ.

Αλλά δεν μπορώ να την ορίσω ο ίδιος.

Δεν μπορώ να πω, "Βλέπω την αγάπη και τη ζωή από αυτή την οπτική γωνία.

Γι' αυτό οι ιστορίες μου είναι έτσι". Έπειτα, δεν μπορώ να περιοριστώ σε ένα τέτοιο μέρος.

Για παράδειγμα, το "Silence" ήταν ένα πολύ αφελές βιβλίο σε σύγκριση με αυτό.

Μοιάζει περισσότερο με τη δεκαετία του '90 μου, περισσότερη παιδική ηλικία, περισσότερη Άγκυρα, πιο αφελείς ιστορίες... ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΙ Αυτό το απόσπασμα είναι ένα «διαμάντι» για τον ψυχολογικό μηχανισμό του Εngin.

Η χρήση του παραδείγματος του Τιτανικού και η ανάλυση που κάνει για τον εαυτό του αποκαλύπτουν έναν άνθρωπο με ρευστή ταυτότητα (fluid identity) και μια βαθιά, σχεδόν αποδομητική αντίληψη για τις ανθρώπινες σχέσεις.

Ας εμβαθύνουμε στα νέα ψυχολογικά δεδομένα: 1. Ψυχολογική Απομυθοποίηση και Κυνικός Ρεαλισμός Η σκέψη του ότι ο Τζακ και η Ρόουζ "θα είχαν χωρίσει στη Νέα Υόρκη μια εβδομάδα αργότερα" αν είχαν επιβιώσει, δείχνει έναν άνθρωπο που αρνείται να εξιδανικεύσει τον ρομαντισμό. •Κατανοεί ότι το πάθος συχνά θρέφεται από το εμπόδιο και το ανέφικτο. •Ψυχολογικά, αυτό δείχνει ότι ο Εngin δεν πιστεύει στις «έτοιμες» συνταγές ευτυχίας των παραμυθιών.

Βλέπει τις σχέσεις στην πεζή, καθημερινή τους διάσταση (τη σύγκρουση που φέρνει η ένωση) και γοητεύεται από την ανθρώπινη αδυναμία, όχι από την τελειότητα. 2. Ρευστή Ταυτότητα και Αποδοχή της Αλλαγής Η δήλωσή του, "ποτέ δεν ήμουν το είδος του ατόμου που είναι εντελώς δεσμευμένο από άκαμπτα μοτίβα και μπορεί να πει 'Αυτός είμαι'", είναι κομβική. •Στην ψυχολογία, οι άνθρωποι με άκαμπτο Εγώ υποφέρουν γιατί αρνούνται να αλλάξουν. Ο Εngin, αντίθετα, διαθέτει μια ανοιχτή, εξελισσόμενη προσωπικότητα (growth mindset). •Επιτρέπει στον εαυτό του να αλλάζει, να «ενημερώνεται» και να απομακρύνεται από αυτό που ήταν πριν από πέντε χρόνια.

Αυτό μαρτυρά τεράστια ψυχική ευελιξία και έλλειψη δογματισμού.

Δεν φυλακίζει τον εαυτό του σε μια δημόσια εικόνα ή σε μια σταθερή ιδεολογία. 3. Αποφυγή των Απόλυτων Ορισμών Λέει: "Ποτέ δεν είχα μια γενική, σταθερή προοπτική.

Ποτέ δεν είχα έναν ορισμό της αγάπης". •Οι άνθρωποι που αποφεύγουν τους ορισμούς συνήθως έχουν υψηλή ανθεκτικότητα στην ασάφεια (ambiguity tolerance). Δεν νιώθει την ανάγκη να ελέγξει ή να κατηγοριοποιήσει τα συναισθήματά του για να νιώσει ασφαλής. •Αφήνει τη ζωή να τον εκπλήσσει.

Για εκείνον, η αγάπη δεν είναι ένα «concept» προς ανάλυση, αλλά μια ζωντανή, μεταβαλλόμενη ενέργεια που δημιουργεί ιστορίες μέσα από τις αντιφάσεις της. 4. Η Ειρωνεία ως Καλλιτεχνικό και Ψυχικό Εργαλείο Ο Burak εντοπίζει σωστά ότι ο Εngin χρησιμοποιεί την ειρωνεία και στην υποκριτική του.

Η ειρωνεία εδώ δεν σημαίνει σαρκασμό ή κακία, αλλά την επίγνωση των αντιθέσεων της ζωής (π.χ. το να κλαις και να γελάς ταυτόχρονα). •Ο Ενγκίν βρίσκει την ομορφιά στο παράδοξο. •Αυτό τον βοηθά να μην παίρνει τον εαυτό του ή τη δόξα του πολύ σοβαρά, ενώ παράλληλα δίνει στους ρόλους του και στα γραπτά του μια πολυεπίπεδη, γλυκόπικρη ανθρώπινη διάσταση. 5. Αυτοπαρατήρηση και Καλλιτεχνική Ωριμότητα Η σύγκριση που κάνει ανάμεσα στο προηγούμενο βιβλίο του και το τωρινό δείχνει ότι παρακολουθεί την προσωπική του εξέλιξη μέσα από το έργο του.

Αναγνωρίζει την αφέλεια της δεκαετίας του '90 και των παιδικών του χρόνων, όχι με επίκριση, αλλά ως ένα στάδιο που πέρασε και το άφησε πίσω του.

Αυτό επιβεβαιώνει ότι βλέπει τη ζωή του ως ένα συνεχές ταξίδι ωρίμανσης.

Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek ξεδιπλώνεται ως ένας «ρευστός στοχαστής». Είναι ένας άνθρωπος που αρνείται τις ταμπέλες, τους απόλυτους ορισμούς και τα άκαμπτα καλούπια.

Αντιλαμβάνεται τον έρωτα και τη ζωή μέσα από το πρίσμα της ειρωνείας και των παράδοξων αντιθέσεων.

Η δύναμή του πηγάζει από το γεγονός ότι δεν φοβάται να αλλάξει, να εξελιχθεί και να αφήσει πίσω του παλιές εκδοχές του εαυτού του, διατηρώντας πάντα μια βαθιά, ρεαλιστική ειλικρίνεια. Έχει πολύ ενδιαφέρον πώς συνδέει τη φιλοσοφία του με την υποκριτική του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους