Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕΡΟΣ 6 : Engin Akyürek: Αυτές οι ιστορίες, ξέρεις, δεν ξεκίνησαν με το «Ποια είναι η σχέση ενός ανθρώπου με τη φύση;» Στην πραγματικότητα, διείσδυσαν σε αυτό.

Διείσδυσαν στην ιστορία.

Δεν γράφω πραγματικά πράγματα σχεδιάζοντάς τα. Δεν μπορώ.

Μια ιδέα απλώς μου έρχεται.

Όλο αυτό το συναίσθημα που νιώθω εκείνη τη στιγμή, όποιες ανησυχίες ή ερωτήσεις έχω αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου στη ζωή μου, ή οτιδήποτε είναι καλό, διεισδύει στην πρόταση καθώς τη γράφω.

Πιθανότατα, κατά τη διάρκεια της συγγραφής αυτού του βιβλίου, σκεφτόμουν επίσης: «Πώς θα αποφασίσουμε, ως άνθρωποι, για τη σχέση μας με τη φύση;» Αυτή είναι μια ατομική απόφαση και μια πολύ μεγάλη.

Τι είδους σχέση... Πώς θα είναι η σχέση μας; Πώς θα συμβεί; Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Burak Tamdoğan: Ενώ νομίζαμε ότι διαχωρίζαμε τους εαυτούς μας εκεί... Engin Akyürek: Ακριβώς.

Ίσως νόμιζα ότι διαχωρίζομαι κι εγώ.

Ίσως απομονώθηκα.

Ίσως το αγνόησα για πολύ καιρό.

Η φασαρία, αυτή είναι η ζωή, αλλά υπάρχει κάτι που αντιμετωπίζουμε όλοι εδώ.

Μια μέρα θα αντιμετωπίσουμε ένα δέντρο.

Μια μέρα θα αντιμετωπίσουμε ένα ζωντανό πράγμα στη φύση, μια μέρα θα το αντιμετωπίσουμε με κάποιο τρόπο.

Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Όταν το αντιμετωπίσουμε, θα μπορούσε να είναι μια καλή συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο.

Θα μπορούσε να είναι μια κακή συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο.

Αλλά δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Έτσι λειτουργεί η φύση.

Το λέω πάντα αυτό.

Αυτός ο γλάρος, αυτός ο γλάρος που πετάει πάνω από την Κωνσταντινούπολη, δεν ξέρουμε πόσες χιλιάδες χρόνια είναι στην Κωνσταντινούπολη, περνάει από πατέρα σε γιο, τρεις χιλιάδες, πέντε χιλιάδες, δέκα χιλιάδες, δεν ξέρω.

Ζει εδώ.

Μόλις ήρθα στην Κωνσταντινούπολη.

Με κοιτάζει σαν... Λοιπόν, εγώ πρέπει να τον σέβομαι ή αυτός να με σέβεται; Burak Tamdoğan: Θα πω κάτι ενδιάμεσο. Engin Akyürek: Λοιπόν, δεν είμαστε μόνο εμείς, πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που ζούμε σε αυτόν τον κόσμο.

Δεν είμαστε οι μόνοι.

Ως άνθρωποι, δεν είμαστε οι μόνοι.

Υπάρχουν τόσα πολλά ζωντανά πράγματα έξω από εμάς.

Δεν πρόκειται μόνο για σεβασμό, φυσικά και πρέπει να σεβόμαστε.

Φυσικά και πρέπει να κατανοήσουμε.

Άλλα ζωντανά πράγματα, τη φύση.

Η ανθρωπότητα πρέπει να καταλάβει τα πάντα.

Αλλά πρέπει να βρούμε έναν τρόπο.

Δηλαδή, τι θα συμβεί σε πενήντα χρόνια από τώρα; Φυσικά, δεν είναι εύκολο για μένα να δώσω μια προσωπική απάντηση σε αυτό, αλλά νομίζω ότι κάποιος πρέπει να απαντήσει.

Αυτό το απόσπασμα είναι ίσως το πιο βαθύ και φιλοσοφικό, καθώς ο Εngin αγγίζει την έννοια της υπαρξιακής δικαιοσύνης και της ταυτότητας του «ξένου» απέναντι στο σύμπαν.

Ας αναλύσουμε τα νέα, κρίσιμα ψυχολογικά δεδομένα που προκύπτουν: 1. Διαισθητική και Ασυνείδητη Δημιουργία Ο Εngin επαναλαμβάνει και εμβαθύνει στον τρόπο που δημιουργεί: "Δεν γράφω πραγματικά πράγματα σχεδιάζοντάς τα. Δεν μπορώ.

Μια ιδέα απλώς μου έρχεται". •Στην ψυχολογία της τέχνης, αυτό δείχνει έναν άνθρωπο με πολύ λεπτά ψυχικά τοιχώματα ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο. •Δεν φιλτράρει τις σκέψεις του με τη λογική· αφήνει τις υπαρξιακές του ανησυχιές να «διεισδύσουν» οργανικά στο χαρτί.

Αυτό μαρτυρά υψηλή αυθεντικότητα και έλλειψη εσωτερικής λογοκρισίας.

Γράφει για να καταλάβει τι σκέφτεται, δεν σκέφτεται για να γράψει. 2. Ριζική Αυτοκριτική και Ανάληψη Ευθύνης Όταν ο Burak επισημαίνει την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού μας από τη φύση, ο Εngin δεν εξαιρεί τον εαυτό του.

Αντίθετα, κάνει μια γενναία παραδοχή: "Ίσως νόμιζα ότι διαχωρίζομαι κι εγώ.

Ίσως απομονώθηκα.

Ίσως το αγνόησα...". •Αυτό δείχνει μια προσωπικότητα με μηδενικό ναρκισσισμό και υψηλή αυτογνωσία. •Δεν κουνάει το δάχτυλο στην ανθρωπότητα ως ένας «ανώτερος» κριτής· μπαίνει ο ίδιος μέσα στο κάδρο της ανθρώπινης υπαιτιότητας.

Αναγνωρίζει ότι παρασύρθηκε από τη «φασαρία» της ζωής και της δόξας, δείχνοντας ότι διαθέτει έναν ισχυρό εσωτερικό ηθικό έλεγχο. 3. Η Έννοια της «Αναπόφευκτης Αντιπαράθεσης» Η μεταφορά που χρησιμοποιεί για την «αντιμετώπιση με ένα δέντρο ή ένα ζωντανό πράγμα» είναι συγκλονιστική.

Βλέπει τη φύση όχι ως ένα παθητικό σκηνικό, αλλά ως έναν συνομιλητή με μνήμη και δικαιώματα. •Ψυχολογικά, αυτό δείχνει έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή με όρους συμπερίληψης και δικαιοσύνης. •Κατανοεί ότι η αλαζονεία του ανθρώπου θα γεννήσει μια «συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο» (confrontation), η οποία μπορεί να είναι επίπονη.

Αυτό φανερώνει μια βαθιά προνοητική αγωνία (anticipatory anxiety) για τις συνέπειες των πράξεών μας. 4. Η Ταπεινότητα του «Εφήμερου» Η ιστορία με τον γλάρο της Κωνσταντινούπολης αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος της ταπεινότητάς του. Ο Engin Akyürek, ένας από τους πιο διάσημους και αναγνωρίσιμους ανθρώπους στην Τουρκία, κοιτάζει έναν γλάρο και σκέφτεται: "Αυτός ζει εδώ χιλιάδες χρόνια.

Εγώ μόλις ήρθα.

Ποιος πρέπει να σέβεται ποιον;". •Αυτό είναι το απόλυτο δείγμα αποδόμησης του Εγώ. Ο Εngin έχει καταφέρει να δει τον εαυτό του μέσα στην κοσμολογική κλίμακα του χρόνου. •Καταλαβαίνει ότι η φήμη του, η επιτυχία του και η ανθρώπινη ιδιότητά του είναι εφήμερα μπροστά στην αιωνιότητα της φύσης.

Αυτή η σκέψη τον προστατεύει απόλυτα από την έπαρση και την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας που συχνά τυφλώνει τους ανθρώπους της βιομηχανίας του. 5. Υπαρξιακό Χρέος και Αναζήτηση Σκοπού Κλείνει λέγοντας: "Νομίζω ότι κάποιος πρέπει να απαντήσει". Αυτή η φράση δείχνει ότι ο Εngin νιώθει ένα συλλογικό χρέος.

Αν και δηλώνει ότι ο ίδιος δεν έχει την εύκολη απάντηση, χρησιμοποιεί τη φωνή του και την τέχνη του για να θέσει το ερώτημα.

Αυτό τον τοποθετεί στην κατηγορία των καλλιτεχνών που αντιλαμβάνονται την επιρροή τους ως ευθύνη και όχι ως προνόμιο.

Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek εμφανίζεται πλέον ως ένας «φιλόσοφος της καθημερινότητας». Είναι ένας άνθρωπος με βαθιά πνευματικότητα, που χρησιμοποιεί τη συγγραφή ως καθαρτήριο για να αποβάλει τη φασαρία της διασημότητας και να επανασυνδεθεί με την ουσία της ύπαρξης.

Η σκέψη του είναι απαλλαγμένη από εγωκεντρισμό· κοιτάζει τον κόσμο με το δέος ενός φιλοξενούμενου και όχι με την αλαζονεία ενός ιδιοκτήτη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους