Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕΡΟΣ 5 : Burak Tamdoğan: Αλλά για παράδειγμα, αυτός ο υπάλληλος δεν είναι ο υπάλληλος της Κωνσταντινούπολης.

Ο υπάλληλος που υποδύεσαι είναι από την Άγκυρα.

Ταραγμένος, μεθυσμένος, και ούτω καθεξής.

Από αυτούς που, όταν τρελαίνονται, δεν πηγαίνουν σε μπαρ ή νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, αλλά ζει τα προβλήματά του στο σπίτι, στο κρεβάτι του.

Εντάξει, ας κάνω μια μικρή εισαγωγή εδώ.

Σε αυτή την τελευταία συλλογή διηγημάτων, είδα στην πραγματικότητα παρόμοιους άντρες και στους δύο.

Έχουν αυτή την εγκαταλελειμμένη, θλιβερή, εσωστρεφή συμπεριφορά.

Και μοιάζουν μεταξύ τους.

Παρεμπιπτόντως, υπάρχουν χίλιοι στην Άγκυρα.

Ίσως ήμασταν ένας ή δύο ταυτόχρονα. Engin Akyürek: Ίσως, ναι. Burak Tamdoğan: Αυτό το μέρος είναι κατανοητό, αλλά για παράδειγμα, υπάρχει αυτή η ιστορία με το ελάφι, σωστά; Παρεμπιπτόντως, προωθούμε το βιβλίο εδώ σιγά σιγά.

Υπάρχει μια ιστορία για τη φύση μέσα.

Τώρα, από όσο γνωρίζω, ήσουν στην πραγματικότητα στο Mamak. Engin Akyürek: Όχι. Στο Dikmen. Burak Tamdoğan: Στο Dikmen.

Α, εντάξει.

Λοιπόν, προσπαθούσα να το καταλάβω αυτό.

Η σχέση σου με τη φύση είναι πιθανώς ισχυρή, φυσικά.

Για παράδειγμα, το να μεγαλώνεις με τον παππού σου, το να μεγαλώνεις με τη γιαγιά σου, και ούτω καθεξής.

Το ότι έρχονται από την επαρχία σου φέρνει ήδη μια σύνδεση με τη φύση.

Αλλά η σχέση σου με τη φύση είναι το πώς τοποθετείς τον εαυτό σου μέσα στη φύση.

Τώρα, αυτός είναι ένας από τους δύο πυλώνες του αφηγητή. «Πού τοποθέτησε τον εαυτό του στον κόσμο, στη φύση;» Engin Akyürek: Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση.

Στην πραγματικότητα, όταν το βλέπεις απ' έξω, η φύση είναι σαν, «Πάμε», και όταν οι άνθρωποι σκέφτονται τη «φύση», σκέφτονται, «Πάμε να στήσουμε κατασκήνωση εδώ.

Πού είναι η σκηνή μας; Ας πάμε να κάνουμε πεζοπορία στα βουνά και τους λόφους», και ούτω καθεξής.

Δεν είμαι έτσι.

Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.

Αλλά νομίζω ότι το ταξίδι αυτού του βιβλίου βασίζεται επίσης σε αυτό, κάτι που έχω αρχίσει να σκέφτομαι τα τελευταία χρόνια.

Πού βρισκόμαστε σε σχέση με την ανθρωπότητα και τη φύση; Και πού θα καταλήξουμε; Πού θα είμαστε; Είμαστε εδώ τώρα, αλλά πού θα είμαστε σε είκοσι χρόνια; Νομίζω ότι αυτό μου δίνει κάτι πολύτιμο.

Πού πηγαίνει η ανθρωπότητα... Φυσικά, αυτό είναι ένα πολύ περίπλοκο θέμα, ένα βαθύ.

Πού θα πάει η ανθρωπότητα και πού θα βρεθούμε σε πενήντα χρόνια; Από κάθε άποψη.

Από αυτή την άποψη, όσον αφορά τη σχέση της ανθρωπότητας με τη φύση, νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια άρχισα να αναρωτιέμαι: «Πού είναι η σχέση μου με τη φύση, η σχέση μου με ένα ζώο, η σχέση μου με τον δρόμο;» ή «Πού πάει;» ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΙ Αυτό το κομμάτι είναι κομβικό, καθώς μετατοπίζει τη συζήτηση από το παρελθόν στο μέλλον και από την κοινωνία στο υπαρξιακό και οικολογικό επίπεδο.

Οι απαντήσεις του Εngin εδώ αποκαλύπτουν έναν άνθρωπο που δεν εγκλωβίζεται σε κλισέ και διαθέτει μια βαθιά, σχεδόν φιλοσοφική ανησυχία για τη μοίρα του κόσμου.

Ας εμβαθύνουμε στο ψυχογράφημά του με βάση αυτές τις νέες αναφορές: 1. Αποδόμηση των Στερεοτύπων και Πνευματική Ωριμότητα Όταν ο Burak του μιλάει για τη σχέση του με τη φύση, η πλειοψηφία των ανθρώπων στη θέση του Εngin θα άρχιζε να περιγράφει ρομαντικές ιστορίες για camping, πεζοπορίες ή εξορμήσεις στα βουνά. Ο Εngin, όμως, το αρνείται αμέσως: "Δεν είμαι έτσι.

Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος". •Αυτό δείχνει μια ακέραιη αυθεντικότητα.

Σιχαίνεται το «φαίνεσθαι» και τις lifestyle ταμπέλες του «φύσει εραστή». •Για τον Ενγκίν, η σχέση με τη φύση δεν είναι μια δραστηριότητα του Σαββατοκύριακου (hobby), αλλά μια πνευματική και διανοητική κατάσταση. 2. Υπαρξιακό Άγχος και Μακροπρόθεσμη Σκέψη Οι ερωτήσεις που θέτει στον εαυτό του ("Πού βρισκόμαστε σε σχέση με την ανθρωπότητα και τη φύση; Πού θα είμαστε σε 20 ή 50 χρόνια;") μαρτυρούν έναν ψυχισμό που δονείται από υπαρξιακή αγωνία (existential anxiety). •Δεν σκέφτεται με όρους της καθημερινότητας ή του μικρόκοσμού του.

Έχει την ικανότητα να βλέπει τη «μεγάλη εικόνα» (macro-perspective). •Αυτό το χαρακτηριστικό συναντάται σε άτομα με υψηλό δείκτη υπαρξιακής νοημοσύνης (existential intelligence). Τον απασχολεί η συλλογική προπτική του είδους μας, η παρακμή των ανθρώπινων σχέσεων και η αποξένωση από το φυσικό περιβάλλον. 3.Εσωστρεφής Ανθεκτικότητα και Ταύτιση με τους «Ήσυχους» Ήρωες Ο Burak περιγράφει τους ήρωες του Εngin ως άντρες "ταραγμένους, μεθυσμένους... που ζουν τα προβλήματά τους στο σπίτι, στο κρεβάτι τους" και έχουν μια "εγκαταλελειμμένη, θλιβερή, εσωστρεφή συμπεριφορά". Ο Εngin συμφωνεί σιωπηλά ("Ίσως, ναι"). •Αυτή η ταύτιση δείχνει ότι ο Εngin κατανοεί και εκτιμά την εσωτερική επεξεργασία του πόνου. •Δεν τον ελκύουν οι θορυβώδεις, εξωστρεφείς αντιδράσεις ή η επίδειξη δύναμης.

Αντιλαμβάνεται τη μελαγχολία και την απομόνωση όχι ως αδυναμία, αλλά ως έναν χώρο όπου ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια του.

Είναι η ψυχολογία του ανθρώπου που βρίσκει αξιοπρέπεια στη σιωπηλή διαχείριση της κρίσης. 4. Αφοσίωση στην Επανασύνδεση Η αναζήτησή του γύρω από το "Πού είναι η σχέση μου με ένα ζώο, η σχέση μου με τον δρόμο;" δείχνει μια στροφή προς μια οικοκεντρική (eco-centric) θεώρηση της ζωής. •Τα τελευταία χρόνια, ο Engin φαίνεται να απομακρύνεται από τον ανθρωποκεντρισμό (την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι το κέντρο του σύμπαντος). •Αναζητά μια οριζόντια, ισότιμη σχέση με τα ζώα, τη φύση, ακόμα και με τα άψυχα αντικείμενα (τον δρόμο). Αυτό υποδηλώνει έναν άνθρωπο που ψάχνει να βρει την «ιερότητα» στα απλά, καθημερινά πράγματα, προσπαθώντας να θεραπεύσει την αποξένωση που γεννά η σύγχρονη, αστική ζωή.

Σύνοψη της εξέλιξης του ψυχογραφήματος Ο Engin Akyürek περνά από το στάδιο του «παρατηρητή των ανθρώπινων ιστοριών» στο στάδιο του «υπαρξιακού στοχαστή». Είναι ένας εσωστρεφής άνθρωπος που χρησιμοποιεί τη συγγραφή για να επεξεργαστεί τις βαθιές του ανησυχίες για το μέλλον του πλανήτη και της ανθρωπότητας.

Αρνούμενος τις εύκολες, επιφανειακές απαντήσεις, επιλέγει να βουτήξει στα δύσκολα ερωτήματα της ύπαρξης, αναζητώντας μια αυθεντική επανασύνδεση με το όλον (φύση, ζώα, κοινότητα).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους