Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΤΕΡΙΝΗ LIVE ΒΑΤΟΠΕΔΙ: Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΘΩΩΣΕ — Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ Κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία φαίνεται πως έχουν πολύ κοντή πολιτική μνήμη.

Σήμερα φωτογραφίζονται δίπλα στον ηγούμενο Εφραίμ του Βατοπεδίου.

Ας θυμηθούν όμως τι συνέβαινε το 2008 και τι σήμαινε τότε η λέξη «Βατοπέδι» για την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Η υπόθεση των ανταλλαγών ακινήτων μεταξύ Δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου εξελίχθηκε σε μία από τις σοβαρότερες πολιτικές κρίσεις εκείνης της περιόδου. Το ΠΑΣΟΚ πέρασε στην πολιτική αντεπίθεση, ζήτησε ακόμη και τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής και έβαλε στο κάδρο κυβερνητικά στελέχη.

Στο επίκεντρο βρέθηκε και ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος.

Στις 23 Οκτωβρίου 2008 παραιτήθηκε από υπουργός Επικρατείας, μέσα στο βαρύ πολιτικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί γύρω από την υπόθεση.

Και χρόνια αργότερα η ίδια η Καθημερινή περιέγραφε την υπόθεση ως γεγονός που απέκτησε έντονη πολιτική χροιά και θεωρήθηκε σημαντική παράμετρος της βαριάς εκλογικής ήττας της κυβέρνησης Καραμανλή το 2009.

Αυτά είναι τα πολιτικά γεγονότα.

Υπάρχει όμως και η Δικαιοσύνη.

Και εκεί πρέπει να είμαστε εξίσου καθαροί. Η Δικαιοσύνη έκανε το καθήκον της.

Μετά από πολυετή διαδικασία, το 2017 το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων αθώωσε ομόφωνα και τους 14 κατηγορουμένους, μεταξύ αυτών τον ηγούμενο Εφραίμ και τον μοναχό Αρσένιο.

Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες περί δόλου και ζημίας του Δημοσίου.

Άρα κανείς δεν δικαιούται σήμερα να παρουσιάζει τον Εφραίμ ως ποινικά ένοχο. Αθωώθηκε. Τελεία.

Και ακριβώς εδώ γεννιέται το πολιτικό ερώτημα για όσους έχουν κοντή μνήμη: Θυμάστε τι έγινε τότε; Θυμάστε πώς χρησιμοποιήθηκε πολιτικά το Βατοπέδι εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή; Το ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης επέλεξε σκληρή κοινοβουλευτική γραμμή και προανακριτική, ακόμη και σε μια συγκυρία όπου δημοσιεύματα κατέγραφαν ότι ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη του αναγνώριζαν κατ’ ιδίαν πως τα στοιχεία εις βάρος του Ρουσόπουλου παρέμεναν εξαιρετικά ισχνά. Τυχαίο; Τα γεγονότα είναι μπροστά μας και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Και τώρα ερχόμαστε στο σήμερα.

Όταν δεν «πουλάει» αρκετά ο δικός μας παπάς, φέρνουμε έναν «εισαγόμενο» παπά — έστω κι αν προέρχεται από το Άγιον Όρος; Και γύρω από το ράσο πάλι πολιτικοί, παράγοντες, φωτογραφίες, χειραψίες και δημόσιες σχέσεις.

Το ερώτημα δεν αφορά την πίστη κανενός.

Αφορά κάτι πολύ συγκεκριμένο: Πού τελειώνει η πίστη και πού αρχίζει η πολιτική αξιοποίησή της; Και εφόσον επιβεβαιώνεται η πληροφορία ότι στη συγκεκριμένη εκδήλωση υπήρχε είσοδος 5 ευρώ, τότε υπάρχει ακόμη ένα ερώτημα: Πέντε ευρώ είσοδος σε μια εκδήλωση με έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα; Ο Χριστός δεν έβαλε ταμείο στην ταπεινή Φάτνη.

Δεν έβαλε εισιτήριο στον Γολγοθά.

Η πίστη δεν είναι VIP event και το ράσο δεν μπορεί να αποτελεί πολιτικό φωτογραφικό ντεκόρ.

Και μας πληροφορούν ότι θα πάνε και στην Τανζανία για ιεραποστολή. Μακάρι.

Κάθε πραγματική ιεραποστολή και κάθε ουσιαστική βοήθεια προς ανθρώπους που την έχουν ανάγκη είναι άξια σεβασμού.

Θα θέλαμε όμως να βλέπαμε την ίδια αγωνία και για μια μεγάλη «ιεραποστολή» πολύ πιο κοντά μας: στους ανθρώπους της ίδιας μας της πατρίδας.

Στις ελληνικές οικογένειες που μετρούν το κάθε ευρώ.

Στους ηλικιωμένους που μένουν μόνοι.

Στους νέους που αναζητούν μέλλον μακριά από τον τόπο τους.

Στους ανθρώπους που μπορεί να πηγαίνουν στην Εκκλησία χωρίς φωτογράφους, χωρίς επισήμους και χωρίς πολιτικά τραπέζια.

Γιατί πατρίδα και πίστη δεν είναι φωτογραφίες.

Δεν είναι δημόσιες σχέσεις.

Δεν είναι πρώτη θέση δίπλα στο ράσο.

Είναι προσφορά.

Είναι διακονία.

Είναι παρουσία δίπλα στον άνθρωπο. Η Δικαιοσύνη έκανε τη δουλειά της και αθώωσε όλους τους κατηγορουμένους του Βατοπεδίου.

Τώρα ας κάνει και η πολιτική μνήμη τη δική της δουλειά.

Γιατί άλλο Εκκλησία, άλλο πίστη, άλλο Δικαιοσύνη — και άλλο να θυμόμαστε ή να ξεχνάμε την ιστορία ανάλογα με το ποιος βρίσκεται κάθε φορά δίπλα μας στη φωτογραφία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους