Καλησπερα σε όλους. Πόσοι από εμάς έχουμε πει κάποτε αυτό είναι καλό λαγόσκυλο; Και πόσοι έχουμε αναρωτηθεί πραγματικά τι σημαίνει καλό; Μήπως τελικά έχουμε μπερδέψει αυτό που γεννήθηκε μέσα στον...

Πλήρες Κείμενο:

Καλησπερα σε όλους. Πόσοι από εμάς έχουμε πει κάποτε αυτό είναι καλό λαγόσκυλο; Και πόσοι έχουμε αναρωτηθεί πραγματικά τι σημαίνει καλό; Μήπως τελικά έχουμε μπερδέψει αυτό που γεννήθηκε μέσα στον σκύλο με αυτό που χτίστηκε στο βουνό; Μήπως έχουμε κάνει τις προσωπικές μας προτιμήσεις κανόνα για όλους; Και πόσο καλά γνωρίζουμε πραγματικά έναν σκύλο, αν τον κρίνουμε μόνο από μια καλή μέρα, έναν δύσκολο ντόρο ή μια δυνατή δίωξη; Δεν γράφω τα παρακάτω για να πω ποιος έχει δίκιο.

Τα γράφω γιατί το λαγόσκυλο έχει περισσότερη πολυπλοκότητα από μια άποψη, μια εμπειρία ή μια απόλυτη αλήθεια.

Και ίσως αξίζει, πριν μιλήσουμε για τον «καλό σκύλο», να δούμε πρώτα τι πραγματικά βρίσκεται πίσω από αυτόν.

Υπάρχει μια φράση που ακούγεται πολύ συχνά ανάμεσα στους κυνηγούς, Ο καλός σκύλος γεννιέται, δεν γίνεται.

Και υπάρχει και η αντίθετη άποψη.

Με τη δουλειά φτιάχνεις τον σκύλο.

Για μένα, και οι δύο φράσεις έχουν ένα κομμάτι αλήθειας, αλλά καμία από τις δύο δεν αρκεί για να εξηγήσει τι είναι πραγματικά ένας καλός λαγόσκυλος.

Ο σκύλος γεννιέται με ένα γενετικό υπόβαθρο.

Κάποια πράγματα δεν τα βάζουμε εμείς μέσα του.

Η προδιάθεση για εργασία, η διάθεση να ψάξει, η επιμονή, η ευαισθησία στις οσμές, η φωνή, η κινητικότητα, ο χαρακτήρας και πολλά άλλα χαρακτηριστικά έχουν και γενετική βάση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένα κουτάβι με καλές προδιαθέσεις θα γίνει αυτόματα ένας ολοκληρωμένος λαγόσκυλος.

Γιατί τότε θα ήταν όλα πολύ εύκολα.

Θα παίρναμε ένα κουτάβι από δύο καλούς γονείς, θα το αφήναμε να μεγαλώσει και στα δύο χρόνια θα ξέραμε ότι έχουμε έτοιμο λαγόσκυλο.

Όμως όσοι έχουν πραγματικά δουλέψει σκυλιά ξέρουν ότι δεν λειτουργεί έτσι.

Το βουνό είναι ο δάσκαλος που δεν χαρίζεται.

Ένας σκύλος μπορεί να έχει εξαιρετικές προδιαθέσεις και να μην εξελιχθεί ποτέ όπως περιμέναμε.

Μπορεί να έχει μύτη, αλλά να μην ξέρει ακόμη να διαχειρίζεται έναν δύσκολο ντόρο.

Μπορεί να έχει πάθος, αλλά να μην έχει μάθει να χρησιμοποιεί σωστά την ενέργειά του.

Μπορεί να έχει ταχύτητα, αλλά να μην έχει αποκτήσει την εμπειρία που χρειάζεται για να λύσει ένα δύσκολο πρόβλημα.

Και μπορεί να έχει φωνή, αλλά η φωνή από μόνη της δεν κυνηγά τον λαγό.

Από την άλλη πλευρά, η εκπαίδευση δεν μπορεί να δημιουργήσει από το μηδέν χαρακτηριστικά που ο σκύλος δεν διαθέτει σε ικανοποιητικό βαθμό.

Εκεί βρίσκεται η πραγματική δουλειά του κυνηγού.

Να αναγνωρίσει τι έχει μπροστά του, να το δουλέψει σωστά και να δει μέχρι πού μπορεί να φτάσει.

Και εδώ αρχίζει το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.

Πολλοί μιλούν για καλό σκύλο σαν να υπάρχει ένας παγκόσμιος κανόνας που πρέπει να ακολουθούν όλοι.

Για κάποιον καλός σκύλος είναι αυτός που χωρίζει γρήγορα τον ντόρο.

Για άλλον είναι αυτός που κάνει δυνατό ξεφώλιασμα.

Για άλλον η γρήγορη δίωξη.

Άλλος θέλει μακρινή και σταθερή εργασία πάνω στον ντόρο.

Άλλος θέλει σκύλο που να δουλεύει κοντά του και να μην απομακρύνεται.

Ποιος έχει δίκιο; Ίσως όλοι, όταν μιλούν για το δικό τους κυνήγι.

Γιατί ο καλός σκυλος του λαγού δεν κρίνεται μόνο από το τι μπορεί να κάνει.

Κρίνεται και από το τι ζητά ο άνθρωπος που τον έχει δίπλα του.

Ένας σκύλος που για έναν κυνηγό είναι εξαιρετικός μπορεί για έναν άλλο να μην ταιριάζει καθόλου στον τρόπο που κυνηγά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ένας ξέρει και ο άλλος δεν ξέρει.

Σημαίνει ότι η δουλειά του λαγόσκυλου έχει πολλές διαφορετικές απαιτήσεις.

Και εδώ θα σταθώ και σε κάτι που γράφτηκε ότι ο πραγματικά καλός σκύλος δεν έχει δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Κάποτε το έλεγα και εγώ.

Αυτό ακούγεται ωραίο σαν φράση, αλλά το βουνό δεν λειτουργεί με απόλυτα.

Ο καιρός, η θερμοκρασία, η υγρασία, ο άνεμος, η βλάστηση, το έδαφος και η κατάσταση του ντόρου μπορούν να αλλάξουν τις συνθήκες μέσα στις οποίες εργάζεται ένας σκύλος.

Δεν σημαίνει ότι ένας καλός σκύλος θα σταματήσει να δουλεύει επειδή δυσκόλεψαν οι συνθήκες.

Σημαίνει ότι πρέπει να αξιολογούμε τι κατάφερε να κάνει μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες και όχι να χρησιμοποιούμε μια δύσκολη μέρα ούτε ως δικαιολογία ούτε ως απόδειξη ότι ο σκύλος είναι άχρηστος.

Το ίδιο ισχύει και για τον ντόρο.

Το ότι έβρεξε πριν από μία εβδομάδα δεν σημαίνει από μόνο του ότι ένας έμπειρος σκύλος δεν μπορεί να δουλέψει καθόλου.

Ούτε όμως σημαίνει ότι επειδή είναι έμπειρος, όλες οι συνθήκες είναι ίδιες για τη μύτη του.

Ο κυνηγός πρέπει να βλέπει τι συμβαίνει πραγματικά στο έδαφος εκείνη την ημέρα και να αξιολογεί τον σκύλο μέσα σε αυτό το περιβάλλον.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να πεις σήμερα δυσκόλεψε η δουλειά και άλλο να πεις ο καλός σκύλος δεν επηρεάζεται ποτέ από τίποτα.

Το δεύτερο είναι απόλυτο.

Και στο κυνήγι, τα απόλυτα συνήθως τα διορθώνει το επόμενο βουνό.

Και υπάρχει ακόμη ένα σημείο που αξίζει μεγάλη προσοχή.

Το να βλέπεις τον σκύλο σου από κοντά σε κάθε βήμα του ντόρου είναι ένας τρόπος κυνηγιού.

Το να τον αφήνεις να ανοίξει, να απομακρυνθεί και να τον παρακολουθείς από τη φωνή του ή από το GPS είναι άλλος τρόπος.

Κανένας από τους δύο δεν αποδεικνύει από μόνος του ότι ο σκύλος είναι καλύτερος.

Η πραγματική αξιολόγηση βρίσκεται στη δουλειά.

Τι έκανε όταν βρήκε τον ντόρο; Πόσο καλά τον κράτησε; Τι έκανε όταν δυσκόλεψε; Πώς αντέδρασε όταν τον έχασε; Πόσο γρήγορα ξαναβρήκε πληροφορία; Πόσο σταθερά εργάστηκε; Πού τελείωσε η δουλειά του; Και κυρίως, πόσες φορές το έκανε αυτό και όχι μόνο μία φορά; Γιατί μια μεγάλη μέρα στο βουνό μπορεί να εντυπωσιάσει.

Η επανάληψη όμως είναι αυτή που αρχίζει να αποκαλύπτει τον σκύλο.

Και κάπου εδώ πρέπει να αφήσουμε και μια άλλη μεγάλη παρεξήγηση, ότι επειδή κάποιος έχει κυνηγήσει πολλά χρόνια, όλα όσα λέει είναι αυτομάτως σωστά.

Η εμπειρία έχει τεράστια αξία.

Αλλά εμπειρία δεν είναι μόνο τα χρόνια που πήγες στο βουνό.

Είναι και το πόσο παρατήρησες αυτά τα χρόνια.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει κυνηγήσει τριάντα χρόνια και να θυμάται μόνο πόσους λαγούς πήρε.

Κάποιος άλλος μπορεί να έχει κυνηγήσει πολύ λιγότερα χρόνια και να θυμάται ποιος σκύλος πήρε πρώτος τον ντόρο, από πού ξεκίνησε, πού χάθηκε, πώς ξαναβρέθηκε, τι έκανε ο λαγός, ποιο σκυλί κράτησε την εργασία και ποιο εγκατέλειψε.

Αυτή είναι διαφορετική μορφή γνώσης.

Ο πραγματικός κυνηγός δεν χρειάζεται να λέει ότι τα ξέρει όλα.

Το βουνό τού θυμίζει κάθε φορά ότι υπάρχει κάτι ακόμη να μάθει.

Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα για όποιον ψάχνει κουτάβι.

Μην αγοράζεις μόνο από όνομα.

Μην αγοράζεις μόνο από φωτογραφία.

Μην αγοράζεις μόνο επειδή ο πατέρας πήρε λαγό.

Μην αγοράζεις μόνο επειδή κάποιος σου είπε ότι αυτά τα σκυλιά είναι αστέρια.

Πρώτα ρώτησε τον εαυτό σου, Τι ακριβώς θέλω να κάνει ο σκύλος μου; Και μετά ψάξε γονείς που έχουν αποδείξει αυτή τη δουλειά, ανθρώπους που γνωρίζουν τι εκτρέφουν και, πάνω απ’ όλα, δώσε στο κουτάβι την ευκαιρία να δείξει τι πραγματικά κουβαλά.

Γιατί στο τέλος ούτε ο εκτροφέας μπορεί να σου εγγυηθεί ολόκληρο τον ενήλικο σκύλο, ούτε ο κυνηγός μπορεί να τον δημιουργήσει από το μηδέν.

Η γενετική δίνει τις δυνατότητες.

Η εκπαίδευση τις καλλιεργεί.

Το βουνό τις δοκιμάζει.

Και ο χρόνος αποκαλύπτει τι πραγματικά υπάρχει μέσα στον σκύλο.

Γι’ αυτό δεν θα πω ποτέ ότι υπάρχει ένας μοναδικός ορισμός για τον καλό λαγόσκυλο.

Υπάρχει ο σκύλος που ταιριάζει στον τρόπο που κυνηγάς.

Υπάρχει ο σκύλος που ανταποκρίνεται στις συνθήκες του τόπου σου.

Υπάρχει ο σκύλος που μπορεί να κάνει τη δουλειά που ζητάς.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό.

Να έχεις την εμπειρία και την ειλικρίνεια να βλέπεις τον σκύλο σου όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι.

Γιατί το βουνό δεν ενδιαφέρεται ποιος μιλάει πιο δυνατά.

Δεν ενδιαφέρεται ποιος έχει τα περισσότερα χρόνια.

Δεν ενδιαφέρεται ποιος έχει την πιο μεγάλη ομάδα.

Δεν ενδιαφέρεται ποιος θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο κυνηγό.

Το βουνό βάζει τον σκύλο μπροστά στον ντόρο.

Και τότε, χωρίς λόγια, αρχίζει να φαίνεται η αλήθεια. Χαράλαμπος Λάμπρου Σκυλιά μόνο για Λαγό – ΟΜΑΔΑ Άντζος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους