Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και κάπως έτσι επέστρεψα, για λίγες ημέρες, πίσω στο νησί μου… Επέστρεψα για να βρεθώ δίπλα σε ανθρώπους αγαπημένους, να μαζέψω λίγο ακόμη ήλιο, να φανώ χρήσιμος στις εδώ υποχρεώσεις και να προετοιμαστώ για όλα όσα έρχονται: τις παιχνιδιάρικες επισκέψεις στα σχολεία, το νέο παραμύθι που θα κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο, τα καινούρια ξεκινήματα που θα φέρει ο χειμώνας… Πρωταγωνίστριες και αυτής της επίσκεψης, για ακόμη μία φορά, οι ξέγνοιαστες γάτες.

Παρούσες παντού, όμορφες, τρυφερές και πάντοτε έτοιμες για μια φωτογραφία… Κι αν κάποιοι έχουμε ήδη πέσει κατευθείαν στα βαθιά, στις δουλειές και στις υποχρεώσεις μας, αν κάποιοι ζούμε μακριά από τη θάλασσα ή νιώθουμε πως το καλοκαίρι μας έλειψε, μοιράζομαι μαζί σας αυτή την πρώτη φωτογραφία από το νησί.

Γιατί μέσα σε όλο αυτό το βάρος, στην αγωνία και στην αρνητική ενέργεια των ημερών, ο καθένας μας προσπαθεί να πιαστεί από κάπου.

Από μια σκέψη, έναν άνθρωπο, μια εικόνα, ένα μικρό κομμάτι ομορφιάς που θα του θυμίσει πως υπάρχει ακόμη φως.

Εγώ σήμερα πιάστηκα από αυτή τη γατούλα που συνεχίζει να ζει τις δικές της αιώνιες διακοπές.

Που ξεκουράζεται ήσυχη, νιώθοντας ασφαλής, και που θέλω να πιστεύω πως ονειρεύεται κάτι όμορφο δίπλα σε αυτή την υπέροχη θάλασσα.

Ίσως, τελικά, όλοι να έχουμε ανάγκη από μια τέτοια στιγμή: να νιώσουμε ασφαλείς και ξέγνοιαστοι, να αφήσουμε για λίγο το σώμα και την ψυχή μας να ξεκουραστούν, να στρέψουμε το βλέμμα σε ένα αισιόδοξο γαλάζιο και να πάρουμε μια βαθιά ανάσα.

Γι’ αυτό μοιράζομαι σήμερα μαζί σας ένα μικρό κομμάτι από αυτή τη θάλασσα, από το μοναδικό της χρώμα που απλώνεται στο βάθος.

Λίγο μπλε, για να χρωματίσει το μαύρο που μας σκέπασε.

Λίγο φως, για να ταξιδέψει ο νους, να ξεκουραστεί η ψυχή και να αφεθεί το βλέμμα μας στο άπειρο… Καλημέρα. Χ.Δ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους