Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιας μουσικής τέκνα Κοίτα να θυμάσαι τώρα στα δύσκολα όλες τις λάμψεις της αστραπής που σε φώτισαν, να λογαριάσεις και πάλι τι πήρες στα χέρια σου κι έζησες, τα σώματα των κεκοιμημένων αγίων που πέρασαν δίπλα σου και τον πλούτο που σ’ άφησαν.

Στο γιαλό της μνήμης σου έχουν γίνει όλα χοχλίδια και μιλούν συνεχώς με τη θάλασσα γυαλίζοντας με σπάνιες λέξεις τη θλίψη σου.

Ο δρόμος που πήρες και σ’ έχασε και ο άλλος της ερήμου που σού ‘καψε τα πόδια και ο τρίτος που δεν μπόρεσες.

Μιας μουσικής τέκνα είμαστε όλοι, μιας οδύσσειας ήρωες, δεν ξέρω τι θα έχουν να θυμούνται οι άλλοι ερχόμενοι, ποια λόγια θα μείνουν ζωντανά στους αιώνες απ’ τα όσα τραβήξαμε.

Κάθε βήμα αγάπης, κάθε σαγήνη ομορφιάς γύρεψαν πολύ απ’ το αίμα μας να στεριώσουν, ν’ αφήσουν το ίχνος τους.

Ίσως δώσουν μια ιδέα για πιο σίγουρους δρόμους, ίσως χαράξουν πορεία για άλλες αποκοτιές και τολμήματα και αυτός ο αγώνας μετά τόσο πόνο να δώσει στο τέλος φτερά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους