Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο κέντρο εκπαίδευσης είχε μπερδευτεί το όπλο μου με κάποιον άλλον φαντάρο που είχαμε παρόμοιο επίθετο.

Αυτός δεν είχε όπλο, εγώ το ήθελα όμως, το πίεσα, και τελικά μου έδωσαν ένα G3. Ένα βράδυ μου πέφτει γερμανικό, με βάζουν φρουρά.

Με πάνε στη σκοπιά μεσάνυχτα στην Τρίπολη.

Είχε -4°C και φυσούσε σαν παλαβό.

Φορούσα φανελάκι, σκελέα, κοντομάνικο, μακρυμάνικο, χιτώνιο, επένδυση και μπουφάν, μια μπάλα από ρούχα ήμουν.

Δεν έφταναν τα χέρια μου καν να κάνω δυς οπλήσατε, πυροβολήσατε, τίποτα.

Δεν ήμουν φαντάρος, ήμουν ένα σακί ρούχων με τουφέκι από πάνω.

Στην αλλαγή φρουράς δεν μπορούσα να οπλήσω.

Όχι από φόβο, από τα τόσα ρούχα.

Και σκεφτόμουν, αν με πιάσει κατούρημα τώρα θα κάνω μπαμ, θα νομίζουν ότι μας επιτέθηκαν.

Τέτοιο κρύο δεν έχω ξαναδεί πουθενά στη ζωή μου. Ούτε απ' έξω δεν θέλω να ξαναπάω στην Τρίπολη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους