Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι εκεί που τρώγαμε στην τεράστια αυλή, αγαπημένης φίλης, μας πλησιάζει τούτος εδώ ο πατούσας.

Αύγουστος ακόμη και ήμασταν στο νησί μας διακοπές.

Μας είχε καλέσει το φιλικό ζεύγος για φαγητό στο σπίτι τους, και η οικοδέσποινα είναι γνωστή γατοπαλαβιάρα (θετικά το λέω). Παίρνει θάρρος ο πατούσας και ανεβαίνει πάνω στη μικρή, τριβόταν στην αγκαλιά της και δεν έφευγε με τίποτα.

Αρχισε η μικρή "αχου το μωρό μου" κτλ "Ρε συ μας υιοθέτησε.

Να τον πάρουμε στην Αθήνα" λέω το πειραχτήρι. "Τι θα κάνετε, τι θα κάνετε?" απαντάει η φίλη με μάτι που γυάλιζε, έτοιμη να πάρει χαρτί και μολύβι, να κάνει λογαριασμό, να μας πεί 50ευρώ αφήστε και τον πούλο τώρα". "Έλα πως κάνεις έτσι, 4 έχεις.

Θα τον έχουμε πρίγκιπα, θα τον γράψουμε και σε καλό σχολείο, θα τον πηγαίνουμε στην ακρόπολη, στον φλοίσβο...ανοίγεται μια υπέροχη ζωή μπροστά του" συνέχισα το δούλεμα.

Εκείνη να έχει μείνει άγαλμα και να με κοιτάζει. "Τώρα τα λέει σοβαρά ή με τρολάρει? Να τον σκοτώσω ή να του βγάλω γλυκό?" μάλλον σκεφτόταν.

Ο σύζυγος που έχει καταλάβει το κόνσεπτ, να σιγοντάρει "Πάρτε τον μωρέ, έχουμε κι άλλα" Την επόμενη μέρα που περάσαμε να τους πάρουμε για βόλτα, δεν το είδαμε το γατί. "Έχει πάει εκδρομή με τους φίλους του, θα γυρίσει Σεπτέμβρη" μας είπε η οικοδέσποινα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους