[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου, 55 χρόνια χωρίς τον Γιώργο Σεφέρη. Γεννήθηκε το 1900 στη Σμύρνη. Τα καλοκαίρια στη Σκάλα των Βουρλών ήταν ο μόνος τόπος που ονόμασε πατρίδα «με την πιο ριζική έννοια»: θάλασσα...

@7687656753923656982 Σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου, 55 χρόνια χωρίς τον Γιώργο Σεφέρη. Γεννήθηκε το 1900 στη Σμύρνη. Τα καλοκαίρια στη Σκάλα των Βουρλών ήταν ο μόνος τόπος που ονόμασε πατρίδα «με την πιο ριζική έννοια»: θάλασσα, φως, παιδική λευτεριά. Στα 14 έφυγε. Το 1922, στο Παρίσι, έμαθε πως η πόλη του κάηκε. «Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν». Έζησε διπλωμάτης και ποιητής σαν Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη. Το 1950 ξαναπάτησε στη Σμύρνη. Βρήκε μόνο το κενό. Την Ελλάδα την λάτρευε όπως λίγοι. Ο στίχος του «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» δεν ήταν αποκήρυξη· ήταν εξομολόγηση. Την αγαπούσε τόσο, που πονούσε όταν την έβλεπε να μικραίνει, να ξεχνά, να αποκόβεται από το φως και το βάθος της. Σε κάθε ταξίδι ο τόπος του μιλούσε για αυτό που ήταν και για αυτό που είχε χαθεί. Και το 1963, στο Νόμπελ, είπε: «Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου.» Σπουδαίος ποιητής. Σπουδαίος άνθρωπος. Σπουδαίος Έλληνας. #Σεφέρης #20Σεπτεμβρίου #Νόμπελ #ΕλληνικήΠοίηση #Σμύρνη #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, 20 Σεπτεμβρίου, 55 χρόνια χωρίς τον Γιώργο Σεφέρη. Γεννήθηκε το 1900 στη Σμύρνη.

Τα καλοκαίρια στη Σκάλα των Βουρλών ήταν ο μόνος τόπος που ονόμασε πατρίδα «με την πιο ριζική έννοια»: θάλασσα, φως, παιδική λευτεριά.

Στα 14 έφυγε.

Το 1922, στο Παρίσι, έμαθε πως η πόλη του κάηκε. «Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν». Έζησε διπλωμάτης και ποιητής σαν Οδυσσέας χωρίς Ιθάκη.

Το 1950 ξαναπάτησε στη Σμύρνη.

Βρήκε μόνο το κενό. Την Ελλάδα την λάτρευε όπως λίγοι.

Ο στίχος του «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» δεν ήταν αποκήρυξη· ήταν εξομολόγηση.

Την αγαπούσε τόσο, που πονούσε όταν την έβλεπε να μικραίνει, να ξεχνά, να αποκόβεται από το φως και το βάθος της.

Σε κάθε ταξίδι ο τόπος του μιλούσε για αυτό που ήταν και για αυτό που είχε χαθεί.

Και το 1963, στο Νόμπελ, είπε: «Ανήκω σε μια χώρα μικρή.

Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου.» Σπουδαίος ποιητής. Σπουδαίος άνθρωπος. Σπουδαίος Έλληνας. #Σεφέρης #20Σεπτεμβρίου #Νόμπελ #ΕλληνικήΠοίηση #Σμύρνη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences