Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην Κομοτηνή υπάρχει ένα κτηματομεσιτικό γραφείο που ονομάζεται “H Μόνη Λύση”. Δεν διαφέρει, λοιπόν, σε τίποτε το φρικαλέο κόμμα της Νέας Δικτατορίας από ένα τέτοιο γραφείο.

Ετοιμάζεται να κατεβεί στις εκλογές αξιοποιώντας το πιο τετριμμένο τέχνασμα της προπαγάνδας: H ΝΔ αυτοπροβάλλεται ξεδιάντροπα ως η δήθεν “μόνη λύση” για τα προβλήματα του “τόπου”, όπως απαξιωτικά αποκαλούν την πατρίδα, υπονοώντας ότι όλοι οι άλλοι είναι παντελώς άχρηστοι και ανίκανοι να διεκδικήσουν την διακυβέρνηση της χώρας.

Ενώ η ζοφερή αλήθεια είναι ότι μια τρίτη τετραετία στην εξουσία για το γαλαζοπράσινο μόρφωμα των υβριδικών δικτατόρων θα σημάνει το ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΟ ΤΕΛΟΣ των λοξοδρομημένων Νεοελλήνων.

Η μετα-χουντική επταετία των μητσοτακικών “Συνταγματαρχών” ήταν υπεραρκετή για να βιώσουμε στο πετσί μας τον χειρότερο τεχνο-εφιάλτη που θα μπορούσαμε ποτέ να διανοηθούμε.

Μια ματιά στα σλόγκαν του κομοτηνέικου κτηματομεσιτικού γραφείου αποκαλύπτει την ασύλληπτη κοροϊδία του εκλογικού σώματος μέσω συνθημάτων που αποσκοπούν στο να χαϊδεύουν αφτιά: εγγύηση, ασφάλεια, σταθερότητα, εμπειρία, ταχύτητα, αποτελεσματικότητα, συντονισμός και οργάνωση.

Ένας διαφημιστής δεν διαφέρει σε τίποτε από έναν προπαγανδιστή: Και οι δύο ψεύδονται ασυστόλως, προκειμένου να μπορέσουν να προσελκύσουν πελάτες ή ψηφοφόρους.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στις εκλογές οι ψηφοφόροι προσέρχονται στην κάλπικη κάλπη ακριβώς ως πελάτες του εκάστοτε κόμματος.

Κι όσο πιο μεγάλο είναι το ψέμα, τόσο πιο πιθανό είναι να πιάσει τόπο! Θυμηθείτε την τρομακτική, κακοποιό δύναμη του γνωμικού του ταρτούφου Γκαίμπελς: «Όσο πιο χοντρό είναι το ψέμα και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχει να γίνει πιστευτό» (Βλαντιμίρ Τοπεντσάροφ, Ιδού ο άνθρωπος Δημητρόφ, γ΄ έκδ., Σύγχρονη εποχή, Αθήνα 1976, σελ. 33). Σε παραλλαγή Καρλ Γιάσπερς: «Το χονδροειδέστερον ψεύδος, αναπτυσσόμενον με κυνισμόν και αναίδειαν, είναι και το αποτελεσματικώτερον, δεδομένου ότι γίνεται ευκολώτερον πιστευτόν» (Karl Jaspers, Η ατομική βόμβα και το μέλλον του ανθρώπου, Τόμ. Α΄: Πολιτική συνείδησις της συγχρόνου εποχής, μτφ.: Κ. Α. Αναγνωστόπουλος, Αθήναι 1965, σελ. 286). Ωστόσο, μετά από μια επταετία γεμάτη κοροϊδία και κτηνωδία, ο ελληνικός λαός, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, θα πρέπει ήδη να νιώθει αηδία.

Οπότε καλό είναι η Νέα Δικτατορία να αρχίσει να προβάρει το εμετικό προπαγανδιστικό της σύνθημα “η μόνη λύση”, προκειμένου να το αξιοποιήσει όχι για κάποιο κτηματομεσιτικό αλλά για ένα υβριδικό γραφείο κηδειών, στο οποίο θα μεριμνήσει για την δική της πολιτική ταφή. Αυτή είναι η “μόνη λύση”, ώστε η Ελλάδα στο φρέαρ της τεχνολογικής αβύσσου να μην κατρακυλήσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους