το ότι οι ΧΟΥΘΙ μισούν το ισραήλ είναι γνωστό. λιγότερο γνωστό, νομίζω, είναι ότι επι αιώνες ζούσε στην υεμένη μια σχετικά πολυπληθής (περίπου 50.000) και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ΕΒΡΑΪΚΗ κοινότητα. η...

Πλήρες Κείμενο:

το ότι οι ΧΟΥΘΙ μισούν το ισραήλ είναι γνωστό. λιγότερο γνωστό, νομίζω, είναι ότι επι αιώνες ζούσε στην υεμένη μια σχετικά πολυπληθής (περίπου 50.000) και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ΕΒΡΑΪΚΗ κοινότητα. η αργυροχοΐα, τα κοσμήματα και άλλες τέτοιες τέχνες ήταν το δυνατό τους σημείο και ήταν πασίγνωστοι γι αυτά σε όλον τον αραβικό κόσμο.

Την περίοδο 1947-1949, ωστόσο, η κοινότητα εκδιώχθηκε από την υεμένη (εν πολλοίς ως αντίποινα για την παλαιστινιακή naqba) και το μεγαλύτερο μέρος των υεμενιτών εβραίων εγκαταστάθηκε στο ισραήλ μετά από μεγάλη ισραηλινή επιχείρηση που έγινε γνωστή με το κωδικό όνομα "μαγικό χαλί." εδώ, όμως, αρχίζει ένα άλλο ενδιαφέρον ζήτημα: πως τους φέρθηκε το ισραηλινό κράτος? για το θέμα αυτό και τις ευρύτερες παραμέτρους του είχα γράψει προ καιρού τα εξής: ο πρώτος ισραηλινός υπουργός εσωτερικών, ο yitzhak grinboim, είχε πρόβλημα με τους εβραίους της υεμένης: "By bringing 70 percent of all Yemenite Jews", δήλωσε απερίφραστα, "we will harm both us and them." γιατί το είπε αυτό και ποιο ήταν το γενικότερο κόντεξτ? καταρχάς, πρέπει να τονιστεί ότι η αραβο-ισραηλινή σύγκρουση ΔΕΝ είναι η μόνη "ταυτοτική" σύγκρουση στην οποία εμπλέκεται το ισραήλ. υπάρχει και μια άλλη (αυτή τη φορά στο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ της ισραηλινής κοινότητας) η οποία μπορεί να μας διδάξει πολλά. μπορεί ένας εβραίος να θεωρεί άλλους ΕΒΡΑΙΟΥΣ υποδεέστερους, "άγριους" και "απολίτιστους"? ΦΥΣΙΚΑ.

Το ισραήλ δεν δημιουργήθηκε από "εβραίους" γενικώς και αορίστως αλλά από ΑΣΚΕΝΑΖΙ εβραίους, οι οποίοι θεωρούσαν τον εαυτό τους και εβραίο αλλά ΚΑΙ ευρωπαίο. κατά συνέπεια, έφεραν στο ισραήλ όχι μόνο τα ευρωπαϊκά άνθη (δυτικό κράτος, κυριαρχία του νόμου, δημοκρατία, κλπ) αλλά και τα ευρωπαϊκά αγκάθια, όπως τις πολιτισμικές διακρίσεις, οι όποιες κάποτε έφταναν και στις παρυφές του ανοικτού ρατσισμού. η αρχική ελίτ του ισραηλινού κράτους (πολιτικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, διπλωμάτες, δικαστές του σουπρίμ κορτ, ανώτατοι στρατιωτικοί) αλλά ΚΑΙ η λεγόμενη μεσαία τάξη (επιχειρηματίες, γιατροί, δάσκαλοι, δικηγόροι, κλπ) ήταν κυρίως ασκενάζι. ωστόσο, μετά την εκδίωξη των παλαιστινίων από το νεογέννητο ισραήλ το 1948 άρχισαν (ως αραβικά αντίποινα) να συρρέουν στο ισραήλ εκατοντάδες χιλιάδες εβραίοι mizrahi ("ανατολικοί εβραίοι"), ανάμεσά τους και οι υεμενίτες. οι εβραίοι αυτοί, οι οποίοι ζούσαν μέχρι τότε σε αραβικές χώρες, μιλούσαν ΑΡΑΒΙΚΑ, έτρωγαν χούμους και φαλάφελ, και είχαν «αραβική» εμφάνιση. με την πολιτισμική αυτή επαφή, η ασκεναζίτικη αίσθηση υπεροχής θριάμβευσε: όπως έλεγε ο ben gurion (πρώτος πρωθυπουργός του ισραήλ): "Their customs are those of Arabs We don’t want Israelis to become Arabs." ο υπουργός των εξωτερικών, abba eban, εξέφρασε με ακρίβεια τον φόβο αυτό όταν δήλωνε το 1957 ότι "The goal must be to instill in them a Western spirit, and not let them drag us into an unnatural Orient". άλλοι ασκενάζι εξέφρασαν ανοικτά την περιφρόνησή τους προς τους μιζραχίμ. μία άποψη του 1949 ανέφερε ότι "The primitiveness of these people is unsurpassable.

As a rule, they are only slightly more advanced than the Arabs, Negroes and Berbers". κονκλούζον: οι εβραίοι (όπως και όλες σχεδόν οι άλλες εθνοθρησκευτικές ομάδες) έφτιαξαν πρώτα κράτος (το 1948) αλλά τους πήρε χρόνια να φτιάξουν και ένα ενιαίο έθνος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους