Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλό ταξίδι, Λενιώ μου, γιαγιά μου, μπουμπούκι μου. Θέλω να πιστεύω πως εκεί που πας είναι σίγουρα καλύτερα.

Δεν σου λέω αντίο, γιατί σε αποχαιρέτησα τα τελευταία χρόνια της ζωής σου με όλη την αγάπη και τη φροντίδα μου, όπως κι εσύ ήξερες τόσο απλόχερα να μου τα ανταποδίδεις.

Γιατί είχες ακόμη μεγάλο απόθεμα ψυχής.

Δεν το έβαλες κάτω.

Δεν έπαψες ποτέ να θυμάσαι αυτούς που αγαπούσες, ακόμη κι αν κάποιοι σε ξέχασαν.

Ούτε έπαψες ποτέ να θυμάσαι το λατρεμένο σου νησάκι, το Τρίκερι, εκεί όπου γεννήθηκες και δεν υπήρχε μέρα που να μη το μνημονεύσεις.

Ήξερες να γελάς σε κάθε ευκαιρία, ακόμη κι όταν τα χρόνια είχαν βαρύνει στις πλάτες σου.

Ήσουν το λουλούδι μας.

Αυτό που ποτίζαμε κάθε μέρα για να μη μας μαραθεί.

Κι όμως, εσύ κάθε φορά ήθελες να μας υπενθυμίζεις πως ο άνθρωπος είναι σαν τα λουλούδια: γεννιέται, ανθίζει και ύστερα μαραίνεται και πεθαίνει.

Τόσο απλό.

Τόσο όμορφο.

Και τόσο πικρό.

Καλό ταξίδι, Λενιώ μου.

Μας έμαθες πολλά.

Στη φωτογραφία η γιαγιά μου με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης περπατάει ξανά στη παραλία του Βόλου και τη συνοδεύει το αγαπημένο της τραγούδι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους