Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις μέρες μας υπάρχει μανία θεματικής κατηγοριοποίησης των βιβλίων. Η Ρούλα Γεωργακοπούλου αρνείται πεισματικά να ενταχθεί σε κατηγορίες.

Το ''Εντευκτήριο Μελαγχολικών Πιθήκων'' είναι νουβέλα πέρα από στενά όρια και συμβάσεις.

Εξαιρετική κριτή του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ. "ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΩΝ ΠΙΘΗΚΩΝ Μηνύματα για τον έρωτα, για το γυναικείο φύλο και για τις διαπροσωπικές σχέσεις σε μια αλληγορία με πρωτότυπη φαντασία και δραστικό χιούμορ.

Ένα ελιξίριο κατά της κατάθλιψης η οποία μας περιβάλλει με ποικίλες αφορμές σε καθημερινό επίπεδο. ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ρούλα Γεωργακοπούλου: Εντευκτήριο μελαγχολικών πιθήκων. Νουβέλα. Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της «Εστίας». Σελ. 80, τιμή 15 ευρώ.

Οι ευφυείς χειρισμοί της αφήγησης, το διαβρωτικό χιούμορ, που κατευθύνεται συχνά προς τη μαύρη κωμωδία, όταν δεν ρέπει δαιμονικά προς την παρωδία, καθώς και μια πανίσχυρη, ακούραστα επινοητική γλώσσα, συνδυασμένη με μια αναπάντεχη φαντασία, αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της πεζογραφίας της Ρούλας Γεωργακοπούλου.

Στην παρούσα νουβέλα της, υπό τον τίτλο Ευρετήριο μελαγχολικών πιθήκων, η συγγραφέας υπερβαίνει εαυτήν, κατά την έννοια ότι βρίσκεται στα πρόθυρα του να εισηγηθεί ένα καινούργιο είδος τόσο ως προς το θεματικό του άνοιγμα όσο και ως προς την τεχνοτροπία του.

Η αφηγήτρια και κεντρική ηρωίδα της νουβέλας είναι η μοναδική ανθρώπινη οντότητα μέσα σε μια κοινότητα πιθήκων (δεν είναι βεβαίως τυχαίο πως τη λένε Homo), όπου έχει μάθει να ρουφάει και να απολαμβάνει όλους τους χυμούς της καθημερινής συναναστροφής. Η Homo θα ερωτευτεί τον βασιλιά των πιθήκων, ένα αεικίνητο, παμφάγο, εντελώς αυθαίρετο μα και πολύ τρυφερό πλάσμα, θα κάνει μαζί του παιδί και θα αποφασίσει, σε συνεννόηση με τις θηλυκές της κοινότητας, για το ποιος θα αναλάβει το μεγάλωμα και την αγωγή του στο επερχόμενο μέλλον.

Είναι κάτι που παραπέμπει, έστω και πολύ απόμακρα, ακόμα και με την περιστολή πως θα πρέπει να απαλείψουμε τον όρο «αγωγή», σε αρχαϊκές κοινωνίες του τοτεμισμού, περνώντας ταυτοχρόνως σύγχρονα μηνύματα για τον έρωτα, για το γυναικείο φύλο και για τις διαπροσωπικές σχέσεις.

Εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία στο Εντευκτήριο μελαγχολικών πιθήκων, πέρα από τις ούτως ή άλλως αντιδιδακτικές κοινωνικές του αναφορές και από το γεγονός της απουσίας οιουδήποτε πνεύματος καταγγελίας, είναι η παραμυθιακή ατμόσφαιρα της ιστορίας, όπου η Homo παίζει πρωτίστως τον ρόλο του πιθήκου ενόσω οι πίθηκοι καταλήγουν, αντίθετα με τα αναμενόμενα, σε ανθρωπομορφικές εκδοχές ή μεταλλάξεις, που μεταβάλλουν αιφνιδιαστικά και πολύ διασκεδαστικά τη ροή.

Να πω, για μη χάσουμε πιθανούς συσχετισμούς, ότι στο Ανάπτυγμα βατράχου (2021) η Γεωργακοπούλου έχει ως προπομπό τον βάτραχο Βρε, αντλημένο από το βρεκεκεκεξ κουάξ κουάξ και τα λημναία κρηνών τέκνα, τους Βατράχους του Αριστοφάνη.

Η συγγραφέας θα συγχωνεύσει αλληγορία, λογοτεχνία του φανταστικού και μοντέρνο παραμύθι, εικονογραφώντας έναν κόσμο ο οποίος αποθεώνει τις αισθήσεις.

Ο βασιλιάς των πιθήκων είναι σαν να βγαίνει από σελίδες του Ραμπελαί και οι υπήκοοί του τρέφονται από τις σωματικές επαφές και από τις ζεστές χειρονομίες: αγγίγματα, αγκαλιές, φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και στο κεφάλι γκριμάτσες, παιχνιδίσματα με τα χέρια και με τα πόδια.

Ένας χορός αθωότητας και ενήλικου πριμιτιβισμού.

Να θυμίσω τον Πλανήτη των πιθήκων (1963) του Πιέρ Μπουλ; Ναι, με τη διαφορά πως δεν θα ανακαλύψουμε στην ιστορία της Γεωργακοπούλου την παλαιά, γνωστή κόλαση της γης, όπως την ανακαλύπτουμε στον γάλλο συγγραφέα, αλλά μια ουτοπία της ζωής και του θριάμβου του έρωτα, ένα δυναμωτικό και ένα ελιξίριο επιπροσθέτως κατά της κατάθλιψης η οποία μας περιβάλλει με ποικίλες αφορμές σε καθημερινό επίπεδο."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους