Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλή εβδομάδα! Εχθές τελείωσε το πρώτο τριήμερο στον Γλάρο, με τόση χαρά και ταυτόχρονα την στενόχωρη διαπίστωση πόσος λίγος χρόνος είναι 9 παραστάσεις.

Δύο τριήμερα έμειναν, σπεύσατε.

Όμως, αύριο και μεθαύριο κλείνει ο μεγάλος καλοκαιρινός κύκλος των Τρωάδων μας, μια συνάντηση και εμπειρία που δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Στον Βύρωνα.

Γεμάτοι με κόσμο, και επιπλέον η τελευταία μέρα θα είναι όπως η πρώτη, μια παράσταση πλήρους προσβασιμότητας ακόμα και για άτομα με αισθητηριακές αναπηρίες (με νοηματική, ακουστική περιγραφή, ειδικούς υπέρτιτλους κτλ -Liminal για πάντα!). Θα βάλω μια μια και τις τρεις τελευταίες κριτικές που γράφτηκαν για μας -και για να τιμήσω του ανθρώπους που έκατσαν και έγραψαν με σκέψη με έγνοια, αλλά και για να ολοκληρώσω κάπως το αρχείο όσων γράφτηκαν, για την ιστορική αυτή παράσταση. "Οι «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου από το Εθνικό Θέατρο είναι αναμφισβήτητα από τις πιο σημαντικές στιγμές του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και από τα πιο σημαντικά ανεβάσματα αρχαίας τραγωδίας που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Μια φρέσκια και ευφάνταστη σκηνοθετική ματιά, εκπληκτικές ερμηνείες και μια συμπερίληψη που δεν μένει στο επιφανειακό μέρος του όλου εγχειρήματος αλλά έχει βάθος και ουσία ύπαρξης.

Χρειαζόμαστε γυναικείες φωνές σαν της Ελένης Ευθυμίου να μας μιλούν για τη γυναικεία αυτοδιάθεση σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. ... Ο Αργύρης Ξάφης στον ρόλο του Ταλθύβιου μας χαρίζει μία απόλυτα συναρπαστική και αξιέπαινη ερμηνεία.

Είναι ανατριχιαστικά αληθινός, άμεσος και με μία σωματικότητα που μιλάει περισσότερο από όσο θα μπορούσαν να καταφέρουν ποτέ τα λόγια. Ο Ταλθύβιος του Αργύρη Ξάφη είναι ένας ήρωας που διανύει μια τεράστια συναισθηματική διαδρομή γεμάτη από εσωτερικές συγκρούσεις και το κάνει με τρόπο τόσο διακριτικό και εσωτερικό που συγκλονίζει.

Κάθε μικρή κίνηση του σώματός του, κάθε βλέμμα του διαπεραστικό σαν ξίφος, κάθε σιωπή ξεχειλίζουν από την πιο σπάνια μορφή αλήθειας.

Η σκηνή όπου ο Ταλθύβιος κουβαλάει στην αγκαλιά του τον νεκρό Αστυάνακτα είναι μια σκηνή που σου κόβει την ανάσα -εντελώς κυριολεκτικά.

Ως θεατής, νιώθεις πως δεν έχεις οξυγόνο να αναπνεύσεις.

Η σκηνή όπου ο Αργύρης Ξάφης βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής και κάνει μικρές, ανεπαίσθητες σπασμωδικές κινήσεις είναι από τις πιο δυνατές σκηνές που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Ο Ταλθύβιος του Αργύρη Ξάφη είναι ένας ήρωας γοητευτικά πολυεπίπεδος. Μια ερμηνεία καθηλωτική, αριστοτεχνική και αξιοθαύμαστη που θα μας στοιχειώνει για καιρό" Λουκία Μητσάκου- theaterproject365.gr https://theaterproject365.gr/%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%81%CF%89%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CF%83/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους