Άποψη: Ο Πολιτισμικός Μαρξισμός και οι προκλήσεις της σύγχρονης Συντήρησης ✏️ Της Αικ.Γ.Δασκαλοπούλου Στις αρχές του 20ού αιώνα, η μετάλλαξη της μαρξιστικής θεωρίας από την έμφαση στον οικονομικό...

Πλήρες Κείμενο:

Άποψη: Ο Πολιτισμικός Μαρξισμός και οι προκλήσεις της σύγχρονης Συντήρησης ✏️ Της Αικ.Γ.Δασκαλοπούλου Στις αρχές του 20ού αιώνα, η μετάλλαξη της μαρξιστικής θεωρίας από την έμφαση στον οικονομικό καθορισμό προς την πολιτισμική ηγεμονία, διαμόρφωσε ένα νέο ιδεολογικό ορίζοντα: τον λεγόμενο «πολιτισμικό μαρξισμό». Ο όρος περιγράφει την απόπειρα μεταφοράς της επαναστατικής ρητορικής από την ταξική πάλη προς τη διάβρωση των πολιτισμικών θεμελίων, ήτοι παραδόσεις, θρησκεία, οικογένεια, εκπαίδευση και εθνική ταυτότητα.

Η διείσδυση αυτού του ιδεολογικού ρεύματος στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, καθώς και στην τέχνη και τα μέσα ενημέρωσης, συνιστά κεντρικό παράγοντα για τη σύγχρονη κρίση αξιών που παρατηρείται στις δυτικές κοινωνίες.

Ιστορική σύνοψη Η λεγόμενη «Σχολή της Φρανκφούρτης» και οι θεωρητικοί της, Μαξ Χορκχάιμερ, Τέοντορ Αντόρνο, Χέρμπερτ Μαρκούζε, επεδίωξαν την ερμηνεία της κοινωνικής πραγματικότητος όχι μόνον υπό το πρίσμα της οικονομίας, αλλά κυρίως μέσω των μηχανισμών πολιτισμικής κυριαρχίας.

Το πανεπιστήμιο και η παιδεία ανεδείχθησαν σε όργανα «απελευθέρωσης» του ανθρώπου από την «καταπίεση» των θεσμών.

Έτσι, η πολιτισμική σφαίρα κατέστη το νέο πεδίον σύγκρουσης, με τη θρησκεία, την οικογένεια και το έθνος να παρουσιάζονται ως εμπόδια στην «πρόοδο». Η Επικράτηση στους Ακαδημαϊκούς Κύκλους Κατά τον ύστερο 20ό αιώνα, οι θεωρίες αυτές εδραιώθηκαν σε ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες.

Ολόκληρες γενιές πανεπιστημιακών ανετράφησαν μέσα σε ένα πνεύμα σχετικισμού, όπου η αλήθεια δεν θεωρείται αντικειμενική, αλλά προϊόν ισχύος.

Το αποτέλεσμα είναι η αποδόμηση της κλασικής παιδείας, της διαλεκτικής λογικής και της ηθικής διδασκαλίας.

Η πανεπιστημιακή αυθεντία αξιοποιείται για την προώθηση «προοδευτικών» ιδεών που συχνά περιθωριοποιούν τη συντηρητική σκέψη, με τα τραγικά αποτελέσματα που είδαμε πρόσφατα (δολοφονία Charlie Kirk). Η Διείσδυση στον Πολιτισμό και την Παιδεία Η κουλτούρα, μέσω του κινηματογράφου, της μουσικής, της λογοτεχνίας, αλλά και μέσω των νέων μέσων επικοινωνίας, αποτυπώνει την ηγεμονία της μαρξιστικής αφήγησης σε θέματα φύλου, ταυτότητας, ηθικής και ιστορίας.

Στην παιδεία, ο κλασικός κανόνας, οι αρχαίοι συγγραφείς, η χριστιανική παράδοση, η εθνική ιστορική μνήμη, παραγκωνίζονται υπέρ ενός παγκοσμιοποιημένου προγράμματος που αποξενώνει τις νέες γενιές από τις ρίζες τους. Οι Συνέπειες Η κυριαρχία του πολιτισμικού μαρξισμού οδηγεί σε τρεις βασικές στρεβλώσεις 1. Διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής Η οικογένεια και η κοινότητα υποβαθμίζονται, ενώ η ατομική επιθυμία, ο δικαιωματισμός και ο ηδονισμός ανάγονται σε ύψιστο αγαθό. 2. Αποδόμηση της παιδείας Αντί για διάπλαση χαρακτήρος, προσφέρεται ιδεολογική χειραγώγηση για πολιτικούς σκοπούς, ειδικά σε ανώτερες σχολικές βαθμίδες. 3. Εξασθένιση της εθνικής ταυτότητος Η ιστορική συνέχεια αντικαθίσταται από μια αφηρημένη, απρόσωπη «κοσμοπολιτική συνείδηση» απάτριδων ατόμων. Ενα Μανιφέστο Υπέρ της Συντήρησης Όλοι εμείς, που πιστεύουμε στη διατήρηση της πνευματικής, εθνικής και ηθικής κληρονομιάς μας, οφείλουμε να προτάξουμε έναν νέο συντηρητικό λόγο.

Η σοφία των αιώνων δεν αποτελεί βάρος, αλλά θεμέλιο που στηρίζει τον πολιτισμό μας στην πορεία του προς το μέλλον.

Αντικειμενικές αξίες υπάρχουν.

Δεν είναι προϊόν κοινωνικών κατασκευών αλλά αποκαλύπτονται σταθερά, μέσα από την ιστορία και τον ορθό Λόγο.

Η εκπαίδευση πρέπει να καλλιεργεί τον σωστό χαρακτήρα, να διδάσκει την ιστορική συνέχεια και να μεταδίδει τη γλώσσα μας, τις παραδόσεις και τα κλασικά μας κείμενα, πρωτίστως.

Η οικογένεια και η κοινότητα αποτελούν άξονες ανθρωπιάς, υγειούς ανάπτυξης και ανθρωποκεντρικής αλληλεγγύης και συναναστροφής.

Κάθε λαός έχει δικαίωμα να διατηρεί την εθνική ταυτότητά του και να μην την υποτάσσει σε απρόσωπες δομές παγκοσμιοποίησης και σε πολυπολιτισμικούς πολτούς.

Η συντήρηση δεν είναι ακινησία.

Δεν είναι ρυπαρή ούτε κατακριτέα, ούτε επιζήμια.

Είναι η δημιουργική μας συνέχεια και η μοναδικότητά μας σε καιρούς επικίνδυνους.

Είναι η προσπάθεια μας να προστατευθούν οι ρίζες μας ώστε ο πολιτισμός μας να ανθίσει εκ νέου, ελεύθερος από την ισοπεδωτική λογική της πολυπολιτισμικής μηδενιστικής ιδεολογίας. 📸 Εικόνα: Katerina Daskalopoulou Katerina

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους