Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν υποτιμήσεις τις σπουδές κάποιου, κάνε πρώτα τη διαδρομή του Τον τελευταίο καιρό εμφανίστηκαν αρκετοί πρόθυμοι να μιλήσουν για τις σπουδές μου, να τις ζυγίσουν, να τις χαρακτηρίσουν και, το ευκολότερο απ’ όλα, να τις υποτιμήσουν.

Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα.

Για να αξιολογήσεις σοβαρά μια εκπαιδευτική διαδρομή, πρέπει πρώτα να γνωρίζεις τι ακριβώς περιλαμβάνει.

Η δική μου βασική εκπαίδευση στη Συμβουλευτική Ψυχολογία δεν ξεκίνησε από κάποια πλατφόρμα του διαδικτύου.

Ήταν τετραετής, δια ζώσης εκπαιδευτική διαδρομή στη Θεσσαλονίκη**, στο North College και στο Mediterranean College, με Higher National Diploma in Counselling & Psychology – Level 5 και Professional Development Advanced Diploma in Counselling Psychology – Level 7, με awarding organisation την Pearson/BTEC Edexcel International. Το North College Θεσσαλονίκης υπήρξε ένα από τα παλαιότερα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα αυτού του χώρου στην Ελλάδα, με μακρά ιστορία στη Θεσσαλονίκη, διεθνείς εκπαιδευτικές συνεργασίες και συνεργασία ως approved centre/partner με το **University of Abertay Dundee** στη Σκωτία.

Προσωπικά, το γνώρισα ως ένα ιδιαίτερα αυστηρό εκπαιδευτικό περιβάλλον, με σοβαρές απαιτήσεις, επαγγελματισμό και υψηλές προσδοκίες από τους σπουδαστές του. Το Mediterranean College, αντίστοιχα, είχε και έχει μακρά παρουσία στην εκπαίδευση της Ψυχολογίας, της Συμβουλευτικής και της Ψυχοθεραπείας.

Δεν μιλάμε λοιπόν για «ένα σεμινάριο». Μιλάμε για καποια χρόνια φοίτησης.

Και η δια ζώσης εκπαίδευσή μου δεν σταμάτησε εκεί.

Έχω πραγματοποιήσει επίσης δια ζώσης εκπαίδευση στο Τορόντο του Καναδά, με πλήρη παρακολούθηση και πιστοποίηση μέσω του National Guild of Hypnotists, της σχετικής επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Αυτή ήταν η βάση.

Ας δούμε λοιπόν πόσο «εύκολο» είναι στην πράξη.

Τετραετής δια ζώσης εκπαίδευση στη Συμβουλευτική Ψυχολογία, επιπλέον δια ζώσης επαγγελματική εκπαίδευση στο Τορόντο, Και πάμε να δούμε τελικά πόσο εύκολα που νομίζουν κάποιοι είναι οι παρακάτω πιστοποιήσεις σε πραγματικά πανεπιστημιακά προγράμματα,  θα τα αναλύσουμε ένα προς ένα είναι αρκετά μεγάλο το κείμενο αλλά πραγματικά θεωρώ ότι αξίζει να το διαβάσετε Genomic Data Science στο Johns Hopkins, Molecular Biology 7.28x στο MIT, Neuroscience στο Harvard με εποπτευόμενη τελική εξέταση, Synthetic Biology και Engineering Genetic Circuits στο University of Colorado Boulder, Genetics, Microbiology, Pathophysiology και άλλα μαθήματα με συνολικά 24 ACE-recommended semester hours, Quantum Mechanics for Scientists and Engineers στο Stanford, Cancer Genomics & Precision Oncology και Immuno-Oncology στο Harvard Medical School, Chemistry for the Health Professions στο MGH Institute, καθώς και Ανώτερο Δίπλωμα Εγκληματολογίας από βρετανικό awarding organisation και πολλα ακόμα... Πιο κάτω αναλύουμε 1 προς 1 τα προγράμματα αυτά Οπότε, πριν κάποιος τα συνοψίσει όλα αυτά με τη φράση «κάτι εύκολα σεμινάρια», ας δοκιμάσει πρώτα να ολοκληρώσει έστω ένα μέρος αυτής της διαδρομής.

Από εκεί και πέρα, επειδή ένας επαγγελματίας που εργάζεται δεν μπορεί κάθε φορά να εγκαταλείπει τη δουλειά του και να μετακομίζει για μήνες σε άλλη χώρα, αξιοποίησα συστηματικά και την **πανεπιστημιακή εξ αποστάσεως εκπαίδευση**. Και εδώ υπάρχει μια παρανόηση που καλό είναι κάποτε να τελειώσει.

Online δεν σημαίνει εύκολο., δεν μειώνει την ύλη.

Δεν εξαφανίζει τις εργασίες.

Δεν καταργεί τα graded assessments.

Δεν κάνει ευκολότερη τη μοριακή βιολογία, τη γονιδιωματική, τη στατιστική, τη φυσική ή τη γενετική.

Έχω ολοκληρώσει το **Genomic Data Science Specialization του Johns Hopkins University**. Δεν πρόκειται για μια γενική εισαγωγή στο DNA.

Πρόκειται για σειρά **έξι μαθημάτων**, intermediate level, με αντικείμενα όπως next-generation sequencing, genomic technologies, DNA, RNA, epigenetic patterns και genome analysis.

Στην εκπαιδευτική διαδρομή χρησιμοποιούνται εργαλεία όπως command line, Unix, Python, R και Bioconductor.

Με απλά λόγια, δεν μαθαίνεις απλώς τι είναι ένα γονίδιο.

Μπαίνεις στον κόσμο της **bioinformatics και της computational genomics**. Μαθαίνεις να σκέφτεσαι με δεδομένα.

Να διαχειρίζεσαι genomic datasets.

Να κατανοείς sequencing information.

Να χρησιμοποιείς υπολογιστικά εργαλεία.

Να συνδέεις τη βιολογική πληροφορία με τη στατιστική και την υπολογιστική ανάλυση.

Και αυτό απαιτεί μήνες πραγματικής μελέτης.

Όποιος θεωρεί ότι είναι «ένα απλό online σεμινάριο», μπορεί να ανοίξει ένα genomic dataset, να χρησιμοποιήσει R, Python και command line και μετά να μας πει πόσο απλό ήταν. Molecular Biology 7.28x – MIT Έχω ολοκληρώσει επίσης τη σειρά **Molecular Biology 7.28x του MITx**: **DNA Replication & Repair** **Transcription & Transposition** **RNA Processing & Translation** Το πρόγραμμα προϋποθέτει κατανόηση Biology, Genetics και Biochemistry και είναι σχεδιασμένο γύρω από scientific thinking, experimental design και ανάλυση μοριακών μηχανισμών.

Εδώ δεν αρκεί να θυμάσαι ότι «το DNA αντιγράφεται». Πρέπει να καταλάβεις πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί αντιγραφής.

Πώς επιδιορθώνεται μια βλάβη.

Πώς ρυθμίζεται η μεταγραφή.

Πώς γίνεται η επεξεργασία του RNA.

Πώς λειτουργεί η μετάφραση.

Τι συμβαίνει όταν μεταβληθεί ένα επιμέρους molecular component.

Και κυρίως πρέπει να μπορείς να σκεφτείς **πειραματικά**. Να σου δοθεί ένα αποτέλεσμα και να καταλάβεις τι πραγματικά αποδεικνύει.

Να ξεχωρίζεις συσχέτιση από αιτιότητα.

Να καταλαβαίνεις γιατί ένα experiment σχεδιάστηκε με συγκεκριμένο τρόπο.

Αυτό είναι ήδη πολύ διαφορετικό από το «παρακολούθησα μια διάλεξη». Η ύλη υπάρχει.

Όποιος θεωρεί ότι είναι εύκολη, **ας τη δοκιμάσει**. Neuroscience – Harvard Έχω ολοκληρώσει το **MicroBachelors® Program in Introduction to Neuroscience του Harvard**, μαζί με τη σειρά Fundamentals of Neuroscience.

Η ύλη περνά από: bioelectricity, electrical properties of neurons, action potentials, synaptic communication, neural networks, sensory systems, functional neuroanatomy.

Δεν είναι απλώς «μαθαίνω μερικά πράγματα για τον εγκέφαλο». Πρέπει να καταλάβεις πώς ένα κύτταρο δημιουργεί ηλεκτρικό δυναμικό.

Πώς μεταδίδεται μια πληροφορία.

Πώς λειτουργούν οι συνάψεις.

Πώς οργανώνονται τα neural circuits.

Πώς μετατρέπεται ένα φυσικό ερέθισμα σε νευρωνική πληροφορία.

Και το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με **proctored final examination**, δηλαδή εποπτευόμενη τελική εξέταση πάνω στην ύλη των μαθημάτων.

Εκεί πλέον δεν αρκεί να έχεις «παρακολουθήσει». Πρέπει να γνωρίζεις. Synthetic Biology – University of Colorado Boulder Έχω ολοκληρώσει το **Engineering Genetic Circuits: Design του University of Colorado Boulder**. Εδώ πλέον μπαίνουμε στη **Συνθετική Βιολογία**. Το αντικείμενο περιλαμβάνει τη βιολογία και τη βιοχημεία των genetic circuits, genetic parts, biological devices, standards, design principles, experimental techniques και τις πρακτικές δυσκολίες που εμφανίζονται στον σχεδιασμό συνθετικών γενετικών συστημάτων.

Το course περιλαμβάνει graded assignments, ενώ η credit-bearing εκδοχή του εμφανίζεται ως πανεπιστημιακό μάθημα ECEA 5934.

Και η περιοχή αυτή δεν σταματά εκεί.

Προχωρά σε: mathematical modelling, ordinary differential equations, stochastic analysis, simulation, model abstraction, genetic technology mapping, computational design.

Εδώ συνδυάζονται βιολογία, γενετική, μαθηματικά και engineering.

Και όταν η θεωρία περνά από τον υπολογιστή στην πραγματική βιολογική έρευνα, μπαίνουν στο παιχνίδι εργαστηριακές συνθήκες, protocols, biological variability, measurement, experimental error και πραγματικές τεχνικές.

Αυτό είναι **Synthetic Biology**. Όχι webinar. Γενετική, Βιολογία, Παθοφυσιολογία και πανεπιστημιακές πιστωτικές συστάσεις Έχω ολοκληρώσει επίσης μαθήματα σε: **Basic Genetics** **Advanced Genetics** **Biology** **Microbiology** **Pathophysiology** **Neuroscience** **Psychopathology** **Cognitive Therapy** τα οποία έχουν αξιολογηθεί για **ACE credit recommendations συνολικής αντιστοίχισης 24 semester hours**, οκτώ μαθήματα επί τρεις semester hours.

Και αυτό είναι μια σημαντική λεπτομέρεια.

Δεν αποφασίζει ο ίδιος ο εκπαιδευόμενος ότι ένα μάθημα «αντιστοιχεί σε πανεπιστημιακές μονάδες». Υπάρχει εξωτερική αξιολόγηση της ύλης, του βάθους, των learning outcomes και της δυσκολίας των graded assessments πριν δοθεί credit recommendation.

Αυτό απέχει αρκετά από το «πήγα σε ένα διήμερο σεμινάριο και πήρα μια βεβαίωση παρακολούθησης». Quantum Mechanics for Scientists and Engineers – Stanford Έχω ολοκληρώσει επίσης το **Quantum Mechanics for Scientists and Engineers 1 του Stanford**. Και αυτό ήταν, προσωπικά, από τα πιο απαιτητικά μαθήματα που έχω κάνει.

Η ύλη περιλαμβάνει: Schrödinger equation, wave functions, particle in a box, potential barriers, finite wells, harmonic oscillator, eigenfunctions, normalization, Fourier methods, calculus, differential equations.

Δεν έχω κανένα λόγο να παρουσιάσω όλα τα courses σαν να έχουν την ίδια δυσκολία.

Δεν έχουν.

Άλλα είναι foundational.

Άλλα intermediate.

Και κάποια είναι πραγματικά δύσκολα.

Αυτό ήταν ένα από αυτά.

Και εδώ η διαφορά ανάμεσα στο «είδα ένα online video» και στο «κατάλαβα τι κάνω» γίνεται τεράστια.

Η ειρωνεία σε ένα social-media post χρειάζεται δέκα δευτερόλεπτα. **Ένα πρόβλημα κβαντομηχανικής μπορεί να σου πάρει ολόκληρο βράδυ.** Ογκολογία, Cancer Genomics και Precision Oncology Στον χώρο της ογκολογίας έχω ολοκληρώσει, μεταξύ άλλων, το Cancer Genomics & Precision Oncology του Harvard Medical School – HMX.

Και εδώ θεωρώ ότι χρειάζεται να εξηγηθεί τι ακριβώς σημαίνει αυτό, γιατί ο τίτλος από μόνος του δεν αποδίδει το πραγματικό εύρος της ύλης.

Πρόκειται για πρόγραμμα που το ίδιο το Harvard χαρακτηρίζει Advanced.

Δεν είναι μια γενική εισαγωγή στον καρκίνο ούτε μια απλή ενημερωτική σειρά διαλέξεων.

Προϋποθέτει ήδη βασικές γνώσεις Βιολογίας και Γενετικής και απευθύνεται, μεταξύ άλλων, σε clinicians, biomedical researchers και επαγγελματίες των οποίων η εργασία σχετίζεται με την έρευνα και τη θεραπεία του καρκίνου.

Η εκπαίδευση διαρκεί 10 εβδομάδες, είναι instructor-paced, περιλαμβάνει assessments και ολοκληρώνεται με τελική εξέταση.

Και η ύλη είναι πραγματικά πυκνή.

Μελέτησα τη σχέση γενετικής και καρκίνου, τις germline και somatic mutations, την εξέλιξη ενός καρκινικού κλώνου, τα Hallmarks of Cancer, τη λειτουργία των cancer genes και τα μοριακά pathways που μπορούν να οδηγήσουν στην ογκογένεση.

Στη συνέχεια περνάς σε ένα από τα πιο απαιτητικά και σύγχρονα τμήματα του αντικειμένου: Cancer Genomics και Tumor Sequencing.

Εκεί μελέτησα: sequencing sample types, sequencing approaches, sequencing analysis, variant allele frequency, interpretation of genomic variation και mutational signatures.

Και εδώ η δυσκολία αυξάνεται σημαντικά.

Δεν αρκεί να γνωρίζεις ότι ένας όγκος «έχει μεταλλάξεις». Πρέπει να καταλάβεις ποια μετάλλαξη έχει σημασία, πώς προκύπτει, σε τι ποσοστό ανιχνεύεται, πώς ερμηνεύεται μέσα στο συνολικό genomic context και ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια απλή γενετική παραλλαγή και σε ένα εύρημα που μπορεί να έχει βιολογική ή θεραπευτική σημασία.

Η έννοια του Variant Allele Frequency, για παράδειγμα, απαιτεί να κατανοήσεις τι ποσοστό των sequencing reads φέρει μια συγκεκριμένη παραλλαγή και πώς αυτό μπορεί να επηρεάζεται από tumour purity, clonality και ετερογένεια του όγκου.

Και μετά έρχεται το κομμάτι της Precision Oncology.

Εδώ μελέτησα cancer therapeutics, kinase inhibitors, monoclonal antibodies, active immunotherapies και drug resistance, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η γονιδιωματική πληροφορία συνδέεται με την ανάπτυξη και επιλογή molecularly targeted treatments.

Αυτό είναι ένα από τα σημεία όπου η θεωρία γίνεται πραγματικά δύσκολη.

Γιατί πρέπει να συνδέσεις πολλά διαφορετικά επίπεδα ταυτόχρονα: DNA → mutation → altered protein → signalling pathway → cellular phenotype → tumour behaviour → πιθανός θεραπευτικός στόχος.

Και μετά πρέπει να καταλάβεις γιατί ακόμη και όταν υπάρχει ένας θεωρητικά κατάλληλος molecular target, ο όγκος μπορεί να αναπτύξει drug resistance μέσω νέων μεταλλάξεων, εναλλακτικών pathways ή clonal selection.

Δεν είναι απομνημόνευση ονομάτων φαρμάκων.

Είναι προσπάθεια να κατανοήσεις τον καρκίνο ως ένα δυναμικό εξελισσόμενο γενετικό σύστημα.

Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί επίσης πραγματικά clinical linkages και true-to-life scenarios, μεταξύ άλλων παραδείγματα από Gastrointestinal Stromal Tumors (GIST), tumor sequencing και clinical trials, ώστε οι μοριακές έννοιες να συνδέονται με πραγματικά προβλήματα της σύγχρονης ογκολογίας.

Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό σημείο: στο Cancer Genomics & Precision Oncology δεν μαθαίνεις απλώς «τι είναι ο καρκίνος». Μαθαίνεις να σκέφτεσαι τον καρκίνο σε επίπεδο: γονιδιώματος, μεταλλάξεων, μοριακών pathways, sequencing, biomarkers, targeted therapies, immunotherapy και θεραπευτικής αντοχής.

Πρόκειται για αντικείμενο στο οποίο συναντώνται ταυτόχρονα Γενετική, Μοριακή Βιολογία, Κυτταρική Βιολογία, Βιοπληροφορική, Φαρμακολογία και Ογκολογία.

Γι' αυτό και το ίδιο το Harvard Medical School το κατατάσσει ξεκάθαρα ως Advanced course.

Και αυτό είναι ένα από τα μαθήματα για τα οποία πραγματικά θα έλεγα σε όποιον τα χαρακτηρίζει «ένα απλό online σεμινάριο»: δοκίμασέ το πρώτα.

Μελέτησε germline και somatic mutations.

Κατανόησε tumour heterogeneity.

Μπες στα sequencing approaches.

Δούλεψε με Variant Allele Frequency και mutational signatures.

Κατάλαβε kinase signalling και molecular targets.

Μελέτησε γιατί εμφανίζεται drug resistance.

Σύνδεσε τη γενετική πληροφορία με precision therapeutics.

Και μετά πέρασε τις αξιολογήσεις και την τελική εξέταση.

Τότε μπορούμε να συζητήσουμε σοβαρά για το πόσο “εύκολο” είναι.

Immuno-Oncology — Harvard Medical School HMX Έχω ολοκληρώσει επίσης το Immuno-Oncology του Harvard Medical School – HMX, ένα πρόγραμμα που το ίδιο το Harvard χαρακτηρίζει Advanced.

Απευθύνεται σε επιστήμονες που εργάζονται στην ανοσολογία ή στην έρευνα του καρκίνου, σε clinicians και σε επαγγελματίες του biomedical και healthcare research χώρου.

Η ανοσο-ογκολογία είναι από τα πιο απαιτητικά σύγχρονα πεδία της ογκολογίας, γιατί για να την καταλάβεις πρέπει να συνδέσεις ταυτόχρονα ανοσολογία, κυτταρική βιολογία, μοριακή βιολογία, ογκολογία και φαρμακολογία.

Στο πρόγραμμα μελέτησα πρώτα τη βασική tumor immunology: πώς αναγνωρίζει το ανοσοποιητικό σύστημα τα καρκινικά κύτταρα, πώς ενεργοποιούνται τα CD8+ και CD4+ T cells, πώς συμμετέχουν τα NK cells και, το σημαντικότερο, πώς ένας όγκος μπορεί να αναπτύξει μηχανισμούς immune evasion, δηλαδή να αποφεύγει ή να καταστέλλει την ανοσολογική απάντηση.

Και εδώ αρχίζει η πραγματική δυσκολία.

Δεν αρκεί να γνωρίζεις ότι «τα Τ-κύτταρα σκοτώνουν καρκινικά κύτταρα». Πρέπει να καταλάβεις: πώς γίνεται η αναγνώριση του όγκου, πώς παρουσιάζονται τα αντιγόνα, πώς ενεργοποιείται το T-cell response, πότε αυτή η απάντηση αναστέλλεται, και με ποιους μοριακούς μηχανισμούς ο όγκος μπορεί να ξεφύγει από την ανοσολογική επιτήρηση.

Στη συνέχεια το πρόγραμμα περνά στην immune checkpoint blockade, δηλαδή σε έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς της σύγχρονης αντικαρκινικής ανοσοθεραπείας.

Περιλαμβάνει τους μηχανισμούς των checkpoint inhibitors, τις διαφορές ανταπόκρισης μεταξύ διαφορετικών τύπων όγκων και τις επιπλοκές της συγκεκριμένης θεραπευτικής στρατηγικής. Το Harvard χρησιμοποιεί μάλιστα κλινικό παράδειγμα checkpoint-blockade therapy στο melanoma.

Αυτό σημαίνει ότι δεν μαθαίνεις απλώς τις λέξεις «checkpoint inhibitor». Πρέπει να καταλάβεις γιατί υπάρχει ο ανοσολογικός φραγμός, πώς τον εκμεταλλεύεται ένας όγκος και τι συμβαίνει όταν φαρμακολογικά αφαιρείς αυτό το “φρένο” από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Και βέβαια έρχεται ένα από τα πιο σύγχρονα και τεχνικά κομμάτια της ανοσοθεραπείας: CAR T-cell therapy.

Στο πρόγραμμα μελέτησα τη βασική λειτουργία των Chimeric Antigen Receptor T Cells, τις επιπλοκές τους, τα bispecific T-cell engagers (BiTEs), τα tumor vaccines, τους oncolytic viruses, τις νεότερες μορφές checkpoint blockade, novel CAR cells και combination treatments.

Εδώ πλέον συνδέεις ανοσολογία με γενετική μηχανική, κυτταρική θεραπεία και μοριακά στοχευμένη αντικαρκινική προσέγγιση. Το CAR-T, για παράδειγμα, απαιτεί να καταλάβεις πώς τροποποιείται ένα Τ-λεμφοκύτταρο ώστε να εκφράζει έναν τεχνητό υποδοχέα που αναγνωρίζει συγκεκριμένο antigen στην επιφάνεια του καρκινικού κυττάρου.

Και μετά πρέπει να καταλάβεις όχι μόνο πώς μπορεί να λειτουργήσει, αλλά και γιατί μπορεί να αποτύχει ή να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ανοσολογικές αντιδράσεις.

Αυτό είναι ανοσο-ογκολογία.

Δεν είναι απλή απομνημόνευση.

Το πρόγραμμα είναι 10 εβδομάδων, instructor-paced, περιλαμβάνει assessments και καταλήγει σε τελική εξέταση.

Το ίδιο το Harvard αναφέρει ότι είναι advanced course και συνιστά ήδη προηγούμενη γνώση βασικής Βιολογίας και Ανοσολογίας.

Και αυτό είναι σημαντικό.

Δεν ξεκινάς από το «τι είναι ένα λευκό αιμοσφαίριο». Ξεκινάς με την υπόθεση ότι γνωρίζεις ήδη τις βασικές αρχές της ανοσολογίας και από εκεί περνάς σε πολύ πιο σύνθετα θέματα: tumor–immune interaction, T-cell activation, immune escape, checkpoint blockade, CAR-T, BiTEs, tumor vaccines, oncolytic viruses και combination immunotherapy.

Γι' αυτό και το ίδιο το Harvard το κατατάσσει στην κατηγορία Advanced Χημεία για τις Επιστήμες Υγείας — MGH Institute of Health Professions Έχω ολοκληρώσει το Chemistry for the Health Professions MicroBachelors® Program του MGH Institute of Health Professions, ένα οργανωμένο πρόγραμμα χημείας σχεδιασμένο ειδικά για εφαρμογές στις επιστήμες υγείας.

Και εδώ επίσης δεν μιλάμε για ένα σύντομο «σεμινάριο χημείας». Το πρόγραμμα αποτελείται από τέσσερα διακριτά courses, με συνολική ενδεικτική διάρκεια περίπου πέντε μηνών και φόρτο περίπου 3–6 ώρες την εβδομάδα.

Η ύλη περιλαμβάνει: χημική δομή και δεσμούς, θερμοδυναμική, στοιχειομετρία, ενεργειακούς υπολογισμούς, νόμους αερίων, οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις, οξέα και βάσεις, οργανική χημεία, ηλεκτροχημεία και μηχανισμούς χημικών αντιδράσεων, με έμφαση στη σύνδεσή τους με πραγματικές εφαρμογές στις επιστήμες υγείας.

Τα τέσσερα βασικά μέρη του προγράμματος είναι: Foundations of Thermodynamics Elements, Chemicals, and Reactions Organic Compounds Gases and Electrochemistry.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για όποιον ασχολείται με βιολογία, μοριακή βιολογία, φαρμακολογία ή ογκολογία.

Γιατί πριν μιλήσεις σοβαρά για πρωτεΐνες, ένζυμα, μεταβολισμό, μοριακές αλληλεπιδράσεις ή τη συμπεριφορά μιας δραστικής ουσίας, πρέπει να κατανοείς τη χημεία πάνω στην οποία στηρίζονται όλα αυτά. καθώς και εκπαιδεύσεις σε Biotechnology, Immunology, Biomedical Imaging, Neuroimaging και Genetics & Development. **Biology of Cancer** **Cancer Metastasis** **Prostate Cancer** **Radiobiology** Και εδώ δεν αρκεί να γνωρίζει κάποιος τα ονόματα των διαφορετικών καρκίνων.

Η σύγχρονη cancer genomics και η precision oncology απαιτούν κατανόηση: molecular alterations, mutations, signalling pathways, biomarkers, tumour biology, genomic heterogeneity, και του τρόπου με τον οποίο η γονιδιωματική πληροφορία αξιοποιείται στην έρευνα για την εξατομικευμένη ογκολογία.

Αυτή η γνώση χτίζεται.

Δεν αποκτάται από μία διάλεξη.

Εγκληματολογία — NCFE, Ηνωμένο Βασίλειο Έχω επίσης ολοκληρώσει Ανώτερο Δίπλωμα Εγκληματολογίας (Higher Diploma in Criminology) μέσω του NCFE στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το NCFE είναι επίσημος βρετανικός awarding organisation, αναγνωρισμένος και ρυθμιζόμενος από το Ofqual, τον κρατικό φορέα εποπτείας προσόντων στην Αγγλία.

Η εγκληματολογία δεν είναι απλώς η παρακολούθηση «ιστοριών εγκλήματος». Απαιτεί μελέτη της εγκληματικής συμπεριφοράς, των θεωριών εγκληματογένεσης, της κοινωνικής και ψυχολογικής διάστασης του εγκλήματος, της θυματολογίας, της λειτουργίας του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης και της αξιολόγησης πραγματικών υποθέσεων.

Και αυτή η εκπαίδευση προστίθεται σε μια ήδη πολυετή βάση στη Συμβουλευτική Ψυχολογία, στην ψυχοθεραπεία και στις συμπεριφορικές επιστήμες, δημιουργώντας ένα ακόμη διεπιστημονικό πεδίο γνώσης που συνδέει ψυχολογία, ανθρώπινη συμπεριφορά, εγκληματολογία και νομική σκέψη.

Στο δημόσιο βιογραφικό μου καταγράφεται ξεχωριστά ως NCFE (UK) — Ανώτερο Δίπλωμα Εγκληματολογίας, μαζί με τη σχετική μου εκπαίδευση στις Νομικές Σπουδές Level 4. ## Και κάτι ακόμη για την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης Η AI είναι ένα πολύ ισχυρό βοηθητικό εργαλείο μελέτης.

Μπορεί να εξηγήσει μια δύσκολη έννοια.

Μπορεί να σε βοηθήσει να οργανώσεις πληροφορίες.

Μπορεί να σου παρουσιάσει έναν μηχανισμό από διαφορετική οπτική.

Αλλά **δεν μπορεί να σπουδάσει αντί για εσένα**. Δεν μπορεί να καθίσει στη θέση σου σε μια εποπτευόμενη εξέταση.

Δεν μπορεί να αποκτήσει εργαστηριακή εμπειρία για λογαριασμό σου.

Δεν μπορεί να αντικαταστήσει την επιστημονική κρίση όταν βρίσκεσαι μπροστά σε πραγματικά δεδομένα, σε ένα experimental problem ή σε μια δύσκολη εργασία.

Και υπάρχουν μαθήματα στα οποία κάθεσαι ώρες. Διαβάζεις.

Δεν καταλαβαίνεις. Ξαναδιαβάζεις. Ψάχνεις.

Κρατάς σημειώσεις.

Κάνεις λάθος. Ξαναρχίζεις.

Και πολλές φορές ξημερώνει. **Αυτή τη δουλειά δεν την κάνει καμία τεχνητή νοημοσύνη για εσένα.

Την κάνεις μόνος σου.** Και αυτή ακριβώς είναι η δουλειά που δεν φαίνεται πάνω σε ένα certificate. ## «Μα σε αυτά μπορεί να γραφτεί οποιοσδήποτε» Βεβαίως.

Σε πολλά από αυτά μπορεί να εγγραφεί οποιοσδήποτε.

Και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της σύγχρονης ανοιχτής εκπαίδευσης. **Άλλο όμως να εγγραφείς και άλλο να ολοκληρώσεις.** Υπάρχουν δημοσιευμένα δεδομένα από μεγάλα MOOCs που δείχνουν ότι τα ποσοστά ολοκλήρωσης μπορούν να είναι πολύ χαμηλά.

Στο ίδιο το κείμενο που έχω ήδη συντάξει αναφέρονται MITx completion rates περίπου 2,6%–3,6% σε διαφορετικές κατηγορίες μαθημάτων και HarvardX certificate rates που επίσης σε ορισμένα courses ήταν μονοψήφια.

Αυτά δεν είναι τα ποσοστά των δικών μου συγκεκριμένων μαθημάτων — και δεν τα παρουσιάζω ως τέτοια.

Δείχνουν όμως πόσο λανθασμένη είναι η ιδέα ότι «γράφτηκες online, άρα πήρες εύκολα ένα χαρτί». Το **Enroll** χρειάζεται ένα click.

Το **Completed** μπορεί να απέχει μήνες.

Και ανάμεσα στα δύο υπάρχουν ώρες.

Πολλές ώρες. ## Και μετά υπάρχει το έργο Μέχρι σήμερα έχω συγγράψει **17 βιβλία και επιστημονικά/εκπαιδευτικά συγγράμματα**. Ανάμεσά τους η **«Ογκολογία των Συστημάτων – Τόμος Α΄»**, 522 σελίδων και 76 κεφαλαίων, και το **«Ψυχικές Παθήσεις και Οργανικές Νόσοι – Η Βιοχημική Σύνδεση»**, 151 σελίδων και 47 κεφαλαίων.

Υπάρχουν επίσης έργα στην ψυχο-ογκολογία, στην ψυχική υγεία και σε άλλα πεδία, μαζί με research manuscripts, technical papers, theoretical models και ερευνητικό software.

Γιατί για μένα η γνώση δεν έχει ιδιαίτερη αξία αν τελικά δεν οδηγεί σε **παραγόμενο έργο**. Δεν με ενδιέφερε ποτέ απλώς να συγκεντρώνω certificates.

Με ενδιέφερε να μελετώ, να συνδέω διαφορετικά επιστημονικά πεδία, να γράφω, να σχεδιάζω και να δημιουργώ. ## Και κάπου εδώ η συζήτηση γίνεται πολύ απλή Σε όσους θεωρούν ότι όλα αυτά είναι «κάτι εύκολα online σεμινάρια», η απάντησή μου είναι μία: **Κάντε τα.** Κάντε πρώτα τέσσερα χρόνια δια ζώσης εκπαίδευσης.

Συνεχίστε με επαγγελματική εκπαίδευση στο εξωτερικό. Ολοκληρώστε Genomic Data Science.

Δουλέψτε με R, Python, Unix και genomic datasets. Μελετήστε Molecular Biology.

Μπείτε σε DNA replication, repair, transcription και RNA processing.

Κάντε genetic circuit design. Μελετήστε Synthetic Biology.

Καθίστε σε εποπτευόμενη εξέταση Νευροεπιστήμης.

Ανοίξτε κβαντομηχανική και Schrödinger. Ολοκληρώστε Genetics, Microbiology, Pathophysiology, Immunology, Cancer Genomics και Precision Oncology.

Και μετά γράψτε **17 βιβλία** και παρουσιάστε το δικό σας παραγόμενο έργο.

Τότε η σύγκριση αποκτά ενδιαφέρον.

Γιατί αν θέλουμε πραγματικά να συγκρίνουμε εκπαιδευτικές διαδρομές, ας το κάνουμε όπως πρέπει: **προσόν προς προσόν.** **Πρόγραμμα προς πρόγραμμα.** **Ύλη προς ύλη.** **Εξέταση προς εξέταση.** **Εργασία προς εργασία.** **Και έργο προς έργο.** Όχι με ειρωνείες.

Όχι με υπαινιγμούς.

Όχι με γενικόλογες αναρτήσεις.

Και κυρίως όχι με το βολικό τέχνασμα να βαφτίζουμε «ένα απλό σεμινάριο» κάτι που δεν έχουμε δοκιμάσει ποτέ να ολοκληρώσουμε.

Δεν ζητώ από κανέναν να θαυμάσει τη διαδρομή μου.

Ούτε χρειάζομαι την έγκριση κανενός. **Όποιος όμως επιλέγει να την κρίνει, ας έχει πρώτα την εντιμότητα να μάθει τι ακριβώς κρίνει.** Το πλήρες βιογραφικό μου είναι δημόσιο: **[https://kimoglou.com/cv Και όποιος εξακολουθεί να θεωρεί όλα αυτά «εύκολα» ή «ασήμαντα», έχει έναν πολύ απλό τρόπο να κάνει την άποψή του πραγματικά ενδιαφέρουσα: **ας τα ολοκληρώσει πρώτα.** **Και μετά ας μας εξηγήσει πόσο εύκολα ήταν.**

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους