Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/Zackie Oh. Οκτώ χρόνια με χιλιάδες λέξεις, που ρίχτηκαν στο χαρτί. Με δεκάδες αφίσες, καμπάνιες και συγκεντρώσεις. Με πανό και...
Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/Zackie Oh. Οκτώ χρόνια με χιλιάδες λέξεις, που ρίχτηκαν στο χαρτί.
Με δεκάδες αφίσες, καμπάνιες και συγκεντρώσεις.
Με πανό και πορείες.
Με χιλιάδες τρικάκια και αυτοκόλλητα, πάμπολλα στένσιλ και γκράφιτι.
Με εκδηλώσεις, ομιλίες και τοποθετήσεις.
Μετά από όλους τους τρόπους που μεταχειριστήκαμε για να διαχειριστούμε συλλογικά και κινηματικά ένα βαθύ τραύμα, τι μένει στ’ αλήθεια να ειπωθεί; Τι μένει να γραφτεί; Τι απομένει να κάνουμε; Σε ποια κατάσταση βρίσκει το λοατκια+, τρανσφεμινιστικό, αλλά και το ευρύτερο αντιρατσιστικό κίνημα η θλιβερή υπόμνηση της δολοφονίας του; Γράφει η Κική Σταματόγιαννη *Το άρθρο είναι δημοσιευμένο στο φύλο 32 της εφημερίδας «Η Κόκκινη» (Σεπτέμβρης 2026), που κυκλοφορεί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους