Βασίλης Βιλιάρδος: «Η ΜΟΝΗ (!) χώρα της Ε.Ε. με αρνητική εξέλιξη στο πραγματικό εισόδημα» Για να καταλάβουμε πού και πώς ζούμε, η σύγκριση της καθημερινότητας μιας τετραμελούς οικογένειας με δύο...

Πλήρες Κείμενο:

Βασίλης Βιλιάρδος: «Η ΜΟΝΗ (!) χώρα της Ε.Ε. με αρνητική εξέλιξη στο πραγματικό εισόδημα» Για να καταλάβουμε πού και πώς ζούμε, η σύγκριση της καθημερινότητας μιας τετραμελούς οικογένειας με δύο μέσους μισθούς και με δύο παιδιά πχ 15 & 17 ετών στην Ελλάδα και τη Γερμανία, αναδεικνύει μια χαώδη διαφορά - στην οικονομική ασφάλεια και την ποιότητα ζωής. Στην Ελλάδα, με ένα συνδυασμένο μέσο καθαρό εισόδημα γύρω στα 2.100€, η επιβίωση αποτελεί έναν καθημερινό άθλο ακριβείας - επειδή το ενοίκιο για ένα οικογενειακό διαμέρισμα 3 υπνοδωματίων (550€ με 650€) μαζί με τους λογαριασμούς ρεύματος, θέρμανσης, νερού και ίντερνετ (250€ με 300€), απορροφούν σχεδόν το μισό εισόδημα, αγγίζοντας τα 800€ με 950€ συνολικά.

Παράλληλα, η διατροφή της τετραμελούς οικογένειας στο σουπερμάρκετ απαιτεί 500€ με 600€ τον μήνα, ενώ τα καύσιμα και οι μετακινήσεις προσθέτουν άλλα 200€ με 250€ - λόγω των ιδιαίτερα υψηλών τιμών της βενζίνης.

Το μεγαλύτερο όμως οικονομικό αγκάθι είναι η παραπαιδεία.

Η ανάγκη για φροντιστήρια ενόψει Πανελλαδικών και για πτυχία αγγλικών, απαιτεί πάνω από 500€ τον μήνα - αφήνοντας μηδενικά περιθώρια ευελιξίας.

Η αποταμίευση είναι μηδενική (στην ουσία αρνητική στο -3%), η προσωπική ζωή των γονιών εκμηδενίζεται, ενώ αν τα παιδιά περάσουν σε πανεπιστήμια άλλης πόλης, το επιπλέον κόστος για νέα ενοίκια προκαλεί πλήρη οικονομική ασφυξία - η οποία αντιμετωπίζεται μόνο με φοιτητική εργασία, κρατικά επιδόματα και τη βοήθεια των παππούδων.

Στον αντίποδα, η ίδια οικογένεια στη Γερμανία απολαμβάνει μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα - επειδή οι δύο μέσοι μισθοί αποδίδουν συνολικά περίπου 4.500€ με 5.000€ καθαρά τον μήνα.

Παρά το ότι το κόστος στέγασης και τα έξοδα διαβίωσης είναι αισθητά υψηλότερα, με το συνολικό ενοίκιο μαζί με θέρμανση και λογαριασμούς (Warmmiete) να κυμαίνεται στα 1.500€ με 1.800€, το σουπερμάρκετ στα 700€ με 900€ και τα καύσιμα/μετακινήσεις στα 250€ με 350€, η απουσία ιδιωτικών φροντιστηρίων αλλάζει ριζικά την εξίσωση - όπως άλλωστε και η διαφορά των μισθών.

Το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα καλύπτει πλήρως την προετοιμασία για το πανεπιστήμιο και τις ξένες γλώσσες εντός του σχολείου - ενώ το κράτος ενισχύει απευθείας τον οικογενειακό προϋπολογισμό, προσφέροντας 500€ μηνιαίως ως επίδομα παιδιών.

Η απόφαση των παιδιών να σπουδάσουν στην ίδια πόλη, είναι εφικτή και διατηρεί τη δομή του νοικοκυριού σταθερή - αποτρέποντας την ανάγκη για δεύτερο ενοίκιο.

Έτσι, ενώ η ελληνική οικογένεια εξαντλεί το 100% του εισοδήματός της απλώς για να καλύψει τις βασικές υποχρεώσεις, η γερμανική οικογένεια όχι μόνο καλύπτει άνετα τις ανάγκες της και τη διασκέδαση των μελών της, αλλά καταφέρνει να αποταμιεύει σταθερά ένα σημαντικό ποσό κάθε μήνα - με τη μέση αποταμίευση στο 14%. Η χαώδης αυτή διαφορά εντείνεται ακόμα περισσότερο, αν εξετάσει κανείς το θεσμικό πλαίσιο του επιδόματος παιδιού στις δύο χώρες.

Αρχικά, όσον αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια, στη Γερμανία τα 250€/μήνα ανά παιδί δίνονται καθολικά σε όλους, ανεξαρτήτως εισοδήματος - ακόμη και αν οι γονείς έχουν πολύ υψηλούς μισθούς.

Αντίθετα, στην Ελλάδα το επίδομα Α21 δίνεται αυστηρά βάσει εισοδήματος - οπότε, εάν μια οικογένεια με δύο παιδιά ξεπερνά τα θεσπισμένα όρια (περίπου 26.000€ με 30.000€ μικτά ετησίως), το επίδομα μηδενίζεται.

Όσον αφορά το ύψος της ενίσχυσης, μια γερμανική οικογένεια με 2 παιδιά παίρνει 500€/μήνα καθαρά από το κράτος.

Η αντίστοιχη ελληνική οικογένεια, αν έχει δύο μέσους μισθούς που οριακά ξεπερνούν τα χαμηλά εισοδηματικά όρια, είτε παίρνει τη χαμηλότερη κλίμακα (56€/μήνα και για τα δύο παιδιά μαζί) είτε μηδέν.

Γι' αυτό στο παράδειγμα μας, η γερμανική οικογένεια υπολογίζεται ότι έχει ένα σταθερό έξτρα βοήθημα 500€ - ενώ η ελληνική οικογένεια είτε δεν το δικαιούται καθόλου, είτε εισπράττει ένα πολύ μικρό συμβολικό ποσό. _ #ελληνικηλυση #Βελοπουλος #Βελόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους