Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νικόλαος Καπετανίδης (1889-21 Σεπτεμβρίου 1921) Ο Νίκος Καπετανίδης γεννήθηκε το 1889 στη Ριζούντα της Τραπεζούντας και σπούδασε στο περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, από το οποίο αποφοίτησε το 1905 Εργάστηκε στην τράπεζα των αδελφών Φωστηρόπουλων, ενώ ταυτόχρονα ασχολούνταν και με τη δημοσιογραφία Την περίοδο 1910-1911 συνεργάστηκε με τον Φίλωνα Κτενίδη, μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του ποντιακού ελληνισμού, ο οποίος εξέδιδε το δεκαπενθήμερο περιοδικό «Επιθεώρηση», που κυκλοφόρησε συνολικά σε 24 τεύχη, με τα 6 τελευταία υπό τη διεύθυνση του Νίκου Καπετανίδη, λόγω αποχώρησης του Κτενίδη για σπουδές Στη συνέχεια δημοσίευσε κείμενά του και στην εφημερίδα «Ο Φάρος της Ανατολής» και στην «Ηχώ του Πόντου» Το 1917 εξέδωσε την εφημερίδα «Σάλπιγξ», η οποία κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της Ρωσικής κατοχής Μετά την ανακατάληψη της Τραπεζούντας από τους Νεότουρκους, τον Οκτώβριο του 1918, ο Νίκος Καπετανίδης εξέδωσε την εφημερίδα «Εποχή», στην οποία μέσω των άρθρων του, δε φοβήθηκε να μιλήσει ανοιχτά για τις σφαγές των Ελλήνων και τις βιαιότητες εις βάρος τους από τους Νεότουρκους, θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο τη ζωή του Στα γραφεία της εφημερίδας τον επισκέφτηκε η «Υαινα του Πόντου», ο Τοπάλ Οσμάν, προκειμένου να του κάνει συστάσεις και να τον τρομοκρατήσει, κάτι όμως που δεν το πέτυχε, καθώς ο ατρόμητος δημοσιογράφος δεν πτοήθηκε από τις έμμεσες και άμεσες απειλές του Εξακολουθούσε να γράφει με το ίδιο σθένος, με αποτέλεσμα να συλληφθεί τον Μάρτιο του 1921 και να φυλακιστεί πρώτα στην Τραπεζούντα και αμέσως μετά στην Αμάσεια του Πόντου Οδηγήθηκε σε δίκη-παρωδία, στα Ανεξάρτητα Δικαστήρια που είχαν στηθεί στην Αμάσεια Λέγεται ότι όταν απολογούνταν στον κεμαλικό δικαστή, κατηγορήθηκε από την έδρα ότι συμμετείχε σε διαδικασία αυτονόμησης του Πόντου Ο ίδιος απάντησε ότι ο δικαστής κάνει λάθος Προς στιγμήν ο δικαστής χάρηκε, καθώς νόμισε ότι ο Καπετανίδης θα προχωρούσε σε δήλωση μετανοίας για να γλιτώσει, αλλά εκείνος με στεντόρεια φωνή ανέκραξε ότι αποσκοπούσε στην Ένωση του Πόντου με την Ελλάδα Τελικά, την 21η Σεπτεμβρίου 1921, μαζί με άλλους 68 επιφανείς Έλληνες του Πόντου απαγχονίστηκε, μετά από απόφαση των Ανεξάρτητων Κεμαλικών Δικαστηρίων της «Ανεξαρτησίας» Στην αγχόνη, ο Νίκος Καπετανίδης δε δέχτηκε την κουκούλα και τα τελευταία του λόγια ήταν: «Ζήτω η Ελλάς» Το σώμα του πετάχτηκε από τους Τούρκους σε κάποια άγνωστη περιοχή, για να μην αποτελέσει ο χώρος ταφής του τόπος προσκυνήματος των Ελλήνων Ο Νίκος Καπετανίδης ήταν μόλις 32 ετών κι όμως πρόλαβε με την πένα του να βάλει το δικό του στίγμα στον Ποντιακό αγώνα Ήταν ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά και από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πόντου Ο Νικόλαος Καπετανίδης ήλπιζε στην εξ Ελλάδος βοήθεια του Ελευθερίου Βενιζέλου Ωστόσο παρά τον αγώνα των Ποντίων και παρά τις αρκετές εκκλήσεις και τις επιστολές των τελευταίων προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, το καθεστώς του επέδειξε αδιάφορη ως και εχθρική στάση απέναντι στους αγώνες τους Ο ίδιος δε δίστασε να προτείνει να παραχωρηθεί στους Αρμενίους το βιλαέτι της Τραπεζούντας, όπου κατοικούσαν 360.000 Έλληνες, καθώς πίστευε ότι ένας ανεξάρτητος Πόντος θα ήταν ένα θνησιγενές και ευάλωτο κράτος και θα αποτελούσε «περισπασμό» για το Ελληνικό κράτος Είχε επίσης δηλώσει ότι δεν εκπροσωπούσε τον Ποντιακό Ελληνισμό, άποψη που είχε προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια στους εκεί Έλληνες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους