«Η ΜΟΝΗ (!) χώρα της Ε.Ε. με αρνητική εξέλιξη στο πραγματικό εισόδημα» Για να καταλάβουμε πού και πώς ζούμε, η σύγκριση της καθημερινότητας μιας τετραμελούς οικογένειας με δύο μέσους μισθούς και με...
«Η ΜΟΝΗ (!) χώρα της Ε.Ε. με αρνητική εξέλιξη στο πραγματικό εισόδημα» Για να καταλάβουμε πού και πώς ζούμε, η σύγκριση της καθημερινότητας μιας τετραμελούς οικογένειας με δύο μέσους μισθούς και με δύο παιδιά πχ 15 & 17 ετών στην Ελλάδα και τη Γερμανία, αναδεικνύει μια χαώδη διαφορά - στην οικονομική ασφάλεια και την ποιότητα ζωής. Στην Ελλάδα, με ένα συνδυασμένο μέσο καθαρό εισόδημα γύρω στα 2.100€, η επιβίωση αποτελεί έναν καθημερινό άθλο ακριβείας - επειδή το ενοίκιο για ένα οικογενειακό διαμέρισμα 3 υπνοδωματίων (550€ με 650€) μαζί με τους λογαριασμούς ρεύματος, θέρμανσης, νερού και ίντερνετ (250€ με 300€), απορροφούν σχεδόν το μισό εισόδημα, αγγίζοντας τα 800€ με 950€ συνολικά.
Παράλληλα, η διατροφή της τετραμελούς οικογένειας στο σουπερμάρκετ απαιτεί 500€ με 600€ τον μήνα, ενώ τα καύσιμα και οι μετακινήσεις προσθέτουν άλλα 200€ με 250€ - λόγω των ιδιαίτερα υψηλών τιμών της βενζίνης.
Το μεγαλύτερο όμως οικονομικό αγκάθι είναι η παραπαιδεία.
Η ανάγκη για φροντιστήρια ενόψει Πανελλαδικών και για πτυχία αγγλικών, απαιτεί πάνω από 500€ τον μήνα - αφήνοντας μηδενικά περιθώρια ευελιξίας.
Η αποταμίευση είναι μηδενική (στην ουσία αρνητική στο -3%), η προσωπική ζωή των γονιών εκμηδενίζεται, ενώ αν τα παιδιά περάσουν σε πανεπιστήμια άλλης πόλης, το επιπλέον κόστος για νέα ενοίκια προκαλεί πλήρη οικονομική ασφυξία - η οποία αντιμετωπίζεται μόνο με φοιτητική εργασία, κρατικά επιδόματα και τη βοήθεια των παππούδων.
Στον αντίποδα, η ίδια οικογένεια στη Γερμανία απολαμβάνει μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα - επειδή οι δύο μέσοι μισθοί αποδίδουν συνολικά περίπου 4.500€ με 5.000€ καθαρά τον μήνα.
Παρά το ότι το κόστος στέγασης και τα έξοδα διαβίωσης είναι αισθητά υψηλότερα, με το συνολικό ενοίκιο μαζί με θέρμανση και λογαριασμούς (Warmmiete) να κυμαίνεται στα 1.500€ με 1.800€, το σουπερμάρκετ στα 700€ με 900€ και τα καύσιμα/μετακινήσεις στα 250€ με 350€, η απουσία ιδιωτικών φροντιστηρίων αλλάζει ριζικά την εξίσωση - όπως άλλωστε και η διαφορά των μισθών.
Το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα καλύπτει πλήρως την προετοιμασία για το πανεπιστήμιο και τις ξένες γλώσσες εντός του σχολείου - ενώ το κράτος ενισχύει απευθείας τον οικογενειακό προϋπολογισμό, προσφέροντας 500€ μηνιαίως ως επίδομα παιδιών.
Η απόφαση των παιδιών να σπουδάσουν στην ίδια πόλη, είναι εφικτή και διατηρεί τη δομή του νοικοκυριού σταθερή - αποτρέποντας την ανάγκη για δεύτερο ενοίκιο.
Έτσι, ενώ η ελληνική οικογένεια εξαντλεί το 100% του εισοδήματός της απλώς για να καλύψει τις βασικές υποχρεώσεις, η γερμανική οικογένεια όχι μόνο καλύπτει άνετα τις ανάγκες της και τη διασκέδαση των μελών της, αλλά καταφέρνει να αποταμιεύει σταθερά ένα σημαντικό ποσό κάθε μήνα - με τη μέση αποταμίευση στο 14%. Η χαώδης αυτή διαφορά εντείνεται ακόμα περισσότερο, αν εξετάσει κανείς το θεσμικό πλαίσιο του επιδόματος παιδιού στις δύο χώρες.
Αρχικά, όσον αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια, στη Γερμανία τα 250€/μήνα ανά παιδί δίνονται καθολικά σε όλους, ανεξαρτήτως εισοδήματος - ακόμη και αν οι γονείς έχουν πολύ υψηλούς μισθούς.
Αντίθετα, στην Ελλάδα το επίδομα Α21 δίνεται αυστηρά βάσει εισοδήματος - οπότε, εάν μια οικογένεια με δύο παιδιά ξεπερνά τα θεσπισμένα όρια (περίπου 26.000€ με 30.000€ μικτά ετησίως), το επίδομα μηδενίζεται.
Όσον αφορά το ύψος της ενίσχυσης, μια γερμανική οικογένεια με 2 παιδιά παίρνει 500€/μήνα καθαρά από το κράτος.
Η αντίστοιχη ελληνική οικογένεια, αν έχει δύο μέσους μισθούς που οριακά ξεπερνούν τα χαμηλά εισοδηματικά όρια, είτε παίρνει τη χαμηλότερη κλίμακα (56€/μήνα και για τα δύο παιδιά μαζί) είτε μηδέν.
Γι' αυτό στο παράδειγμα μας, η γερμανική οικογένεια υπολογίζεται ότι έχει ένα σταθερό έξτρα βοήθημα 500€ - ενώ η ελληνική οικογένεια είτε δεν το δικαιούται καθόλου, είτε εισπράττει ένα πολύ μικρό συμβολικό ποσό. _ #Πληθωρισμός #εισόδημα #Μισθός #ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ #ΝΔ #Βιλιάρδος #ελληνικηλυση #ΕΛΛΗΝΙΚΗ_ΛΥΣΗ #alerttv #Αποταμιεύσεις #καταθέσεις
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους