Από το «καμία κουβέντα για Καζίνο» στο «παίρνουμε χορηγίες από το Καζίνο» — ένα τσιγάρο δρόμος… Οι πολιτικές εξαθλίωσης του λαού, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας...

Πλήρες Κείμενο:

Από το «καμία κουβέντα για Καζίνο» στο «παίρνουμε χορηγίες από το Καζίνο» — ένα τσιγάρο δρόμος… Οι πολιτικές εξαθλίωσης του λαού, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας αλλά και των υπηρεσιών του κράτους, καθώς και η συρρίκνωση της δημοκρατίας προς όφελος των ισχυρών, δεν εφαρμόζονται μόνο σε κεντρικό επίπεδο.

Περνούν και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, συχνά καμουφλαρισμένες με τον μανδύα του «φιλολαϊκού», μέσα από συμφωνίες, χορηγίες και «ανταποδοτικά» οφέλη.

Δεν είναι, επομένως, διόλου παράξενο το ότι ο δήμαρχος έφερε εκ νέου στο Δημοτικό Συμβούλιο δύο μνημόνια συνεργασίας: ένα με την IRC, δηλαδή το Καζίνο του Ελληνικού, και ένα με το UNIC, το ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Κύπρου, που έχει πλέον παράρτημα στο Ελληνικό.

Ακόμα κι αν παραβλέψουμε τις προ δεκαετίας δηλώσεις του κ. Κωνσταντάτου πως δεν θα δεχτεί τη λειτουργία Καζίνο στην επένδυση, είναι αδύνατο να παραβλέψουμε τη σπουδή που δείχνει να εξευμενίσει τις αντιδράσεις των συμπολιτών μας μέσω ενός ακόμη μνημονίου με την εταιρεία του Καζίνο, μέσω του οποίου θα προσφέρει περισσότερα από 700.000 € σε χορηγίες προς συλλόγους, καθώς και για την αγορά καμερών για τα σχολεία.

Αυτός είναι και ο τρόπος να πείσει τους πολίτες ότι το Καζίνο θα έχει οφέλη: ότι με το χρήμα μπορούμε να ξεπερνάμε κάθε ηθικό και κοινωνικό δίλημμα.

Μας λέει, ουσιαστικά, πως δεν έχει σημασία από πού προέρχονται οι χορηγίες, αρκεί να έρχονται στα ταμεία του δήμου.

Ακριβώς η ίδια λογική ακολουθείται και στη σύναψη της συμφωνίας με το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο, όπου και αυτό, με τη σειρά του, προσφέρει εκπτώσεις και υποτροφίες σε φοιτητές, βραβεία σε αριστούχους κ.ά. Το αντάλλαγμα και εδώ είναι η προβολή και διαφήμιση του Πανεπιστημίου σε σημεία του δήμου, μαζί με τις ευχαριστίες του Δημάρχου, ο οποίος, ως ένας τοπικός Άδωνις Γεωργιάδης, προωθεί την ιδιωτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση. «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», έλεγαν οι αρχαίοι.

Αυτός είναι ο ύπουλος Δούρειος Ίππος της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας που μας οδηγεί όλο και περισσότερο σε αυτή την κατάσταση.

Το κόλπο είναι η παροχή δήθεν αντισταθμιστικών μέτρων προς έναν απογοητευμένο λαό, ο οποίος, μετά από τόσα χρόνια αφαίμαξης, έχει δυστυχώς χαμηλώσει τις προσδοκίες του.

Ποιος πραγματικά μπορεί να εμπιστευτεί έναν πολιτικό της κατηγορίας αυτής; Ποιος μπορεί να εμπιστευτεί αυτόν που έλεγε «ούτε μέτρο τσιμέντου, ούτε λόγος για Καζίνο» και σήμερα έχει γίνει ο συνήγορος των αντιλαϊκών ιδιωτικοποιήσεων, στοχεύοντας στη συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα σε κάθε κοινωνικό επίπεδο, από την Παιδεία έως την Υγεία; Αξίζουν μερικές χορηγίες και μερικές εκπτώσεις για να αποδεχτούμε τη μοίρα μας σε έναν δήμο όπου, όπως και σε όλη την Ελλάδα, βαθαίνουν η φτώχεια, η κοινωνική ανασφάλεια και η υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών; Μας αξίζει άραγε η κοινωνική παρακμή στην οποία ολισθαίνουμε όλο και περισσότερο λόγω των πολιτικών που εξουσιάζουν δήμους και κράτος; Η ανάταση του λαού ξεκινά από τις γειτονιές, με το να αντιστεκόμαστε στην υποκρισία και στον εκμαυλισμό κάθε πολιτικής που υπηρετεί το Κεφάλαιο εις βάρος της κοινωνίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους