Σαν σήμερα, στις 21 Σεπτεμβρίου 1947, γεννήθηκε ο STEPHEN KING. Ένας από τους σημαντικότερους παραμυθάδες και αφηγητές της εποχής μας, ο άνθρωπος που έκανε εκατομμύρια αναγνώστες να φοβηθούν όχι μόνο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί ο Stephen King δεν έγραψε μόνο για τέρατα.

Έγραψε για παιδιά που αναγκάζονται να μεγαλώσουν απότομα, για ανθρώπους που συντρίβονται από την απώλεια, για την εμμονή, την απομόνωση, τη βία, την ενοχή, τη φιλία και εκείνη τη λεπτή γραμμή που χωρίζει το συνηθισμένο από τον εφιάλτη.

Πήρε μικρές πόλεις, οικογένειες, σχολεία, ξενοδοχεία, σπίτια και καθημερινούς ανθρώπους και απέδειξε κάτι πολύ πιο τρομακτικό από οποιοδήποτε υπερφυσικό πλάσμα: ότι ο τρόμος δεν χρειάζεται να έρθει από κάπου αλλού.

Μπορεί να ήταν εξαρχής εδώ.

Ανάμεσά μας.

Κι όμως, η τεράστια συγγραφική διαδρομή του ανθρώπου που έμελλε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας παραλίγο να αλλάξει πριν καν αρχίσει.

Το πρώτο μυθιστόρημά του που εκδόθηκε ήταν η Κάρι, το 1974. Ο King, απογοητευμένος από τις πρώτες σελίδες που είχε γράψει, τις πέταξε στα σκουπίδια.

Η σύζυγός του, Tabitha King, τις βρήκε, τις διάβασε και τον έπεισε ότι υπήρχε εκεί μια ιστορία που άξιζε να συνεχίσει. Η Κάρι έγινε τελικά το βιβλίο που άλλαξε τη ζωή του.

Την άνοιξη του 1973 το χειρόγραφο έγινε δεκτό από τον εκδοτικό οίκο Doubleday και η μετέπειτα πώληση των δικαιωμάτων του paperback τού επέτρεψε να εγκαταλείψει τη δουλειά του ως καθηγητής αγγλικών και να αφοσιωθεί στη συγγραφή.

Και από εκεί άρχισε μια συγγραφική παραγωγή σχεδόν ασύλληπτη: Σαλέμς Λοτ, Η Λάμψη, Το Κοράκι, Νεκρή Ζώνη, Κούτζο, Κριστίν, Νεκρωταφίο Ζώων, Το Αυτό, Μίζερι, Ο Μαύρος Πύργος, Το Πράσινο Μίλι, 22/11/63 και δεκάδες ακόμη μυθιστορήματα και νουβέλες, μαζί με εκατοντάδες μικρότερα κείμενα, διηγήματα, συλλογές και έργα εκτός μυθοπλασίας.

Και πριν ακόμη από την Κάρι, ο King ήδη πάλευε να γίνει συγγραφέας.

Η πρώτη επαγγελματική πώληση διηγήματός του ήταν το The Glass Floor το 1967.

Αργότερα, ενώ εργαζόταν ως καθηγητής, έγραφε τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα και πουλούσε διηγήματα σε περιοδικά, αρκετά από τα οποία θα κατέληγαν αργότερα στη συλλογή Νυχτερινή Βάρδια.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, παράξενη πλευρά της ιστορίας του.

Για χρόνια ο King δημοσίευε βιβλία με το ψευδώνυμο Richard Bachman, εν μέρει επειδή ήθελε να διαπιστώσει αν η επιτυχία του οφειλόταν πραγματικά στη γραφή του ή αν το όνομα «Stephen King» είχε πλέον αποκτήσει τη δική του δύναμη. Ως Bachman κυκλοφόρησαν έργα όπως Οργή, Η Μακριά Πορεία, Έργα Οδοποιίας, Ο Δρομέας , μέχρι που η πραγματική ταυτότητα του συγγραφέα αποκαλύφθηκε τη δεκαετία του ’80. Αργότερα ο ίδιος αντιμετώπισε τον Bachman σχεδόν σαν υπαρκτό πρόσωπο, ανακοινώνονταςότι «πέθανε» από... καρκίνο του ψευδωνύμου.

Και πολύ πριν γίνει ο Stephen King που γνωρίζει ολόκληρος ο κόσμος, υπήρχε ένα αγόρι που γέμιζε έναν τοίχο με απορριπτικές επιστολές εκδοτών.

Τις κάρφωνε σε ένα καρφί πάνω από το γραφείο του, μέχρι που, όπως έχει διηγηθεί ο ίδιος, στα δεκατέσσερά του το βάρος τους έγινε τόσο μεγάλο ώστε το καρφί δεν άντεχε άλλο.

Το αντικατέστησε με ένα μεγαλύτερο και συνέχισε να γράφει.

Δύο χρόνια αργότερα άρχισαν να εμφανίζονται πάνω στις απορρίψεις μικρά χειρόγραφα μηνύματα που του έλεγαν ότι είχε ταλέντο και έπρεπε να ξαναπροσπαθήσει.

Και κάπως έτσι, πριν υπάρξουν όλα εκείνα τα βιβλία που έκαναν εκατομμύρια ανθρώπους να φοβηθούν το σκοτάδι, υπήρχε απλώς ένα παιδί που αρνιόταν να σταματήσει να γράφει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους