Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις υποθέσεις της ζωής μας, δεν ζημιώνεις σε τίποτα, εάν επιρρίψεις όλη την ευθύνη επάνω σου, εφόσον ζημιώνεις, όταν τη μεταφέρεις και τη φορτώνεις στον άλλον.

Εγκατέλειψε κάποιος κάποια και φεύγει και πάει με άλλη.

Εγκατέλειψε κάποια κάποιον και φεύγει και πάει με άλλον.

Μην την κατηγορείς και μην τον κατηγορείς.

Κατηγόρησε τον εαυτόν σου: - Εάν ήμουνα καλύτερος εγώ, εάν ήμουνα καλύτερη εγώ, δεν θα γινότανε αυτό. Ναι Θεέ μου, εγώ φταίω! Δεν φταίει αυτός... Δεν φταίει αυτή... Αλλά δεν γίνεται αυτό σε εμάς.

Δεν υπάρχει αυτή η ταπείνωση.

Δεν παραδεχόμεθα εμείς. «Αυτός φταίει! Αυτή φταίει!». Δεν είναι έτσι... Θα έχεις αγαθότερα αποτελέσματα και θα είσαι ηρεμότερος, εάν παραδεχτείς ότι εσύ είσαι η αιτία που σε βρήκε αυτό το βάσανο.

Αυτός ο πειρασμός.

Αυτός ο σταυρός.

Αυτό το σκάνδαλο.

Μη μεταβιβάζουμε την ευθύνη.

Να πάρουμε επάνω μας την ευθύνη.

Να μη μένουμε παιδιά του Αδάμ και της Εύας, που μεταβίβασαν την ευθύνη στον Θεό.

Δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα να κατηγορήσεις τον άλλον (ίσα – ίσα βλάπτεσαι, διότι χρεώνεσαι έναντι της δικαιοσύνης του Θεού), εφόσον έχεις πολλά να κερδίσεις, αν κατηγορήσεις τον εαυτόν σου.

Και αν δεν γυρίσουμε να κατηγορούμε τον εαυτόν μας, δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ άνθρωποι για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Υπάρχει ψιλό κόσκινο εκεί πέρα. Ο Άγιος Μωϋσής ο Αιθίοψ (η μνήμη του τιμάται στις 28 Αυγούστου), ένα βράδυ σε μία Αγρυπνία, δοκιμάστηκε ως εξής: είχαν συνεννοηθεί οι άλλοι ιερείς και μοναχοί, να τον κατηγορήσουν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να φτάσουν τα λόγια τους στα αυτιά του.

Έλεγαν: - Αυτόν έχουμε μαζί μας απόψε; Αν είναι δυνατόν! Τί τον θέλαμε και τον καλέσαμε, να είναι συντροφιά μας στην αγρυπνία; Του είπαν και άλλα πειρακτικά λόγια.

Τα άκουσε ο Άγιος Μωϋσής, όμως δεν τους είπε τίποτα.

Βγήκε από την πίσω πόρτα του Ιερού και έφυγε για το κελί του... Στο μεταξύ είχαν βάλει άλλους ανθρώπους να βλέπανε την αντίδρασή του και τι θα μουρμούριζε, ύστερα απ' αυτά τα περιφρονητικά και προσβλητικά λόγια που θα άκουγε... Και τί λέτε ότι είπε; Τους έβρισε; Τους κατηγόρησε; Όχι, αλλά έλεγε στον εαυτόν του: - Βρε σκυλάραπα (ήταν μαύρος στο δέρμα) Μωϋσή, τί θέλεις εσύ με τους ανθρώπους; Καλά σου κάνανε, σκυλάραπα Μωϋσή! Και λίγα σε κάνανε... έπρεπε να σε πούνε περισσότερα λόγια... Κατηγορούσε τον δίκαιο εαυτόν του και τους άλλους, τους έλεγε ανθρώπους, ενώ τον εαυτόν του, τον έλεγε ''σκυλάραπα''. Τα άκουσαν αυτά οι άλλοι, τον πήραν και τον φέρανε στην Εκκλησία και του είπανε, ότι του το έκαναν αυτό, για να δούνε πως σκέφτεται και πως αντιμετωπίζει τους πειρασμούς.

Με αυτόν τον τρόπο αγίασε ο Άγιος Μωϋσής ο Αιθίοψ, ο πρώην ληστής και φονιάς (έκανε πάνω από 100 φόνους!). Ο καλλιεργημένος εις βάθος άνθρωπος, ποτέ δεν εκφράζεται εναντίον του άλλου, ότι και να τον πούνε, ό,τι και να τον κάνουν οι άλλοι, αλλά πάντοτε κατηγορεί τον εαυτόν του, γιατί γνωρίζει, ότι ο Θεός επέτρεψε την δοκιμασία αυτήν, για δική του ωφέλεια.

Αυτά για τους είναι παραμύθια, αλλά έτσι πρέπει να συμπεριφέρεται ο άνθρωπος και θα έχει πολύ να ωφεληθεί. Διότι μέσα απ' αυτήν την αυτομεμψία και αυτοκατηγορία, ο άνθρωπος γίνεται ταπεινός...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους