Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καθισμένοι στο τρένο του Bill Hunchback

---------------------- Σαν μια σκηνή από τους Απέναντι προσέχαμε τα προσωπικά μας αντικείμενα και κοιτούσαμε τα τζάμια Καθρέφτες ήταν από το πολύ τούνελ Δεν αντέχω την υποκρισία όμως οι μέρες μας είναι εντελώς ανέραστες κι έτσι προτίμησα τον Κέρουακ μέσα απ’ το πράσινο βιβλίο Το παράξενο είναι πως άνοιξα τυχαία στη σελίδα που έλεγε για ένα τρένο ο ποιητής όπου οι επιβάτες κρατούσαν τη θλιβερή Daily Mail τους Σήμερα εφημερίδα δεν κρατάει κανείς μόνο θλιβερές ηλεκτρονικές παντούφλες που στη σκέψη τους μου έφεραν ένα γέλιο αυθόρμητο Το γέλιο ίσως άρεσε στο κορίτσι και με ρώτησε τι μουσική ακούω "Πόπολ Βου έχω κολλήσει τελευταία" Ίσως όμως να της φάνηκε αισχρό υπονοούμενο ή ίσως απλώς να έφτασε στην κατάλληλη στάση Παράξενες εποχές Έχω φίλο που γράφει λιμπρέτα Εγώ ξεπατικώνω τον Μίνγκους Ενώ έπρεπε να γράφουμε κωμωδίες για το μέλλον

---------------------- Ανέκδοτο ποίημα που γράφτηκε τον Μάιο του 2026.

Δεν βρίσκεται στη συλλογή Bill Hunchback: Μικροκάμερα σε Καλειδοσκόπιο ( Εκδόσεις Κενότητα) που κυκλοφορεί και εξαντλείται μαθαίνω, οδηγώντας σε δεύτερη έκδοση και δεύτερη εκδήλωση γιορτής συντόμως.

Ευχαριστώ τους φίλους και τις φίλες για όλο αυτό.

Είναι παράξενο και μια μορφή αντίστασης, το ότι σε εποχές παγκόσμιας εαυτικής προσήλωσης, κάποιοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για αυτό που έχουν να πουν οι διπλανοί τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους