@tzefmontana Φανταστείτε να πήγαινα σε μια μεσημεριανή εκπομπή, να κάπνιζα πάφα πούφα μπροστά σε όλο το πανελλήνιο και ταυτόχρονα να δήλωνα: «Είμαι φανατική αντικαπνίστρια. Δεν έχω καπνίσει ποτέ». Και στο σούπερ να έγραφε: «Η Montana δηλώνει αντικαπνίστρια». Αν αργότερα παρουσίαζα πρόβλημα στους πνεύμονες και κάποιος αναρωτιόταν αν σχετίζεται με το κάπνισμα, θα απαντούσαμε: «Πώς τολμάς; Η ίδια είπε ότι δεν καπνίζει»; Μια δήλωση ακυρώνει όσα βλέπαμε μπροστά μας; Για να μην παρεξηγηθώ: η αναλογία αφορά μόνο την αντίφαση ανάμεσα στη δήλωση και στην πραγματικότητα. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια, βλαβερή συνήθεια ή πρόβλημα. Η ομοφοβία και η καταπίεση είναι. Κι όμως, κάθε φορά που προσπαθούμε να μιλήσουμε για το ουσιαστικό ζήτημα, η συζήτηση σταματά στη λέξη «γκέι». Ο καθένας έχει δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό και στην ιδιωτικότητα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να εξετάζουμε τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες ένας άνθρωπος μπορούσε ή δεν μπορούσενα μιλήσει ανοιχτά. Πόσο χώρο δίνουμε σε έναν λαϊκό καλλιτέχνη να ζήσει ελεύθερα χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει κοινό, δουλειά ή αποδοχή; Ποιο είναι το κόστος της απόκρυψης; Πόσο δύσκολο κάνουμε στους ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους να υπάρχουν χωρίς φόβο; Δεν ζητώ «πιστοποιητικό σεξουαλικότητας». Ζητώ να μπορούμε να μιλήσουμε για την ομοφοβία χωρίς η ίδια η άρνηση να καταπίνει κάθε φορά τη συζήτηση. Πριν μιλήσουμε λοιπόν για σιωπή, ντροπή ή ασέβεια, ας αναρωτηθούμε κάτι απλό: θεωρούμε άραγε τη λέξη «γκέι» προσβολή; Και αν ναι, μήπως εκεί ακριβώς βρίσκεται το στίγμα που υποτίθεται ότι αρνούμαστε; #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φανταστείτε να πήγαινα σε μια μεσημεριανή εκπομπή, να κάπνιζα πάφα πούφα μπροστά σε όλο το πανελλήνιο και ταυτόχρονα να δήλωνα: «Είμαι φανατική αντικαπνίστρια.

Δεν έχω καπνίσει ποτέ». Και στο σούπερ να έγραφε: «Η Montana δηλώνει αντικαπνίστρια». Αν αργότερα παρουσίαζα πρόβλημα στους πνεύμονες και κάποιος αναρωτιόταν αν σχετίζεται με το κάπνισμα, θα απαντούσαμε: «Πώς τολμάς; Η ίδια είπε ότι δεν καπνίζει»; Μια δήλωση ακυρώνει όσα βλέπαμε μπροστά μας; Για να μην παρεξηγηθώ: η αναλογία αφορά μόνο την αντίφαση ανάμεσα στη δήλωση και στην πραγματικότητα.

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια, βλαβερή συνήθεια ή πρόβλημα.

Η ομοφοβία και η καταπίεση είναι.

Κι όμως, κάθε φορά που προσπαθούμε να μιλήσουμε για το ουσιαστικό ζήτημα, η συζήτηση σταματά στη λέξη «γκέι». Ο καθένας έχει δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό και στην ιδιωτικότητα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να εξετάζουμε τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες ένας άνθρωπος μπορούσε ή δεν μπορούσενα μιλήσει ανοιχτά.

Πόσο χώρο δίνουμε σε έναν λαϊκό καλλιτέχνη να ζήσει ελεύθερα χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει κοινό, δουλειά ή αποδοχή; Ποιο είναι το κόστος της απόκρυψης; Πόσο δύσκολο κάνουμε στους ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους να υπάρχουν χωρίς φόβο; Δεν ζητώ «πιστοποιητικό σεξουαλικότητας». Ζητώ να μπορούμε να μιλήσουμε για την ομοφοβία χωρίς η ίδια η άρνηση να καταπίνει κάθε φορά τη συζήτηση.

Πριν μιλήσουμε λοιπόν για σιωπή, ντροπή ή ασέβεια, ας αναρωτηθούμε κάτι απλό: θεωρούμε άραγε τη λέξη «γκέι» προσβολή; Και αν ναι, μήπως εκεί ακριβώς βρίσκεται το στίγμα που υποτίθεται ότι αρνούμαστε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους