— Το σκέφτηκα καλά, Αναστασία. Νομίζω πως έφτασε η στιγμή να τακτοποιήσουμε επιτέλους το νομικό καθεστώς αυτού του διαμερίσματος. Ο Αλέξανδρος άφησε τα χειριστήρια της ακριβής κονσόλας πάνω στο...

Πλήρες Κείμενο:

— Το σκέφτηκα καλά, Αναστασία. Νομίζω πως έφτασε η στιγμή να τακτοποιήσουμε επιτέλους το νομικό καθεστώς αυτού του διαμερίσματος. Ο Αλέξανδρος άφησε τα χειριστήρια της ακριβής κονσόλας πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, τεντώθηκε νωχελικά μέσα στην πολυθρόνα και έστρεψε το βλέμμα του στη γυναίκα του.

Εκείνη τη στιγμή η Αναστασία δίπλωνε καθαρές πετσέτες στον καναπέ.

Πάγωσε από την έκπληξη, κρατώντας ακόμη το ύφασμα στα χέρια της. — Ποιο καθεστώς; — Το νομικό. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να φορέσει το πιο σοβαρό ύφος που μπορούσε και, χωρίς προφανή λόγο, ίσιωσε τον γιακά του πουκαμίσου του. — Είμαστε παντρεμένοι δύο χρόνια.

Συμμετέχω στα οικογενειακά έξοδα, αγοράζω και τρόφιμα.

Όμως, τυπικά, τι είμαι μέσα σε αυτό το σπίτι; Τίποτα.

Ένας ξένος που απλώς του επέτρεψαν να μένει εδώ.

Δεν είναι ευχάριστο να νιώθω προσωρινός φιλοξενούμενος στο σπίτι της ίδιας μου της γυναίκας.

Το καταλαβαίνεις; Η Αναστασία ακούμπησε την πετσέτα πάνω στη στοίβα με τα υπόλοιπα ρούχα.

Το διαμέρισμα το είχε αγοράσει τρία χρόνια πριν γνωρίσει τον Αλέξανδρο.

Εκείνη την περίοδο δούλευε τα πρωινά ως τηλεφωνήτρια σε κέντρο εξυπηρέτησης και τα βράδια έπαιρνε πρόσθετες δουλειές με έγγραφα και καταχωρίσεις.

Με ασταμάτητη οικονομία είχε καταφέρει να αποπληρώσει το στεγαστικό της νωρίτερα.

Για χρόνια δεν επέτρεπε σχεδόν τίποτα στον εαυτό της: ούτε καινούρια παπούτσια, ούτε ταξίδια, ούτε κανονική ξεκούραση. Ο Αλέξανδρος, από την άλλη, αυτοσυστηνόταν με καμάρι ως ανεξάρτητος σχεδιαστής.

Στην πράξη, όμως, το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του χανόταν περιμένοντας την έμπνευση ή παίζοντας επί ώρες στην κονσόλα.

Πού και πού έπαιρνε μικρές παραγγελίες, οι οποίες του έφερναν ένα μάλλον περιορισμένο εισόδημα.

Τα κοινόχρηστα, το ίντερνετ, τα καθαριστικά, οι συσκευές και γενικά όλα τα σοβαρότερα έξοδα βάραιναν εδώ και καιρό την Αναστασία. — Αλέξανδρε, μιλάς σοβαρά τώρα; — ρώτησε εκείνη, καθίζοντας στην άκρη του μπράτσου του καναπέ. — Το πολύ μία φορά την εβδομάδα φέρνεις σακούλες από το σούπερ μάρκετ.

Κι ακόμα κι τότε, συνήθως είναι πατατάκια, ενεργειακά ποτά και κρέας, που μέσα σε λίγες μέρες τα καταναλώνεις μόνος σου.

Για ποιες επενδύσεις ακριβώς μιλάς; — Να το πάλι! — Ο ... (συνέχεια στο LINK στα σχόλια 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους