Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατ' αρχάς, η κ. Καρυστιανού βιώνει μία προσωπική τραγωδία και η δοκιμασία που περνά αξίζει τον απόλυτο σεβασμό και την συμπαράστασή μας.

Ο πόνος και η απώλεια που έχει βιώσει δεν αμφισβητούνται και αποτελούν μία διάσταση που η δημόσια συζήτηση οφείλει να προσεγγίζει με ευαισθησία.

Συγχρόνως, όταν ένα πρόσωπο επιλέγει να αναλάβει ενεργό πολιτικό ρόλο, οι τοποθετήσεις και οι πολιτικές του θέσεις υπόκεινται, όπως όλων των πολιτικών προσώπων, σε κριτική και έλεγχο.

Η κ. Καρυστιανού υποστήριξε ότι ο Υπουργός Υγείας επιτίθεται σε μιά "απλή πολίτη". Ωστόσο, η ίδια δεν είναι πλέον ιδιώτης πολίτης· έχει εισέλθει στην πολιτική ως αρχηγός κόμματος και, σύμφωνα με τις δηλώσεις της, διεκδικεί ακόμη και τον ρόλο της Πρωθυπουργού.

Ως εκ τούτου, οι παρεμβάσεις και οι θέσεις της αποτελούν αντικείμενο πολιτικού διαλόγου, όπως συμβαίνει με κάθε πρόσωπο που επιλέγει να αναλάβει πολιτικό ρόλο.

Το ζήτημα δεν αφορά τις πολιτικές της απόψεις.

Η κριτική εστιάζει στις δηλώσεις της ότι ασκεί κβαντική ιατρική και προωθεί τη δραστηριότητα αυτή στον ιστότοπο του ιατρείου της.

Η συγκεκριμένη πρακτική δεν αποτελεί αναγνωρισμένο ιατρικό κλάδο από την επιστημονική ιατρική κοινότητα και δεν διαθέτει τεκμηρίωση αντίστοιχη με τις καθιερωμένες ιατρικές μεθόδους.

Άκουσα πρίν λίγο τη συνέντευξή της σε τηλεοπτικό κανάλι και ομολογώ ότι εξεπλάγην, καθώς επιχειρεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από την "κβαντική ιατρική" στην "κβαντική φυσική". Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικά πράγματα.

Η κβαντική φυσική είναι ένας απολύτως αναγνωρισμένος επιστημονικός κλάδος με τεράστια συμβολή στην τεχνολογία και την ιατρική τεχνολογία.

Εάν το αντικείμενο της αναφοράς ήταν η κβαντική φυσική, αυτός θα ήταν και ο όρος που θα χρησιμοποιούνταν.

Η επιλογή όμως του όρου "κβαντική ιατρική" παραπέμπει σε μια συγκεκριμένη παραϊατρική προσέγγιση και όχι στη φυσική επιστήμη καθαυτή.

Το γεγονός ότι η κβαντική μηχανική έχει συμβάλει σε ιατρικές εφαρμογές, όπως τα λέιζερ ή η μαγνητική τομογραφία, δεν σημαίνει ότι κάθε πρακτική που χρησιμοποιεί τον όρο "κβαντική" αποτελεί αναγνωρισμένη ιατρική μέθοδο.

Η ουσία, λοιπόν, δεν είναι άν υπάρχει κβαντική φυσική, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς.

Η ουσία είναι άν υπάρχει επιστημονικά τεκμηριωμένη "κβαντική ιατρική" ως θεραπευτικός κλάδος.

Και η απάντηση είναι, όχι, δεν υπάρχει αναγνωρισμένος ιατρικός κλάδος με την ονομασία "κβαντική ιατρική" που να αποτελεί μέρος της ιατρικής επιστήμης.

Επιπλέον, στον ιστότοπό της παρουσιάζεται μιά σειρά από προσεγγίσεις που τοποθετούνται εκτός του πυρήνα της καθιερωμένης, τεκμηριωμένης ιατρικής, όπως η "γνωστική ομοιοπαθητική", η "ολιστική παιδιατρική", η "μεταβολομική ιατρική", η "λειτουργική ιατρική", και άλλες αντίστοιχες μέθοδοι που δεν αποτελούν καθιερωμένες ιατρικές ειδικότητες.

Θα μπορούσε εύλογα να αναρωτηθεί κανείς πώς είναι δυνατόν, ενώ εδώ και περίπου δύο χρόνια υπήρχαν αναφορές στην ιδιότητά της ως “κβαντικής ιατρού”, το ζήτημα να μην έχει προκαλέσει κάποιον έλεγχο.

Η εξήγηση, κατά την άποψή μου, βρίσκεται στη συγκυρία: δεν ήταν εύκολο επικοινωνιακά να ασκηθεί κριτική σε ένα πρόσωπο που μιά μερίδα της κοινής γνώμης είχε ήδη αναγάγει σε σύμβολο και λαϊκή ηρωίδα.

Η συναισθηματική φόρτιση της υπόθεσης λειτουργούσε ως ισχυρό προστατευτικό πλαίσιο απέναντι σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση άλλων πτυχών της επαγγελματικής της δραστηριότητας.

Κάθε αμφισβήτηση ή έλεγχος του προσώπου αυτού θα μπορούσε να εκληφθεί ως επίθεση στο ίδιο το πρόσωπο και στην προσωπική του τραγωδία.

Θα πεί κάποιος: μα, είναι αυτή μιά πειστική δικαιολογία; Η απάντηση είναι όχι.

Δεν υπάρχει πειστική δικαιολογία για το γεγονός ότι ένα δημόσιο πρόσωπο δεν υπόκειται σε έλεγχο για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, επειδή μια μερίδα της κοινωνίας το αντιμετωπίζει με ιδιαίτερο σεβασμό.

Όμως ο σεβασμός αυτός δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ασυλία απέναντι στον έλεγχο.

Στη δημοκρατία η ιδιότητα του συμβόλου μπορεί να δημιουργεί σεβασμό, αλλά δεν δημιουργεί το ακαταδίωκτο.

Διαφορετικά, αρκεί κάποιος να αποκτήσει το κατάλληλο ηθικό κεφάλαιο και αυτομάτως από πολίτης να γίνει πρόσωπο υπεράνω κριτικής.

Η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να λειτουργεί με τον κανόνα: “μην αγγίζετε το σύμβολο”. Τα σύμβολα, όταν μπαίνουν στον δημόσιο στίβο, γίνονται και αυτά αντικείμενα ελέγχου και κριτικής... @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους